Στιγμές αγωνίας εκτυλίχθηκαν σήμερα σε παιδική πισίνα ξενοδοχείου, όταν ένα παιδί ηλικίας 3,5 ετών κινδύνευσε μέσα στο νερό, κινητοποιώντας άμεσα ναυαγοσώστη και λουόμενους.
Καθοριστική ήταν η παρέμβαση του Γιώργου Κανάκη, πρώην αστυνομικού, ο οποίος συμμετείχε στην προσπάθεια διάσωσης μέχρι την άφιξη του ασθενοφόρου. Όπως ανέφερε ο ίδιος, χρειάστηκε να απομακρύνει τους περίεργους και να ξεκινήσει μαλάξεις, ενώ ο ναυαγοσώστης και μία γυναίκα που βρισκόταν στο σημείο βοήθησαν με αναπνοές διάσωσης.
Στόχος των παρευρισκομένων ήταν να ανακτήσει το παιδί τις αισθήσεις του, ενώ, όπως περιγράφει ο κ. Κανάκης, η στιγμή που ακούστηκε το κλάμα του ήταν καθοριστική. Στη συνέχεια, το παιδί παραδόθηκε στη γιατρό και στη μητέρα του.
Ο πρώην αστυνομικός, εμφανώς συγκλονισμένος από το περιστατικό, τόνισε ότι ακόμη και μια πισίνα με μικρό βάθος μπορεί να κρύβει σοβαρούς κινδύνους για τα μικρά παιδιά. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της γνώσης πρώτων βοηθειών, αλλά και της ψυχραιμίας στα κρίσιμα πρώτα λεπτά πριν φτάσει το ασθενοφόρο.
Με αφορμή το συμβάν, απηύθυνε έκκληση προς τους γονείς να μην αφήνουν ποτέ μικρά παιδιά χωρίς συνεχή επίβλεψη μέσα ή δίπλα στο νερό, ούτε για ελάχιστο χρόνο. Όπως σημείωσε, οι παρευρισκόμενοι μπορεί να αποτελέσουν τη μοναδική ελπίδα μέχρι να φτάσει η εξειδικευμένη βοήθεια.
«Εύχομαι πραγματικά στο παιδί να τα καταφέρει», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Κανάκης, αποτυπώνοντας την ένταση και την αγωνία των στιγμών που έζησε.
Όπως αναφέρει: «Σήμερα συμμετείχα σε μια προσπάθεια διάσωσης ενός παιδιού 3,5 ετών σε πισίνα. Ήταν μια εμπειρία που εύχομαι να μη ζήσει κανείς.
Έδιωξα τους περίεργους και ξεκίνησα τις μαλάξεις. Μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, χρειάστηκε να δράσουμε άμεσα. Μαζί με τον ναυαγοσώστη και μια κυρία που ξεκίνησε αναπνοές διάσωσης, ο καθένας έκανε ό,τι μπορούσε, να βγουν και τα υπόλοιπα από μύτη στόμα, να ανακτήσει το παιδί τις αισθήσεις του και να ακουστεί το κλάμα του. Το παρέδωσα στη γιατρό και στη μαμά και έφυγα πιο πέρα να πάρω ανάσα από το σοκ. Για μια στιγμή πίστεψα ότι δεν θα τα καταφέρουμε.
Αυτό που μου έμεινε περισσότερο είναι τρία πράγματα:
– Ένα παιδί μπορεί να κινδυνεύσει ακόμη και σε πισίνα με μικρό βάθος. Το ύψος του νερού δεν αποτελεί εγγύηση ασφάλειας.
– Τις κρίσιμες στιγμές, οι ψύχραιμοι άνθρωποι που γνωρίζουν πρώτες βοήθειες είναι πολύτιμοι. Αντίθετα, ο συνωστισμός από περίεργους δυσκολεύει το έργο όσων προσπαθούν να βοηθήσουν.
– Τα πρώτα λεπτά είναι καθοριστικά. Μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, οι παρευρισκόμενοι μπορεί να είναι η μόνη ελπίδα.
Αν είστε γονείς, μην αφήνετε ποτέ μικρά παιδιά χωρίς συνεχή επίβλεψη μέσα ή δίπλα στο νερό, ούτε για λίγα δευτερόλεπτα. Και αν δεν έχετε εκπαιδευτεί στις πρώτες βοήθειες, κάντε το. Μπορεί κάποια μέρα να σώσετε μια ζωή.
Εύχομαι πραγματικά στο παιδί να τα καταφέρει».
