Ελούντα: Προχωρούν οι διαδικασίες για τη δημιουργία Μουσείου Αλατιού

Οι συζητήσεις για τη δημιουργία Μουσείου Αλατιού στην Ελούντα είχαν ξεκινήσει από το 2003 

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία δημιουργίας Μουσείου Αλατιού και Ακονιού, στη θέση «Χιόνα» της Ελούντας, δίπλα από τις Αλυκές. Μετά από πολλά χρόνια και πολλές συζητήσεις, η μελέτη έχει ολοκληρωθεί και γίνεται σοβαρή προσπάθεια ώστε να ενταχθεί σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Μουσείο Άλατος έχει ιδρυθεί στο Μεσολόγγι και είναι το μοναδικό που λειτουργεί στη χώρα μας. Ο επισκέπτης μαθαίνει ο,τιδήποτε σχετίζεται με το αλάτι από την πρώτη εμφάνισή του στον πλανήτη, μέχρι τις μέρες μας. Επίσης στο Μουσείο ο επισκέπτης θα πληροφορηθεί για τις ενεργές και εγκαταλελειμμένες αλυκές όλης της χώρας… υποθέτουμε και της Ελούντας.

Οι συζητήσεις για τη δημιουργία Μουσείου Αλατιού στην Ελούντα είχαν ξεκινήσει από το 2003. Για το σκοπό αυτό είχε επιλεγεί το παλιό οίκημα δίπλα στις αλυκές («Χιόνα»), το οποίο χρονολογείται προ του 1830 και θεωρείται μνημείο. Κάποια συντήρησή του είχε γίνει τον Ιούλιο του 2021. Το 2003 συγκροτήθηκε μια διεπιστημονική ομάδα για να εκπονήσει μια μελέτη, η οποία υποβλήθηκε το 2007 για έγκριση στο υπουργείο Πολιτισμού.

Μέχρι το 1972 οι αλυκές της Ελούντας παρήγαγαν αλάτι εξαιρετικής ποιότητας. Στις δεξαμενές, χωρισμένες με τοίχους μέσα στη ρηχή θάλασσα –που Ελουντιανοί ονόμαζαν τηγάνια– το νερό εγκλωβιζόταν το χειμώνα ως τον Απρίλιο. Στη συνέχεια, το νερό εξατμιζόταν όλο το καλοκαίρι και το Σεπτέμβριο ξεκινούσε η συγκομιδή του αλατιού, που αποθήκευαν σε μεγάλες αποθήκες, τις λεγόμενες χιόνες. Πολυάριθμοι εργάτες αναλάμβαναν να κόψουν το κρυσταλλωμένο αλάτι και να φτιάξουν σωρούς.

Τις αλυκές κατασκεύασαν οι Ενετοί τον 13ο αι. με σκοπό την παρασκευή αλατιού, το οποίο εξήγαγαν στην Ευρώπη και τους απέφερε μεγάλο κέρδος. Το 1583 υπήρχαν στην Ελούντα 42 αλυκές από τις οποίες οι 13 βρισκόταν στη θέση της σημερινής πλατείας και μπαζώθηκαν οριστικά το 1972.

Όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Κύπρο το 1570, οι αλυκές της Ελούντας αναβαθμίστηκαν και κτίστηκαν μεγαλύτερες δεξαμενές για να καλύψουν τη χαμένη ποσότητα. Μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς το 1669, οι αλυκές κάλυψαν τις ανάγκες των Τούρκων. Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, το αλάτι της Ελούντας υπαγόταν στο ελληνικό κρατικό μονοπώλιο. Το 1960 οι αλυκές παρήγαγαν 1200 τόνους αλάτι. Ο χώρος των συνολικά 60 στρεμμάτων ανήκει σήμερα στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.

Τα ακόνια της Ελούντας

Τα ακόνια αποτελούν μια ακόμα ιδιαιτερότητα της Ελούντας. Στην περιοχή Λέσκες, πάνω από τους οικισμούς της Ελούντας, διασώζονται πολυάριθμα σημεία εξόρυξης.

Πρόκειται για ένα είδος δυνατής πέτρας και η χρήση του ήταν, κυρίως, για το ακόνισμα των μαχαιριών. Χρησιμοποιείται όμως και σαν αδρανές υλικό σε διάφορα καλλυντικά. Είναι ιδιαίτερα ακριβό υλικό καθώς δεν υπάρχουν μεγάλες ποσότητες. Η εργασία εξόρυξης, από τις λεγόμενες ακονιές, ήταν δύσκολη και το κόψιμο του ακονιού έπρεπε να γίνει πολύ προσεκτικά για να μην θρυμματιστεί. Η Ελούντα κάποτε έκανε μεγάλη εξαγωγή ακονιών.

Πηγή: anatolh.com