Η Ε.Ε. σε βαθύ ύπνο

Του Πάνου Φ. Κακούρης – ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν βρίσκονται με το δάκτυλο στη σκανδάλη για περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου, που δεν θα έπρεπε ποτέ να αρχίσει, όπως δεν έπρεπε να αρχίσει ούτε ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας.

Ενώ τα σενάρια είναι εφιαλτικά για τις οικονομίες (και όχι μόνο) αν η σύγκρουση ξεφύγει, η Ευρώπη δεν διαταράσσει τον «ύπνο» της και, όπως συνέβη και με τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, απλώς παρακολουθεί και αποδέχεται να πληρώνει βαρύ κόστος και από αυτόν τον πόλεμο.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες θα περίμεναν από την ηγεσία της Ε.Ε. να σεβαστεί κάποια στιγμή τον ρόλο της και να επιχειρήσει μια διπλωματική παρέμβαση, όπως επιχειρούν -είτε με επιτυχία είτε όχι- μικρά ή μεγάλα κράτη, για να αποφευχθεί μια δυσάρεστη κλιμάκωση.

Αλλά, ποια ηγεσία της Ε.Ε. θα μπορούσε να σηκώσει το τηλέφωνο; αναρωτιούνται ξένοι αναλυτές.

Μονίμως αιφνιδιάζεται από τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ και υπό τον φόβο των δασμών, αναγκάζεται πάντα να υποτάσσεται και να ακολουθεί την πολιτική του, παρότι διαφωνεί, αφού αδυνατεί να χρησιμοποιήσει την ισχύ μιας ένωσης 27 κρατών.

Και η Κίνα «παρακολουθεί» τις ΗΠΑ, δεν παρεμβαίνει άμεσα, αλλά έχει τους λόγους της. Η Ε.Ε. δεν έχει.

Η Ευρώπη υποχρεώθηκε, επίσης, λόγω των πολεμικών εξελίξεων, να αλλάξει το παραγωγικό της πρότυπο και να μετατρέψει τις βιομηχανίες που παρήγαγαν αγαθά προοριζόμενα για κατανάλωση εν καιρώ ειρήνης σε εργοστάσια παραγωγής οπλικών συστημάτων, θυμίζοντας την εποχή του Μεσοπολέμου.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο η ευρωπαϊκή οικονομία θα καταγράψει «ανάπτυξη», αλλά πόσο χρήσιμη θα είναι, όταν τα «προϊόντα» που παράγονται οι λογικοί άνθρωποι εύχονται να μην καταναλωθούν ποτέ;

Εκτός και αν (η χείριστη εκδοχή) κατασκευάσουμε και εχθρό ή εχθρούς ή τον/τους κατασκευάσουν άλλοι για λογαριασμό μας.

Πηγή: naftemporiki.gr