Επιμέλεια νόμων

Newsroom

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη*

Η καλή νομοθέτηση φαίνεται κι από τον τίτλο. Πρέπει να «αποδίδει συνοπτικά το πλήρες αντικείμενο του νομοθετήματος, ώστε οι αποδέκτες να μπορούν να κατανοήσουν άμεσα αν και σε ποιον βαθμό τους αφορά». Έτσι τουλάχιστον αναφέρει το Εγχειρίδιο Νομοπαρασκευαστικής Μεθοδολογίας, που εκδόθηκε το 2020 από την προεδρία της κυβέρνησης, υπενθυμίζοντας στην αρχή τον Δημοσθένη στο «Περί της Ατελείας προς Λεπτίνην»: «τοις μεν υπάρχουσι νόμοις εχρώντο, καινούς δε ουκ ετίθεσαν».

Η καλή νομοθέτηση φαίνεται κι από τον τίτλο. «Η αναφορά σε ‘‘άλλες διατάξεις’’, που είναι συνηθισμένη πρακτική όταν το νομοσχέδιο περιέχει διατάξεις άσχετες με το κυρίως ρυθμιστικό του αντικείμενο, πρέπει να αποφεύγεται, γιατί προκαλεί ασάφεια, αμφισημία και συνεπώς αντίκειται στις αρχές της αποτελεσματικότητας και της προσβασιμότητας ως αρχές καλής νομοθέτησης».

Ο Ν. 5264/2025 ψηφίστηκε 19 Δεκεμβρίου 2025, Παρασκευή βράδυ. Όταν εμείς ζυμώναμε μελομακάρονα, στον «ναό της Δημοκρατίας» μέλωναν ρυθμίσεις υπέρ των πολιτών. Με το «Νέο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, μεταφορά Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και λοιπές διατάξεις».

20 άρθρα για τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, 60 για το Πρόγραμμα Ανάπτυξης και 53 επείγουσες ρυθμίσεις. 10 ημέρες προτού υποδεχτούμε το νέο έτος, το άρθρο 84 ασχολείται με τον προϋπολογισμό της ΥΠΑ για το 2026 και το 125 με τη δυνατότητα παράτασης της παραμονής στην υπηρεσία υπό εξαιρετικές συνθήκες. Το εξαιρετικό αφορούσε 2 άτομα, που, λόγω ορίου ηλικίας, έπρεπε να απολαμβάνουν τις χαρές της σύνταξης.

Έτσι, συντάχθηκε ο Ν. 5264/2025. Για την ακρίβεια και ο Ν. 5264/2025, που ήρθε, έναν και πλέον μήνα μετά την ψήφισή του, ξανά στην επικαιρότητα. Για ένα άρθρο, το 109, σε μία επανάληψη του έργου περί νόμιμου και ηθικού επί προσωπικού του ισχυρού.

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η συνήθης, ενσωματώθηκαν διατάξεις από 12 υπουργεία, 8 από το υπουργείο Δικαιοσύνης, η μία επιμελής τροποποίηση του Αστικού Κώδικα.

Ψιλά γράμματα ή «οι νόμοι είναι σαν τα λουκάνικα, καλύτερα να μην ξέρεις πώς γίνονται»;

Ο Δημοσθένης θεωρούσε ότι ο νόμος του Λεπτίνη είναι αντίθετος προς το ήθος της αθηναϊκής πολιτείας. Η ελληνική φαίνεται ότι τα έχει λύσει αυτά τα πεδία.