Έργο δύο χαρακτήρων

Tης Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Ήταν ένα έργο δύο χαρακτήρων.

Όχι αυτό της ύστερης περιόδου του Τενεσί Ουίλιαμς. Τούτο της Άγκυρας ήταν πιο απλό, παρά τα επιβλητικά, τα ιππικά και άλλα σουλεϊμανικά και πλούσια γαστρονομικά, που είναι άλλωστε και το παλαιότερο διπλωματικό εργαλείο. Μια επίδειξη σχεδιασμένη για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία τού ενός και τον πραγματισμό τού άλλου.

Το γεγονός και μόνο πως η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία δείχνει πόσο πολύ έχουν αλλάξει οι απόψεις. Πριν από μια δεκαετία, ο Ερντογάν προσκάλεσε το ΝΑΤΟ να πραγματοποιήσει τη Σύνοδο του 2018 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά κάμποσοι Ευρωπαίοι έβαλαν φρένο, γιατί ανησυχούσαν για της τουρκικής δημοκρατίας το τρένο.

Μα, τι ευαίσθητοι και με πολιτικό ένστικτο. Μια εβδομάδα αργότερα, ο Ερντογάν άρχισε μια ευρεία κάθαρση, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και λίγους μήνες μετά η Τουρκία άνοιξε συζητήσεις με τη Ρωσία για τους S-400.

Ένιωσαν, λέει, δικαιωμένοι οι Ευρωπαίοι, γιατί «απέφυγαν το εφιαλτικό σενάριο να πρέπει να αφαιρέσουν τη Σύνοδο από τον Ερντογάν, ενώ του την είχαν υποσχεθεί».

Στον εαυτό μου έχω υποσχεθεί ένα Sutlu Nuriye να γευτεί, κάτι σαν μπακλαβά με αφρό φιστικιού, με το οποίο γλύκανε ο οικοδεσπότης της Συνόδου τους ΝΑΤΟϊκούς, οι οποίοι ήταν το σκηνικό στο έργο δύο χαρακτήρων.

Καλά, για τον έναν το θέαμα αποτελεί θεμελιώδη συνθήκη ύπαρξης, μέσο αυτοπροσδιορισμού. Έπαιξε, αυτοσχεδίασε, δημιούργησε τη δική του ιστορία, τέλειωσε την εκεχειρία και διακόπτει τις εμπορικές σχέσεις με την Ισπανία.

Ο άλλος, που μετατρέπει την άμυνα σε γεωπολιτικό χαρτί, ξέρει να περιμένει, ώστε η δύναμή του να φανεί στη σκηνή.

Οποιεσδήποτε ανησυχίες κι ευαισθησίες μπήκαν κάτω από το κόκκινο χαλί. Η αυλαία έπεσε, με τους «30+2» να επαναβεβαιώνουν τη δέσμευσή τους για ενότητα σε ζέστη και σε κρύο. Οι συμφωνίες για νέες στρατιωτικές προμήθειες άνω των 50 δισ. δολ. δεν είν’ αστείο, όπως και οι υποσχέσεις για τα F-35. Αυτό, όμως, είναι άλλο έργο, του Ιονέσκο. Παραλήρημα για δύο.

Πηγή: nadtemporiki.gr