Tης Νικόλ Λειβαδάρη – Πόσο μπορεί να απέχει μια εθνική αυτοκρατορική αυταπάτη από την προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα; Ενδεχομένως μία δεκαετία – όσο χρειάστηκε για να καταρριφθούν οι μεγάλες προσδοκίες της πιο δημαγωγικής ίσως αυταπάτης του αιώνα, του Brexit
Ήταν νύχτα της 23ης Ιουνίου του 2016 όταν οι Βρετανοί ψηφοφόροι σόκαραν τον πλανήτη ψηφίζοντας, με ποσοστό 52% έναντι 48%, την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν μια ψήφος που βασίστηκε στην υπόσχεση ότι μια Βρετανία αυτοδύναμη, αποδεσμευμένη από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών θα «ανακτούσε τον έλεγχο» της μεταναστευτικής πολιτικής, θα εξασφάλιζε περισσότερα χρήματα για το Εθνικό Σύστημα Υγείας και θα έκλεινε προνομιακές εμπορικές συμφωνίες με ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο.
Δέκα χρόνια μετά οι μεταναστευτικές ροές έχουν αλλάξει απλώς πηγές προέλευσης, το περίφημο NHS, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, απειλείται με κατάρρευση και η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ηνωμένου Βασιλείου, αντιπροσωπεύοντας πάνω από 800 δισ. ευρώ σε εισαγωγές και εξαγωγές.
Η δε οικονομία και ο πλούτος της χώρας μετρούν μόνο απώλειες. Σύμφωνα με μελέτη του Στάνφορντ έως το 2025, το Brexit είχε μειώσει το ΑΕΠ του Η.Β. κατά 6%-8%.
Στο μεγάλο μέτωπο του μεταναστευτικού, η Βρετανία παρουσιάζει καθαρή εκροή μεταναστών προς τις χώρες της Ε.Ε., ενώ οι μετανάστες από χώρες εκτός Ε.Ε. έχουν ανέβει στις 500.000 λόγω των ελλείψεων εργατικού δυναμικού.
Ο πιο σκληρός όμως δείκτης των επιπτώσεων του Brexit ίσως είναι η στερλίνα, το πάλαι ποτέ πετράδι του στέμματος. Η ισοτιμία της λίρας, η οποία είχε υποστεί καθίζηση μετά το δημοψήφισμα, δεν έχει ακόμη επανέλθει στα προ του 2016 επίπεδα έναντι τόσο του ευρώ όσο και του δολαρίου. Σύμφωνα με την Convera, η στερλίνα κινείται περίπου 10% χαμηλότερα από την αξία που είχε τον Ιούνιο του 2016.
Ακόμη πιο βαρύ όμως ίσως είναι το τίμημα του Brexit στο πολιτικό στερέωμα της χώρας. Όταν ο Κάμερον παραιτήθηκε το πρωί μετά το δημοψήφισμα, βρισκόταν στην πρωθυπουργία έξι χρόνια. Ο προκάτοχός του, Γκόρντον Μπράουν, είχε παραμείνει στην Ντάουνινγκ Στριτ για τρία χρόνια.
Μετά το δημοψήφισμα, κανένας πρωθυπουργός, συμπεριλαμβανομένου και του Στάρμερ, δεν παρέμεινε στην εξουσία για περισσότερο από τρία χρόνια – και μία εξ αυτών παρέμεινε μόλις 49 ημέρες…
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
