Της Νατάσας Στασινού – Οι χρηματιστηριακοί δείκτες γκρεμίζονται και ανακάμπτουν, οι τεχνολογικοί κολοσσοί κερδίζουν και χάνουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια (φανταστικής) αξίας μέσα σε λίγες συνεδριάσεις. Όμως η πραγματική προειδοποίηση για την παγκόσμια οικονομία δεν έρχεται από τις μετοχές. Έρχεται από τα ομόλογα.
Εκεί είναι που οι πολιτικές αποφάσεις αποκτούν πραγματικό κόστος. Η νέα άνοδος των αποδόσεων δεν είναι απλώς μια τεχνική αντίδραση των επενδυτών. Αντανακλά έναν πολύ πιο δύσκολο συνδυασμό: επίμονες πληθωριστικές πιέσεις, αυξημένες δημοσιονομικές ανάγκες, γεωπολιτική αβεβαιότητα και κεντρικές τράπεζες που έχουν όλο και λιγότερα περιθώρια ελιγμών.
Για χρόνια, οι κυβερνήσεις συνήθισαν να αντιμετωπίζουν σχεδόν κάθε κρίση με περισσότερο δανεισμό. Η πανδημία, η ενεργειακή κρίση, οι γεωπολιτικές αναταράξεις αντιμετωπίστηκαν με δημόσιες δαπάνες και παρεμβάσεις στήριξης.
Σήμερα, όμως, ο λογαριασμός έρχεται με υψηλότερο επιτόκιο. Και η συγκυρία είναι εξαιρετικά απαιτητική. Η Ευρώπη χρειάζεται εκατοντάδες δισεκατομμύρια για άμυνα, ενέργεια, υποδομές και τεχνολογία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούνται να χρηματοδοτήσουν τεράστια ελλείμματα. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται κεφάλαια για να επενδύσουν. Τα νοικοκυριά αναζητούν ανάσα από την ακρίβεια. Όλοι χρειάζονται χρήμα. Αλλά κανείς δεν μπορεί πλέον να θεωρεί δεδομένο ότι θα το βρει φθηνά.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μια πρόσκαιρη άνοδος των αποδόσεων. Είναι η πιθανότητα το υψηλό κόστος δανεισμού να αποδειχθεί πιο επίμονο από όσο υπολόγιζαν κυβερνήσεις και αγορές.
Γιατί τότε οι επιλογές στενεύουν. Οι επενδύσεις αναβάλλονται, οι προϋπολογισμοί πιέζονται και η ανάπτυξη καλείται να σηκώσει ένα ακόμη βάρος.
Οι αγορές ομολόγων δεν ψηφίζουν κυβερνήσεις. Αλλά μπορούν να τους υπενθυμίσουν, με τον πιο ακριβό τρόπο, τα όρια των υποσχέσεών τους.
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
