Toυ Μιχάλη Ψύλου – «Προτιμώ έναν κόσμο σε αναταραχή, από έναν κόσμο ειρήνης»! Ακούγεται κυνικό, αλλά τα λόγια αυτά εκστόμισε ο Διευθύνων Σύμβουλος του γαλλικού ενεργειακού κολοσσού TotalEnergies, Πατρίκ Πουαγιανέ.
«Ένας κόσμος σε αναταραχή δημιουργεί μεγαλύτερες ευκαιρίες» είπε ορθά κοφτά ο Γάλλος CEO, μιλώντας στην «ημέρα των επενδυτών» στο Energy Intelligence Forum, στη Νέα Υόρκη.
Εξήγησε μάλιστα ότι παρά την «αναταραχή», τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια λειτουργούν όλα με πλήρη δυναμικότητα και «είναι σαν χρυσωρυχεία»!
Απτόητος ο Πουαγιανέ και αγνοώντας τις αντιδράσεις που προκάλεσε και στον δικό του κόσμο, υποστήριξε μιλώντας στη συνέχεια στους Financial Times ότι «οι αναταραχές στον ενεργειακό τομέα μας προσφέρουν πολλές ευκαιρίες, αρκεί να γνωρίζουμε πώς να τις εκμεταλλευτούμε».
Ακούγονται προκλητικά όλα αυτά, όταν μάλιστα οι πολίτες και οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ευρώπη, τρέμουν μπροστά στον βαρύ, ενεργειακό χειμώνα, που έχουν μπροστά τους.
Ούτε λόγος βέβαια για τι θυσίες πρέπει να κάνουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις στον Μολώχ του πολέμου.
Όπως οι Χαναναίοι και οι Αμμωνίτες , που θυσίαζαν παιδιά σε αυτόν τον Βιβλικό Θεό, για να τον εξευμενίσουν.
Ψιλά γράμματα θα πείτε για τον Πουαγιανέ και διαφόρους ομοίους του, που μετράνε μόνο τα κέρδη και καλοδέχονται κάθε είδους πόλεμο και παγκόσμια αναταραχή.
Για την ιστορία άλλωστε, η εταιρεία του Πουαγιανέ, το δεύτερο τρίμηνο του 2026-με τον πόλεμο να μαίνεται στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία- κατέγραψε καθαρά κέρδη ύψους 10,3 δισεκατομμυρίων ευρώ τους πρώτους έξι μήνες του έτους- αυξημένα κατά σχεδόν 50% σε σύγκριση με πέρυσι.
Αυτά τα αποτελέσματα αντικατοπτρίζουν την αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των προϊόντων διύλισης από την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι έξι ευρωπαϊκές χώρες ζητούν την επιβολή φόρου στα υπερκέρδη των πετρελαϊκών κολοσσών, που έχουν απογειωθεί.
Ζοφερή εικόνα
Αρκετοί πολιτικοί στη Γηραιά ήπειρο διαβλέπουν άλλωστε ότι η απληστία των ενεργειακών κολοσσών, μπορεί να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη.
Στην ίδια την πατρίδα του Πουαγιανέ, στη Γαλλία, οι νέοι έχουν εξεγερθεί βλέποντας το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα να σαπίζει λόγω έλλειψης πόρων και το μέλλον τους να προοιωνίζεται ζοφερό.
Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Γαλλία δεν έχει καμία σχέση με το 1968.
Πριν από μισό αιώνα, υπήρξε μια πολιτιστική και γενεαλογική εξέγερση σε μια λίγο πολύ εύπορη κοινωνία, η οποία διεκδικούσε ακόμη καλύτερη ζωή,
Αντίθετα, σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Η Γαλλία βυθίζεται στην παρακμή, οικονομική και πολιτική.
Ο «σεισμογράφος»
Η Γερμανία αποβιομηχανοποιείται μέσω της ενεργειακής αυτοκτονίας και οι Βρυξέλλες έχουν υποβαθμιστεί σε ένα τεχνοκρατικό μουσείο που απλώς ρυθμίζει ό,τι δημιουργούν οι άλλοι.
Ο κάθε Πουαγιανέ, κοιτώντας μόνο τα κέρδη του, κάνει πώς δεν βλέπει ότι ο «γαλλικός πύργος από τραπουλόχαρτα» είναι ένας σεισμογράφος που στέλνει προειδοποιητικά μηνύματα σε όλη την Ευρώπη.
Θα μπορέσει η ελίτ να αφυπνιστεί σε αυτή την πραγματικότητα ή θα πρέπει να περάσει ξανά η Ευρώπη από τη φρίκη της γκιλοτίνας πριν συνειδητοποιήσει ότι οι πόλεμοι μόνο συμφορά φέρνουν!
Πηγή: nafttemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα









