Η Ευρώπη παρατηρεί και ενίοτε εκλιπαρεί

Toυ Πάνου Φ. Κακούρη – Άσχημα -ξανά- είναι τα νέα για την ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς η Κομισιόν προβλέπει νέα επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης, λόγω του ενεργειακού σοκ

Συγχρόνως, οι υψηλές τιμές πετρελαίου αναθερμαίνουν τον πληθωρισμό και η αβεβαιότητα που επικρατεί αποσταθεροποιεί το επενδυτικό κλίμα.

Ωστόσο, ουδείς μπορεί να δηλώνει έκπληκτος, διότι η παρούσα κατάσταση μοιάζει με πεπρωμένο, σαν να μην μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Η απουσία ηγετικής προσωπικότητας στην Ε.Ε., τουλάχιστον την τελευταία δεκαπενταετία, την έχει μεταλλάξει σε έναν φορέα που προσομοιάζει με… φιλολογικό σύλλογο, απεμπολώντας έναν ρόλο που θα μπορούσε -και έπρεπε- να την καταστήσει μια παγκόσμια, δυναμική και αποφασιστική πολιτική δύναμη. Αντιθέτως, η Ε.Ε. εμφανίζεται αδύναμη να αντιδράσει σε οτιδήποτε και έχει επιφυλάξει για τον εαυτό της τον ρόλο του απλού παρατηρητή και, ενίοτε, του ικέτη.

Παρατηρεί την οικονομία της να βουλιάζει, τη βιομηχανία της να δοκιμάζεται από την ενεργειακή κρίση, που επίσης είναι ανίκανη να την αντιμετωπίσει, και πανηγυρίζει για τη συμφωνία προμήθειας αμερικανικού LNG, το οποίο είναι πανάκριβο και γονατίζει την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Και για να μη ρημάξουν, οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις στρέφονται στην παραγωγή οπλικών συστημάτων.

Όπως παρατηρούσε, αδυνατώντας, αδιαφορώντας ή μη θέλοντας να παρέμβει, όταν οι ΗΠΑ άναβαν στα σύνορά της το φιτίλι του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας.

Στο διεθνές σκηνικό φαίνεται τόσο αδύναμη που, ενώ βλέπει πως όλα αυτά που δρομολογούνται από άλλους -πέραν του Ατλαντικού- είναι σε βάρος της, αδυνατεί έστω να ψελλίσει μια ειρηνευτική πρωτοβουλία. Ακόμα και αν δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας, έστω να δείξει ότι υπάρχει και δεν παρατηρεί απλώς τα γεγονότα.

Εκτός από παρατηρητής, η Ε.Ε. είναι και ικέτης. Νωπές είναι οι μνήμες για το πώς χειρίστηκε η ηγεσία της την απειλή των δασμών από τις ΗΠΑ, όταν πανηγύριζε μια… τιμητική ήττα.

Το δυστύχημα είναι πως δύσκολα θα αλλάξει κάτι στο ορατό μέλλον.

Πηγή: nadtemporiki.gr