Η «ηθική» του Τραμπ

Της Νικόλ Λειβαδάρη-Είναι η ίδια ηθική που είχαν ανέκαθεν όλοι οι παγκόσμιοι τυχοδιώκτες: η ηθική της ισχύος και του ζωτικού χώρου

Ο Τραμπ δεν μασάει τα λόγια του, δεν είναι politically correct και δεν νιώθει καμία ανάγκη για ηθικά άλλοθι.

Μπούκαρε στη Βενεζουέλα όχι για να απαλλάξει τον λαό της από τον δικτάτορα Μαδούρο, αλλά για να πάρει τα πετρέλαιά της. Το είπε και το έδειξε ο ίδιος καθαρά. Έδιωξε τον δικτάτορα και κράτησε το καθεστώς του – τη μία ημέρα συνέλαβε τον Μαδούρο και την επόμενη έκανε πετρελαϊκό deal 2 δισ. δολαρίων με την αντιπρόεδρό του.

Και για όσους δεν κατάλαβαν είπε ότι απλώς παίρνει πίσω τα υπάρχοντα της πίσω αυλής του: «Η πετρελαϊκή υποδομή της Βενεζουέλας που φτιάχτηκε από εμάς ξαφνικά πέρασε σε ξένα χέρια. Σήμερα γίνεται και πάλι δικιά μας» διαμήνυσε.

Το ίδιο μπορεί να κάνει σήμερα – αύριο και με το Ιράν. Απειλεί να βομβαρδίσει την Τεχεράνη όχι για να απαλλάξει τους Ιρανούς από το καθεστώς των μουλάδων, αλλά για να καθαρίσει το πεδίο. Και να βάλει το Ισραήλ και την Τουρκία να παίξουν μπάλα (με τους δικούς του όρους) στην πίσω αυλή της Ρωσίας και της Κίνας.

Μετά θα έρθει και η σειρά της Γροιλανδίας, γιατί η αρκτική γεωστρατηγική οδός είναι προτεραιότητα του νέου δόγματος ασφαλείας της Αμερικής. Και διότι, συν τοις άλλοις, ο Τραμπ θέλει να κάνει business με τον ορυκτό της πλούτο. Κι εάν δεν έχει νόημα να βομβαρδίσει τους παγετώνες, μπορεί να πάρει το νησί με επιθετική εξαγορά – μοιράζοντας 100.000 δολάρια σε κάθε Γροιλανδό.

Όχι, δεν υπάρχει όριο, το είπε άλλωστε και ο ίδιος ο Τραμπ: «Το μόνο όριο είναι η δική μου ηθική» είπε στους New York Times. Είναι η ίδια ηθική που είχαν ανέκαθεν όλοι οι παγκόσμιοι τυχοδιώκτες: η ηθική της ισχύος και του ζωτικού χώρου. Ιστορικά, η τελευταία φορά που είδαμε τα αποτελέσματά της ήταν επί ναζιστικής Γερμανίας και επί σοβιετικού ολοκληρωτισμού…

Πηγή: Ναυτεμπορική