Η υποκρισία για τις δηλώσεις Βαρουφάκη

Του Κώστα Γιαννακίδη *

Το πρόβλημα δεν είναι τι είπε ο Βαρουφάκης. Το πρόβλημα είναι ότι η δημόσια συζήτηση για τα ναρκωτικά παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην υποκρισία και στον πανικό.

Στα περίπτερα της χώρα διατίθενται, νομιμότατα, προϊόντα κάνναβης. Κανονικό χόρτο, να το τρίψεις, να το στρίψεις στο χαρτί και να το φουμάρεις. Απλώς έχει μειωθεί η δραστική ουσία που προκαλεί το «high», τη μαστούρα βρε αδερφέ, στον χρήστη.

Ο πιτσιρικάς που πάει και το αγοράζει γνωρίζει ότι εκτός από τη light φούντα, υπάρχει και η κανονική, η απαγορευμένη. Είναι απολύτως λογικό, λοιπόν, από τη στιγμή που του επιτρέπεται να αγοράσει «χόρτο» στο περίπτερο, κάποια στιγμή να αναζητήσει και την αίσθηση του αυθεντικού. Διότι το κράτος επιτρέπει την πώληση χασίς. Απλώς το νόμιμο είναι πιο ελαφρύ.

Ο ίδιος πιτσιρικάς, ακούει κάθε μέρα τραγούδια που αναφέρονται στη χρήση σκληρών ναρκωτικών. Η κόκα αναμειγνύεται με άρωμα κοριτσιών και πυρίτιδας από τα κουμπούρια που, υποτίθεται, γουστάρουν να κουβαλάνε τα σκληρά αγόρια.

Τα ναρκωτικά, λοιπόν, βρίσκονται παντού, μπροστά στα μάτια και μέσα στα αφτιά των εφήβων. Δεν νομίζω ότι ένα παιδί άκουσε τις δηλώσεις του Γιάνη Βαρουφάκη και βγήκε στο δρόμο να αναζητήσει ecstasy ή φούντα Καλαμών.

Η Δίωξη έστειλε τις δηλώσεις Βαρουφάκη στον εισαγγελέα. Και έτσι κατέστησε εφικτό να μάθει όλη η Ελλάδα ότι ο Γιάνης χόρευε 16 ώρες και είχε τρομερό hangover όταν δοκίμασε ecstasy, ενώ ο ίδιος προτιμά το χόρτο πλην όμως δεν μπορεί να βρει. Εδώ πράγματι, δύναται να ελεγχθεί για ψευδή δήλωση. Ποιος ψάχνει φούντα στην Αθήνα και αδυνατεί να βρει; Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι η Δίωξη πήρε δηλώσεις που τις διάβασε ένας μικρός αριθμός ανθρώπων και τις διέδωσε με εμφατικό τρόπο σε όλη τη χώρα. Από δίπλα και οι αρμόδιοι υπουργοί.

Η παραπομπή στον εισαγγελέα δεν ήταν απλώς υπερβολική. Ήταν βλακώδης. Διότι δεν προστάτευσε κανέναν, δεν απέτρεψε τίποτα και δεν έστειλε σοβαρό μήνυμα. Αντιθέτως, έδωσε στο θέμα τη δημοσιότητα που δεν είχε και το έντυσε με τον μανδύα της απαγορευμένης γνώσης. Κάθε έφηβος επενδύει με αξία οτιδήποτε ενοχλεί την εξουσία αποκτά αυτόματα μεγαλύτερη αξία. Και κάθε γονιός ξέρει ότι ο πανικός είναι το πιο αναποτελεσματικό εργαλείο αγωγής.

Το κράτος εμφανίστηκε για άλλη μια φορά αμήχανο απέναντι σε μια πραγματικότητα που το ίδιο έχει διαμορφώσει. Από τη μία νομιμοποιεί, εμπορεύεται και φορολογεί προϊόντα κάνναβης. Από την άλλη παριστάνει τον αυστηρό παιδαγωγό όταν ένας πολιτικός μιλάει δημοσίως για προσωπικές εμπειρίες χρήσης. Ανοχή στην πράξη, αγανάκτηση στη δήλωση.

Το πρόβλημα δεν είναι τι είπε ο Βαρουφάκης. Το πρόβλημα είναι ότι η δημόσια συζήτηση για τα ναρκωτικά παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην υποκρισία και στον πανικό. Αντί για ενημέρωση, ποινικοποίηση. Αντί για πρόληψη, εισαγγελέας. Αντί για σοβαρή κουβέντα, ανακοινώσεις με αυστηρό ύφος και μηδενικό αποτέλεσμα.

Η Δίωξη και οι υπουργοί δεν έδειξαν πυγμή. Έδειξαν φόβο απέναντι σε μια κοινωνία που έχει αλλάξει, σε μια νεολαία που ξέρει (και κάνει) περισσότερα απ’ όσα αντέχει να παραδεχτεί το πολιτικό σύστημα. Αν κάτι κινδυνεύει από όλη αυτή την ιστορία, δεν είναι τα παιδιά. Είναι η σοβαρότητα του κράτους.