NASA: Θα κατασκευάσει πυρηνικό αντιδραστήρα στη Σελήνη μέχρι το 2030

Ο σεληνιακός αντιδραστήρας θα βασίζεται στην πυρηνική σχάση και προορίζεται να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του προγράμματος Artemis, που στοχεύει στη μόνιμη επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη, αλλά και μελλοντικών αποστολών προς τον Άρη.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA, οι δύο ομοσπονδιακές υπηρεσίες υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας, το οποίο προβλέπει επίσης την ανάπτυξη πυρηνικών αντιδραστήρων σε τροχιά γύρω από τη Γη. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο εκτελεστικού διατάγματος που υπέγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον περασμένο Δεκέμβριο, καλώντας σε ανανεωμένη εστίαση στην πυρηνική ενέργεια και στην «αμερικανική υπεροχή στο διάστημα».

«Στο πλαίσιο της εθνικής διαστημικής πολιτικής του Προέδρου Τραμπ, η Αμερική έχει δεσμευτεί να επιστρέψει στη Σελήνη, να κατασκευάσει τις υποδομές για να παραμείνει εκεί και να πραγματοποιήσει τις επενδύσεις που απαιτούνται για το επόμενο γιγαντιαίο άλμα στον Άρη και πέρα από αυτόν», δήλωσε ο νέος διοικητής της NASA, Τζάρεντ Άιζακμαν. «Για να επιτευχθεί αυτό το μέλλον, απαιτείται η αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας».

Το περασμένο καλοκαίρι, ο τότε υπηρεσιακός διοικητής της NASA, Σον Ντάφι, πίεσε για ταχύτερη υλοποίηση του σχεδίου, μετά την ανακοίνωση Κίνας και Ρωσίας ότι σχεδιάζουν την κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα για σεληνιακή βάση έως το 2035.

«Η πρώτη χώρα που θα το κάνει αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να κηρύξει μια ζώνη αποκλεισμού, η οποία θα εμπόδιζε σημαντικά τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιβάλουν την προγραμματισμένη παρουσία της Artemis, αν δεν είναι οι πρώτες εκεί», είχε προειδοποιήσει ο Ντάφι.

Πώς θα λειτουργεί

Η NASA είχε αναφερθεί για πρώτη φορά σε σεληνιακό αντιδραστήρα το 2021, μιλώντας για υλοποίηση «εντός μίας δεκαετίας». Ωστόσο, το 2024 ο επίσημος στόχος μετατέθηκε για τις αρχές της δεκαετίας του 2030.

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες διαστήματος αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1950. Τεχνολογικά, οι αντιδραστήρες αυτοί λειτουργούν όπως και στη Γη: διασπώντας άτομα ουρανίου για την παραγωγή θερμότητας, η οποία μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι μπορούν να παρέχουν σταθερή ισχύ ανεξαρτήτως ηλιακού φωτός ή σεληνιακών συνθηκών και να λειτουργούν για χρόνια χωρίς ανεφοδιασμό.

Ένας τέτοιος αντιδραστήρας πρέπει να είναι ελαφρύς, συμπαγής και ικανός να παράγει τουλάχιστον 40 κιλοβάτ ενέργειας – ισχύς που, σύμφωνα με τη NASA, επαρκεί για τη λειτουργία 30 νοικοκυριών επί μία δεκαετία.

Πηγή: cnn.gr