Σε νέα φάση περνά η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, καθώς ολοκληρώθηκε στο Τελ Αβίβ η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας για την υλοποίηση του «Ελληνικού Θόλου», ενός από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά εγχειρήματα που σχεδιάζονται για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Η συμφωνία αποτελεί το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας διαπραγματεύσεων και εγκρίσεων και πλέον ανοίγει ο δρόμος για την έναρξη των παραγγελιών και την υλοποίηση των επιμέρους συμβάσεων.
Από ελληνικής πλευράς τη διαδικασία ανέλαβε η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ενώ από την ισραηλινή πλευρά συμμετείχαν η SIBAT και η MAFAT, ο φορέας που έχει την ευθύνη για την έρευνα και ανάπτυξη αμυντικών τεχνολογιών.
Το συνολικό κόστος του προγράμματος ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Έχει προβλεφθεί ελληνικό βιομηχανικό αποτύπωμα τουλάχιστον 25%, μέσω παραγωγής, συμπαραγωγών, μεταφοράς τεχνογνωσίας και ανάπτυξης νέων τεχνολογικών δυνατοτήτων.
Ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας
Ο Ελληνικός Θόλος δεν αποτελεί ένα και μόνο οπλικό σύστημα. Η φιλοσοφία του βασίζεται στη δημιουργία ενός ενιαίου δικτύου αισθητήρων, ραντάρ, πυραυλικών συστημάτων και κέντρων διοίκησης, ώστε οι διαφορετικές μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων να μπορούν να ανταλλάσσουν δεδομένα και να αντιμετωπίζουν απειλές συντονισμένα.
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται συστήματα της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας, με βασικούς συμμετέχοντες τις IAI, Rafael και ELTA Systems.
Μεταξύ των βασικών συστημάτων βρίσκεται το BARAK MX, το οποίο θα αποτελέσει σημαντικό τμήμα της αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ τα ραντάρ EL/M-2084 MMR θα ενισχύσουν την επιτήρηση και την εικόνα του εναέριου χώρου.
Στην αρχιτεκτονική του Θόλου εντάσσονται επίσης τα SPYDER της Rafael, ενώ προβλέπεται και ανώτερο επίπεδο αντιβαλλιστικής προστασίας μέσω του David’s Sling.
Κομβικό ρόλο θα έχει το σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα λειτουργεί ως ο επιχειρησιακός «εγκέφαλος» του δικτύου. Θα συγκεντρώνει πληροφορίες από τους αισθητήρες, θα αξιολογεί τις απειλές και θα επιτρέπει την επιλογή του κατάλληλου μέσου αναχαίτισης.
Η ελληνική βιομηχανία στο επίκεντρο
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της συμφωνίας είναι ότι η Ελλάδα δεν περιορίζεται στην αγορά εξοπλισμού.
Το τουλάχιστον 25% της βιομηχανικής συμμετοχής θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς προβλέπεται η εμπλοκή ελληνικών επιχειρήσεων σε παραγωγικό έργο, συμπαραγωγές και μεταφορά τεχνογνωσίας.
Στον σχεδιασμό έχουν συμπεριληφθεί μεταξύ άλλων τα ΕΑΣ, ΕΑΒ, Metlen, Miltech, Scytalys, Akmon, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ενώ ο κατάλογος των ελληνικών εταιρειών μπορεί να διευρυνθεί στην πορεία.
Με βάση τον συνολικό προϋπολογισμό, το ελληνικό βιομηχανικό αποτύπωμα μπορεί να αντιστοιχεί σε έργα ύψους περίπου 700 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας παράλληλα δυνατότητες για νέες τεχνολογικές και παραγωγικές υποδομές.
Από τις πρώτες συζητήσεις στην τελική συμφωνία
Η πορεία προς την υπογραφή δεν ήταν σύντομη. Η Ελλάδα είχε ξεκινήσει να εξετάζει την ενίσχυση της αεράμυνάς της με ισραηλινές λύσεις ήδη από το προηγούμενο διάστημα, ενώ το 2024 είχε εκφραστεί επίσημο ενδιαφέρον για την απόκτηση σύγχρονων συστημάτων.
Οι διεθνείς εξελίξεις προκάλεσαν καθυστερήσεις, όμως οι συζητήσεις επανήλθαν στο προσκήνιο και τον Δεκέμβριο του 2025 ξεκίνησε η επίσημη διαπραγματευτική διαδικασία μεταξύ της ΓΔΑΕΕ και της SIBAT.
Παράλληλα με τις διακρατικές συνομιλίες εξετάστηκαν οι τεχνικές απαιτήσεις και το επιχειρησιακό μοντέλο, ενώ ξεχωριστές ομάδες διαπραγματεύτηκαν με τις εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.
Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε και στην ελληνική συμμετοχή, με στόχο η επένδυση να αφήσει σημαντικό αποτύπωμα στην εγχώρια αμυντική παραγωγή.
Το ΚΥΣΕΑ έδωσε στις 23 Ιουλίου 2026 την απαραίτητη πολιτική έγκριση για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ενώ ακολούθησαν οι τελευταίες διοικητικές και νομικές διαδικασίες.
Με την ολοκλήρωση και των απαραίτητων εγκρίσεων από την ισραηλινή πλευρά, οι δύο χώρες έφτασαν πλέον στην τελική υπογραφή.
Στόχος ένα ενιαίο δίκτυο προστασίας
Η λογική πίσω από τον «Ελληνικό Θόλο» είναι να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται η ελληνική αεράμυνα.
Τα διαφορετικά μέσα που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις, από τα F-35 και τα F-16 Viper έως τις φρεγάτες FDI Belharra και τα σύγχρονα μη επανδρωμένα συστήματα, θα μπορούν να εντάσσονται σε ένα ευρύτερο δικτυοκεντρικό περιβάλλον ανταλλαγής πληροφοριών.
Το ζητούμενο είναι η δημιουργία μιας πολυεπίπεδης «ομπρέλας» προστασίας, ικανής να εντοπίζει, να αξιολογεί και να αντιμετωπίζει διαφορετικού τύπου εναέριες απειλές.
Παράλληλα, η Αθήνα εξετάζει και την περαιτέρω ενίσχυση των δυνατοτήτων του συστήματος, με πρόσθετες επιλογές να βρίσκονται υπό αξιολόγηση.
Με την υπογραφή της συμφωνίας, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» περνά πλέον από τον σχεδιασμό στην πρακτική υλοποίηση. Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ξεκινήσει η ενεργοποίηση των παραγγελιών και των επιμέρους έργων, με στόχο η νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας να αποκτήσει σταδιακά επιχειρησιακή μορφή.
Πηγή: maleviziotis.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
