Καταλληλότητα για πόσιμη χρήση του νερού του Αλμυρού Ηρακλείου

Ποιότητα, προκλήσεις και προϋποθέσεις αξιοποίησης μιας σημαντικής υδάτινης πηγής της Κρήτης

Τις τελευταίες ημέρες του περασμένου Μαρτίου, έγιναν πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα η άμεση πόσιμη χρήση του νερού της πηγής του Αλμυρού Ηρακλείου. Δυστυχώς, οι πληροφορίες αυτές δεν είναι ορθές και εν πολλοίς είναι παραπλανητικές. Το νερό αυτό είναι ακατάλληλο και επικίνδυνο για άμεση πόσιμη χρήση.

Τι εννοώ: Οι σημερινές τιμές αλατότητας του νερού του Αλμυρού των 870 μS/cm, είναι πράγματι μειωμένες λόγω των αυξημένων βροχοπτώσεων και της σημαντικής αύξησης της παροχής του. Αυτές οι τιμές ισοδυναμούν κατά προσέγγιση με 0,44 έως 0,58 g/L ολικών διαλυμένων στερεών (TDS).

Όμως, αυτές οι τιμές δεν μπορεί -κατ’ ουδένα τρόπο- να κάνουν το νερό ασφαλές για άμεση πόσιμη χρήση. Αυτό, γιατί τα TDS, που υπάρχουν στο νερό, μπορεί να περιλαμβάνουν αρκετά άλλα στοιχεία, εκτός από το χλώριο και το νάτριο, που μπορεί να κάνουν το νερό έως επικίνδυνο.

Το νερό μπορεί ακόμη να περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις σε ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, ψευδάργυρο, αλουμίνιο, χαλκό, μόλυβδο, αρσενικό, σίδηρο, φθόριο, διττανθρακικά και θειικά άλατα και βέβαια φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα.

Ακόμη, η συγκέντρωση των TDS σε ασφαλές και υγιεινό πόσιμο νερό για να είναι εύγευστο πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ 0,10 έως 0,30 g/L. Τιμές 0,30 έως 0,40 g/L θεωρούνται επίσης καλές, ενώ τιμές άνω των 0,50 g/L υποδηλώνουν μέτρια ποιότητα πόσιμου νερού.

Επιπλέον, ένα νερό όπως αυτό του Αλμυρού, μπορεί να περιέχει και άλλες διαλυμένες ή αιωρούμενες ουσίες, όπως οργανικές και φαρμακευτικές, μικροοργανισμούς (ιούς, βακτήρια ή κύστεις), αιωρούμενα σωματίδια (φύκια, μικροπλαστικά και άλλα) και διαλυμένα αέρια (υδρόθειο, Ο2, και CO2).

Ακόμη, τις τελευταίες βροχερές ημέρες, τόνοι λάσπης προστέθηκαν στη λίμνη του Αλμυρού (Εικ. 1). Συμπερασματικά, το νερό του Αλμυρού χωρίς προηγούμενη επεξεργασία και απολύμανση, είναι ακατάλληλο προς πόση όλο τον χρόνο, ανεξάρτητα από την περιστασιακή μείωση των TDS.

Αυτός είναι ο λόγος που το νερό του Αλμυρού αφαλατώνεται όλο τον χρόνο στη μονάδα αφαλάτωσης της ΔΕΥΑ Μαλεβιζίου, χωρίς καμία διακοπή, προκειμένου να διανέμεται ασφαλές και εύγευστο στους πολίτες της.

Ένα τελευταίο σχετικό θέμα είναι το κόστος αφαλάτωσης του νερού του Αλμυρού. Έγκυροι υπολογισμοί εκτιμούν ότι η μέση παροχή του Αλμυρού είναι 250 εκατ. m3/ετησίως, δηλαδή ισοδύναμη με την μισή περίπου ποσότητα νερού, που καταναλώνεται για όλες τις χρήσεις σε όλη την Κρήτη τον μέσο χρόνο.

Ένα έργο αφαλάτωσης όλης αυτής της παροχής του Αλμυρού θα ήταν κόστους περίπου ίσου με το 1/3 του κόστους κατασκευής του φράγματος Αποσελέμη. Επίσης, το κόστος του παραγόμενου αφαλατωμένου νερού θα ήταν μικρότερο του σημερινού κόστους παραγωγής πόσιμου νερού από το φράγμα Αποσελέμη (0,33 €/m3).

Επίσης, όπως έχει κατ’ επανάληψη αναφερθεί, ο συνδυασμός αυτού του έργου με ένα έργο αντλησιοταμίευσης, θα μπορούσε να μειώσει το κόστος παραγωγής του αφαλατωμένου νερού κάτω από 0,15 €/m3.

O Ανδρέας Ν. Αγγελάκης είναι επίτιμο μέλος και διακεκριμένος fellow της Παγκόσμιας Εταιρείας Υδατικών Πόρων

πηγή: patris.gr