Γράφει ο Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος - Η διαφοροποίηση σε θέσεις βουλευτών και η κατόπιν ανεξαρτητοποίησή τους δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, αν και είναι καθοριστικό ότι ψηφίστηκαν με τη σημαία ενός κόμματος στο οποίο κατόπιν κούνησαν μαντίλι...Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και βουλευτής είναι μια καλή εργασία, που αν και δεν διασφαλίζει απαραίτητα κύρος -ένεκα και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος-, εντούτοις είναι καλά αμειβόμενη για την ελληνική πραγματικότητα.Οι φήμες ότι η τελευταία αποχωρήσασα από την Πλεύση Ελευθερίας βουλευτής Ελένη Καραγεωργοπούλου θέλγεται από το κόμμα της Νέας Αριστεράς, αποδεικνύει ότι υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής που είναι η έλξη της καρέκλας!Η Νέα Αριστερά σχηματίστηκε εξ ολοκλήρου από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ(σύνηθες στην Αριστερά), με πρόσχημα ή δικαιολογία μια περισσότερο αριστερή γραμμή, που την είδαμε και πρόσφατα να εκφράζεται στο θέμα του ναυαγίου της Χίου με τη βάρκα των λαθρομεταναστών. Το συμπέρασμα των στελεχών αυτού του κόμματος ήταν ότι τη βάρκα βύθισε το σκάφος του λιμενικού… Αυτό σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ότι εκείνη την ημέρα το πλήρωμα του σκάφους ξεκίνησε τη δουλειά του σκεπτόμενο ότι θα πάει να πνίξει φουκαράδες που τους παίρνουν οι δουλέμποροι από την Τουρκία και σε συνεργασία (ενίοτε με ΜΚΟ) τους φέρνουν στην από δω πλευρά του Αιγαίου…Παραλογισμός στη νιοστή αν σκεφτεί κάποιος πόσους χιλιάδες που θαλασσοπνίγονταν έσωσε το λιμενικό, χωρίς να ακούσει ποτέ καλή κουβέντα από τους κατ’ επάγγελμα ανθρωπιστές.Παλαιότερα, όταν άρχισε να σχηματίζεται το κόμμα Κασσελάκη, αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκαν να περνάνε λεκτικά κατ’ αρχήν στο νέο κόμμα -υιοθετώντας διάφορες δικαιολογίες-, για να αποστασιοποιηθούν κάποιοι εξ αυτών στη συνέχεια όταν είδαν ότι ο φέρελπις εξ Αμερικής νέος πολιτικός δεν περπατάει και η σύμπλευση μαζί του είναι απονενοημένο διάβημα.Άλλοι δύο επίσης από εκείνους που ήταν στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την ανεξαρτητοποίησή τους εντάχθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, που ευνοήθηκε από τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και έγινε αξιωματική αντιπολίτευση.Στη Βουλή, σήμερα, υπάρχουν πολλοί ανεξάρτητοι που όσο πηγαίνουμε προς τις εκλογές ίσως καταλήξουν σε κάποιο κοινοβουλευτικό κόμμα. Η κυβερνητική πλειοψηφία, για παράδειγμα, σταθερά υποστηρίζεται τα τελευταία δύο χρόνια από κάποιους ανεξάρτητους πρώην βουλευτές του κόμματος των Σπαρτιατών, που δεν κρύβουν ότι θέλουν να ενταχθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. Με αρχηγό τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτό δεν είναι διόλου απίθανο, όπως θα ήταν για παράδειγμα αν είχε αρχηγό τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.Η διαφοροποίηση σε θέσεις βουλευτών και η κατόπιν ανεξαρτητοποίησή τους δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, αν και είναι καθοριστικό ότι ψηφίστηκαν με τη σημαία ενός κόμματος στο οποίο κατόπιν κούνησαν μαντίλι… Συνήθως τους ζητείται να παραδοθεί η έδρα, την οποία αρνούνται να παραχωρήσουν, υποστηρίζοντας ότι εκφράζουν τους ψηφοφόρους και άλλα παρόμοια, που δεν έχουν βάση όσον αφορά πρωτοεκλεγμένους βουλευτές και άγνωστους, που σαφώς εκλέγονται με τη βοήθεια της αίγλης του κόμματος.Όσον αφορά τις ιδεολογίες και τα πιστεύω που βαραίνουν -αν βαραίνουν- σε αυτές τις μετακινήσεις, είναι προφανές ότι είτε είναι «ευέλικτες» και χωράνε εύκολα παντού είτε δεν υπάρχουν καθόλου…