Χωρικός σχεδιασμός

Tης Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Στις 11 Ιουνίου 2009, έπειτα από διετή διαβούλευση και πλήθος αντιδράσεων ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ θέσπισε το πρώτο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό

Οι συνθήκες άλλαξαν, μνημόνια μας τάραξαν. Το 2013 εγκρίθηκε η τροποποίησή του. Στη συνέχεια, με την 519/2017 απόφαση του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ κρίθηκε ότι η Κ.Υ.Α. 24208/2009 (Β’1138Β) έχει πλήρως αντικατασταθεί με την Κ.Υ.Α. 67659/9.12.2013 (ΦΕΚ Β’3155) και δεν αναβίωσε μετά την ακύρωση της αποφάσεως (με την ΣτΕ 3632/2015) που την αντικατέστησε, έχει, δε, παύσει να ισχύει.

Η γλωσσική πλευρά των αποφάσεων ή των προτάσεων της διοίκησης είναι η λιγότερο αδύνατη πλευρά τους, αλλά κάτι δείχνει.

Στο νέο Χωροταξικό, που παρουσιάστηκε χθες, ακόμη και σε περιοχές που το πλαίσιο θεωρεί «Ελεγχόμενης Ανάπτυξης», επιβαρυμένες, κορεσμένες δηλαδή, τσιμεντένιες τούρτες κι όπου βγει, επιτρέπεται η δημιουργία νέων ξενοδοχειακών μονάδων. Σε εκτός σχεδίου περιοχές απαιτούνται τουλάχιστον 16 στρέμματα. Στα νησιά της κατηγορίας αυτής προβλέπεται ανώτατο όριο έως 100 κλίνες για νέα καταλύματα.

Σπέρνουμε ποπ κορν και περιμένουμε να φυτρώσουν καλαμποκιές; Το τραγικό και συνάμα ειρωνικό, όμως, είναι ότι όλα προσλαμβάνονται σαν κάτι φυσικό. Μέρος της φυσικής τάξης πραγμάτων η εκτός σχεδίου δόμηση. Είναι νόμιμη. Έστω με αυστηρότερους όρους αρτιότητας.

Γρονθοκοπούνται οι λέξεις. Πώς να ξεμπλέξεις; Αλλιώς βλέπει το θέμα ένας ιδιοκτήτης γης σε εκτός σχεδίου περιοχή, αλλιώς επενδυτής που θέλει να αγοράσει μια, δυο, τρεις, τέσσερις γειτονικές ιδιοκτησίες, να τις συνενώσει και ξενοδοχείο να υψώσει, διαφορετικά ο κύριος και η κυρία που έχτισαν τη βιλίτσα τους σε εκτός σχεδίου περιοχή και δεν θέλουν γύρω ψυχή, διαφορετικά αυτός που ζει από τον τουρισμό, κ.λπ.

Στη Μήλο θα περιμένουν έως το τέλος του χρόνου της ευταξίας τον φίλο, το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο του νησιού. Έχει ήδη, με τροπολογία και τραγικωμωδία -πάνε σετάκι- ανασταλεί η δόμηση στις εκτός σχεδίου περιοχές, για να αντιμετωπιστεί η «δημιουργία τετελεσμένων στον πολεοδομικό σχεδιασμό…»

Τα νησιά δεν είναι σκηνικά διακοπών. Είναι ζωντανές κοινωνίες και οικονομίες και οι κανόνες φέρνουν ισορροπίες.

Πηγή: naftemporiki.gr