Tης Νικόλ Λειβαδάρη – Στην αριστερά, όταν δεν στήνουν φράξιες, ομφαλοσκοπούν (διόλου πρωτότυπο) και στην κεντροαριστερά, όταν δεν αλληλομαχαιρώνονται, μεγαλοπιάνονται.
Στο ΠΑΣΟΚ έχουν δει όραμα τη «νίκη με μία ψήφο διαφορά», αλλά στις δημοσκοπήσεις βλέπουν τη σκόνη της Καρυστιανού, του Τσίπρα και εσχάτως και της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ομνύουν στην «αυτόνομη» πορεία, αλλά όρκο ότι δεν θα συνεργαστούν με τη Νέα Δημοκρατία δεν παίρνουν. Ο Δούκας τραβάει αριστερά, η Διαμαντοπούλου (κεντρο)δεξιά και οι υπόλοιποι περιμένουν το συνέδριο για να ξεκαθαρίσουν λογαριασμούς και να περιχαρακώσουν το «μαγαζί».
Στον ΣΥΡΙΖΑ οι μισοί περιμένουν τον Τσίπρα, οι άλλοι μισοί θρηνούν για τον «εξώστη» και κάποιοι στα πέριξ ψάχνουν τη «δική τους ευκαιρία» (ποια άραγε;). Στη Νέα Αριστερά κανείς δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς κάνουν, εκτός από το να εξελίσσουν την πολιτική εκδοχή της… διάσπασης του ατόμου.
Θα μπορούσε να είναι απλώς γκροτέσκο, εάν δεν ήταν ήδη επικίνδυνο. Φωνάζουν οι δημοσκοπήσεις (λιγότερο ή περισσότερο αξιόπιστες, δεν έχει σημασία) πως αλλού βρίσκονται τα κόμματα κι αλλού ολόκληρη η κοινωνία. Κραυγάζει η ίδια η κοινωνία πως, απέναντι σε μια κυβέρνηση που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για ένα 25% με 30% των ψηφοφόρων, η συντριπτική πλειονότητα δεν βρίσκει στοιχειώδη εναλλακτική. Θρυμματίζονται όλες οι πολιτικές και κοινωνικές βεβαιότητες μισού αιώνα, αλλά ουδείς ακούει και ουδείς συγκινείται.
Στο κακό σενάριο όλο αυτό δεν θα τελειώσει όμορφα. Στο καλό σενάριο ο θρυμματισμός θα φέρει το πολιτικό Big Bang, μέσα από το χάος θα έρθει η λύση.
Για να ισχύσει όμως το δεύτερο, η λύση και η πρόταση δεν μπορεί να ούτε α-πολιτική ούτε αντιπολιτική. Μπορεί να είναι μόνον πολιτική. Όποιος το κατανοήσει και την κομίσει έχει ελπίδα – και εκείνος, και τα δύο τρίτα της κοινωνίας μαζί. Σε διαφορετική περίπτωση, μπορούμε απλώς να προετοιμαζόμαστε για νέες, ακόμη πιο γκροτέσκες περιπέτειες…
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
