Εγκατάλειψη και φθορές σε ένα από τα πιο προνομιακά ακίνητα της πόλης – Η ιστορία του χώρου που κάποτε αποτελούσε την καρδιά της διακίνησης αγροτικών προϊόντων και παραμένει αναξιοποίητος στο παραλιακό μέτωπο
Η εικόνα της παλιάς Λαχαναγοράς του Ηρακλείου, σε ένα από τα πλέον προνομιακά σημεία της παραλιακής ζώνης, απέχει πολύ από εκείνη που θα περίμενε κανείς για ένα ακίνητο με τέτοια θέση και ιστορία.
Σπασμένες κατασκευές, φθορές, ξεραμένα φυτά μέσα στα μεγάλα παραδοσιακά πιθάρια, γκράφιτι, κατεστραμμένες ομπρέλες και εγκαταλελειμμένος εξοπλισμός συνθέτουν σήμερα ένα σκηνικό απαξίωσης. Αντικείμενα βρίσκονται πεταμένα στο έδαφος, ενώ οι φθορές στις υποδομές είναι εμφανείς σε πολλά σημεία.
Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση στις κατασκευές που βρίσκονται στο επίπεδο της πλατείας. Το παλιό Εκθετήριο Αγροτικών Προϊόντων του Δήμου Ηρακλείου παραμένει κλειστό, με εμφανή σημάδια φθοράς και βανδαλισμών, παρότι βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα και σε μικρή απόσταση από το ιστορικό κέντρο.
Η ίδια κατάσταση συνεχίζεται και χαμηλότερα, με κατεστραμμένες ομπρέλες, παλιό εξοπλισμό και εγκαταστάσεις που έχουν πάψει προ πολλού να εξυπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Ακόμη και η πινακίδα που παραπέμπει στο parking βρίσκεται πεσμένη και στραβωμένη.
Καλώδια και εξαρτήματα κρέμονται από την οροφή, ενώ σε διαφορετικά σημεία παραμένουν εμφανή τα ίχνη παλαιότερων παρεμβάσεων. Όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες του Cretalive, πρόκειται για έναν χώρο που παρουσιάζει έντονα σημάδια εγκατάλειψης και φθοράς, παρά τη θέση και τις σημαντικές δυνατότητες αξιοποίησής του.
Και όλα αυτά σε ένα ακίνητο που βρίσκεται κυριολεκτικά πάνω στο παραλιακό μέτωπο του Ηρακλείου, απέναντι από τη θάλασσα και δίπλα στο κέντρο της πόλης.
Από την καρδιά του εμπορίου στην αναζήτηση νέας χρήσης
Η παλιά Λαχαναγορά έχει μακρά ιστορία, άμεσα συνδεδεμένη με την εμπορική δραστηριότητα του Ηρακλείου. Λειτούργησε από τη δεκαετία του 1950 έως και τη δεκαετία του 1990, αποτελώντας επί δεκαετίες βασικό σημείο διακίνησης αγροτικών προϊόντων στην πόλη.
Ήδη από τη δεκαετία του 1980 είχε αρχίσει να ωριμάζει στον Δήμο Ηρακλείου η συζήτηση για τη μεταφορά της δραστηριότητας σε άλλο σημείο. Στη διάρκεια της τρίτης δημαρχιακής θητείας του Μανόλη Καρέλλη, το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε στις σχετικές αποφάσεις για την εξεύρεση και απαλλοτρίωση μεγάλης έκτασης στη Νέα Αλικαρνασσό.
Στο πλαίσιο αυτό, το 1986 αποφασίστηκε η απαλλοτρίωση έκτασης στη θέση «Μαύρος Σπήλιος» της Νέας Αλικαρνασσού, προκειμένου εκεί να δημιουργηθούν οι εγκαταστάσεις για τη μεταφορά της Λαχαναγοράς. Η διαδικασία της απαλλοτρίωσης ολοκληρώθηκε τα επόμενα χρόνια, περί το 1993, και ακολούθησαν οι αναγκαίες μελέτες για τη νέα εγκατάσταση.
Η απομάκρυνση της Λαχαναγοράς άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο για το ιδιαίτερα σημαντικό οικόπεδο που απελευθερώθηκε στην παραλιακή ζώνη. Αργότερα, επί δημαρχίας Γιάννη Κουράκη, πραγματοποιήθηκε πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για τη διαμόρφωση και αξιοποίηση του χώρου.
Στην έκταση δημιουργήθηκαν, μεταξύ άλλων, χώροι στάθμευσης και γραφεία, ενώ προβλεπόταν και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, όπως αναφέρει στο Cretalive ο επί δεκαετίες δημοτικός σύμβουλος Μανώλης Βασιλάκης. Στην πορεία, ωστόσο, η συγκεκριμένη χρήση καταργήθηκε και ο χώρος αξιοποιήθηκε για γραφεία.
Παρά τις παρεμβάσεις που έγιναν κατά καιρούς και τις συζητήσεις που επανέρχονται για την αξιοποίηση της παλιάς Λαχαναγοράς, η σημερινή κατάσταση επαναφέρει το ίδιο ερώτημα: πώς ένα από τα πιο κομβικά και προνομιακά ακίνητα του παραλιακού μετώπου του Ηρακλείου έφτασε να παρουσιάζει αυτή την εικόνα;
Ένας χώρος με ιστορία, άμεση επαφή με τη θάλασσα και το κέντρο της πόλης, που εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από την εικόνα και τη χρήση που θα μπορούσε να έχει.
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
