Αυταπάτες στο Αιγαίο

Γράφει ο Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος – Όσα λιγότερα υπογράφει με τους Τούρκους η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, τόσο καλύτερα. Δεν υπάρχει λόγος να δεσμεύονται μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις από αποφάσεις που προσφέρουν ησυχία στο παρόν αλλά υπονομεύουν το μέλλον

Με στόχο να έχουμε ησυχία στο Αιγαίο, συναντάται σήμερα ο πρωθυπουργός με τον Τούρκο πρόεδρο στην Άγκυρα και το ερώτημα είναι πόσο μπορούμε να ζούμε με αυταπάτες.

Και αν αυτή την ησυχία την διασφαλίζουμε μερικώς, τι ανταλλάγματα υπάρχουν, γιατί μην ξεχνάμε ότι η γείτονα έχει καταθέσει στο ΟΗΕ ένα ευρύ πλαίσιο διεκδικήσεων, που αμφισβητούν κυριότητα νησιών και πολλά άλλα.

Την ίδια στιγμή, εντός της χώρας τα φαινόμενα διαφθοράς πολλαπλασιάζονται, ενώ η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη το κενό στην αντιπολίτευση, επαναλαμβάνει αμφισβητούμενες επιτυχίες στην οικονομία και προπαγανδίζει τις αλλαγές στο Σύνταγμα ως αναγκαίες για να πληγεί το βαθύ κράτος που η ίδια κανοναρχεί.

Τις διαθέσεις της Τουρκίας αποτύπωσε πρόσφατα με ηγεμονικό τρόπο ο υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, λέγοντας: δεν θα σηκωθούμε από το τραπέζι αν δεν λύσουμε τα προβλήματα… Το ζήτημα είναι ότι αυτά που λένε να λύσουμε είναι: το μοίρασμα της δικής μας θάλασσας και των δικών μας νησιών…

Η φαινομενικά ανέξοδη παράταση της αυταπάτης των ήρεμων νερών με τη Διακήρυξη των Αθηνών, μας έχει οδηγήσει στο να μην μπορούμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας. Η Κάσος είναι τρανό παράδειγμα, ενώ η απειλή πολέμου αν επεκτείνουμε χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια είναι σε ισχύ από μια χώρα που έχει κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος τόσο στον Εύξεινο Πόντο όσο και στα νότια σύνορά της… Οι πρόσφατες NAVTEX είναι δείγματα του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού, που θέλει εμάς ζήτουλες κι αυτούς μεγαλόψυχους αφέντες…

Η Διακήρυξη των Αθηνών -που έδωσε στους Τούρκους τη δυνατότητα να κάνουν ό,τι θέλουν με δική μας κάλυψη- πάει να «εμπλουτιστεί» και με τη δημιουργία ενός Μηχανισμού Αποφυγής Κρίσεων που ζητάει η Τουρκία στη βάση κάποιων νομικών διατάξεων από το Δίκαιο της Θάλασσας. Το ότι αυτός ο μηχανισμός ζητείται από τους Τούρκους που δημιουργούν τις κρίσεις, είναι εκτός από αστείο και λίγο ύποπτο…

Ο Μηχανισμός Κρίσεων με επέκταση της Διακήρυξης μοιάζει και θα προωθεί εκτός από αιτήματα της Γαλάζιας Πατρίδας και την αποστρατικοποίηση των νησιών, που είναι το μεγάλο άγχος των Τούρκων. Και τούτο, γιατί μπορεί κάποτε στα νησιά από μια άλλη κυβέρνηση να τοποθετηθούν πύραυλοι μακρού βεληνεκούς, που εκτός από τη μεγαλύτερη προστασία που θα παρέχουν στα απειλούμενα νησιά θα συνιστούν και πραγματική αποτροπή (εφόσον θα μπορούν να πλήξουν στόχους στην απέναντι ενδοχώρα), ώστε να μη σκεφτεί ποτέ η Τουρκία να κινηθεί επιθετικά κατά ελληνικού εδάφους.

Όσα λιγότερα υπογράφει με τους Τούρκους η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, τόσο καλύτερα. Δεν υπάρχει λόγος να δεσμεύονται μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις από αποφάσεις που προσφέρουν ησυχία στο παρόν αλλά υπονομεύουν το μέλλον. Αντίθετα, πρέπει να ενισχύουμε σταθερά και εμπράκτως τις συμμαχίες με τις χώρες που έχουμε κοινά συμφέροντα, όπως το Ισραήλ, η Γαλλία, η Ινδία κ.λπ., καθώς είναι αυτές που σε συνδυασμό με τις δικές μας στρατιωτικές δυνατότητες μπορούν να αποτρέπουν τις επιβουλές.

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ