Επτά λόγοι που ο Τραμπ δεν κέρδισε τον πόλεμο
Ένα δύσκολο σταυροδρόμι ανοίγεται μπροστά στον Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος καλείται να διαλέξει ένα κακοτράχαλο μονοπάτι στον πόλεμο που κήρυξε εναντίον του Ιράν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο δεν μπορεί να διακηρύξει τη νίκη των ΗΠΑ, αλλά φαίνεται να χάνει τον έλεγχο ενός πολέμου που συνεχώς επεκτείνεται σε αχαρτογράφητα νερά με απρόβλεπτες συνέπειες. Την ίδια ώρα, οι στρατηγικές και οικονομικές συνέπειες μιας ενδεχόμενης οπισθοχώρησης θα ήταν πιο καταστροφικές από εκείνες της συνεχιζόμενης σύρραξης.
Και μπορεί ο Τραμπ να μην αντιμετωπίζει ακόμη τη δεινή θέση προέδρων όπως ο Λίντον Τζόνσον και ο Τζορτζ Μπους, οι οποίοι παρέτειναν συγκρούσεις που είχαν ήδη χαθεί, αλλά τα σημάδια κινδύνου είναι παντού.
Μία διάσταση του πολέμου, που μπαίνει στην τρίτη εβδομάδα, συνοψίζει περισσότερο τη φθίνουσα ικανότητα του Τραμπ να ελέγξει την επέκτασή του: το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, ένα σημαντικό «σημείο στραγγαλισμού» των εξαγωγών πετρελαίου.
Η ανυπακοή του καθεστώτος δείχνει ότι ενώ οι ΗΠΑ έχουν τεράστια στρατιωτική ισχύ, δεν μπορούν να τα λυθούν όλα με τον πόλεμο, παρά τη ρητορική «καμένης γης» της κυβέρνησης.
Το κλείσιμο του Πορθμού θέτει τον Τραμπ ενώπιον ενός στρατιωτικού αινίγματος που θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ –έστω να προσπαθήσει– να επιλύσει, παρά το γεγονός ότι η Ισλαμική Δημοκρατία υστερεί στρατιωτικά. Αποτελεί επίσης το πιο πρόσφατο επακόλουθο ενός πολέμου που ο Τραμπ ξεκίνησε βασιζόμενος σε μία «αίσθηση», κάτι που φαίνεται να προδίδει μια αμελή έλλειψη προνοητικότητας. Άλλωστε, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι γνώριζαν εδώ και δεκαετίες πώς θα αντιδρούσε το Ιράν σε μια τέτοια επίθεση.
«Δεν μπορείς να νικήσεις αν δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε ο απόστρατος λοχαγός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Lawrence Brennan, στο CNN. «Τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να ανοίξουν ξανά για το διεθνές εμπόριο και αυτό είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, υπό τις παρούσες συνθήκες».
Ο Brennan, ο οποίος υπηρέτησε στο αεροπλανοφόρο USS Nimitz κατά τη διάρκεια της ιρανικής κρίσης το 1979-81, πρόσθεσε: «Όσο κι αν εκτιμώ την αισιοδοξία του προέδρου… η ανακήρυξη της νίκης μετά την πρώτες δύο ημέρες δεν είναι το σωστό…. Αυτό θα συνεχιστεί πολύ περισσότερο από όσο ελπίζουμε».
Η διευρυνόμενη αλυσιδωτή αντίδραση ξεπερνά τις τιμές του πετρελαίου. Η απώλεια ενός αμερικανικού αεροσκάφους ανεφοδιασμού πάνω από το Ιράκ την Πέμπτη (12/02), σε αυτό που οι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν ως ατύχημα, υπογράμμισε το κόστος των μαζικών στρατιωτικών κινητοποιήσεων, μετά τους προηγούμενους θανάτους επτά Αμερικανών στις εχθροπραξίες.
Την ίδια ώρα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα βίαια περιστατικά στη Βιρτζίνια και το Μίσιγκαν υπενθύμισαν την πιθανότητα εγχώριων επιπτώσεων από έναν πόλεμο που βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου. Δεν είναι σαφές ότι τα περιστατικά συνδέονται με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ωστόσο εν μέσω αυξημένης έντασης και αυξημένων απειλών, οι πυροβολισμοί στη Βιρτζίνια αντιμετωπίζονται από τις αρχές ως τρομοκρατία.
Το FBI, εν τω μεταξύ, χαρακτήρισε ένα όχημα που έπεσε σε μια συναγωγή στο Μίσιγκαν ως «στοχευμένη πράξη βίας κατά της εβραϊκής κοινότητας».
Η δυσοίωνη ατμόσφαιρα υπονομεύει τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι η σύγκρουση έχει ήδη κάνει τους Αμερικανούς ασφαλέστερους, εξαλείφοντας την πιθανότητα οι Ιρανοί να έχουν στο οπλοστάσιό τους πυρηνική βόμβα και συντρίβοντας το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων της χώρας.
«Η κατάσταση με το Ιράν εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Τα πάμε πολύ καλά. Ο στρατός μας είναι αξεπέραστος. Δεν έχει ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο», δήλωσε ο Τραμπ την Πέμπτη.
Το να χαρακτηριστεί η επιχείρηση «Επική Οργή» ως επική αποτυχία θα ήταν πάντως πρόωρο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κοινή αεροπορική επίθεση ΗΠΑ–Ισραήλ αποτελεί επιχειρησιακή επιτυχία και μπορεί να έχει αποδεκατίσει την ικανότητα του Ιράν να απειλεί πέρα από τα σύνορά του· να έχει καθυστερήσει την ικανότητά του να αντικαταστήσει τους κατεστραμμένους πυραύλους και τα drones του· και να έχει πλήξει μέσα που χρησιμοποιούνται από τον βίαιο μηχανισμό ασφαλείας του καθεστώτος για την επιβολή καταστολής. Επιπλέον, ο ρυθμός των ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων κατά των συμμάχων των ΗΠΑ στον Κόλπο έχει επιβραδυνθεί.
Ενώ κάθε θάνατος στη μάχη είναι τραγικός, οι απώλειες των ΗΠΑ δεν συγκρίνονται ακόμη με τις δολοφονίες προσωπικού των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της κατοχής του Ιράκ και του Αφγανιστάν – τέλματα που ο Τραμπ έχει δεσμευτεί να μην μιμηθεί. Ο πόλεμος χαρακτηρίζεται πάντα από έντονα συναισθήματα και είναι δύσκολο να κριθεί σε πραγματικό χρόνο.
Και παρόλο που το χρίσμα ενός νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν διέλυσε τις ελπίδες ότι ένα καθεστώς που ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ για σχεδόν 50 χρόνια μπορεί να πέσει, η μέχρι στιγμής αποτυχία του να εμφανιστεί δημόσια δεν προάγει απαραίτητα μια αίσθηση μονιμότητας.
«Οι εκτιμήσεις που κάνετε σήμερα… μπορεί να μην βγουν απαραίτητα αληθινές στις 5 Απριλίου και σίγουρα μπορεί να μην είναι αληθινές στις 10 Νοεμβρίου», δήλωσε ο Ray Takeyh, ανώτερος συνεργάτης στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων. «Πάντα λέω στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης περιόδου: “Πρέπει να είστε ωρολογοποιός”. Πρέπει να αποσυναρμολογείτε τον εαυτό σας και να τον επανασυναρμολογείτε κάθε μέρα, επειδή πρόκειται για μια δυναμική κατάσταση και απαιτεί βαθύ βαθμό πνευματικής ευελιξίας».
Ο Τραμπ αντιμετωπίζει αυξανόμενες πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις
Ο Αμερικανός πρόεδρος απεχθάνεται τέτοια αυτοσυγκράτηση, καθώς είναι ένας διά βίου πωλητής που αρέσκεται στις υπερβολές.
«Επιτρέψτε μου να πω ότι κερδίσαμε», είπε στο Κεντάκι την Τετάρτη. «Ξέρετε, ποτέ δεν σου αρέσει να λες πολύ νωρίς ότι κερδίσαμε. Κερδίσαμε. Κερδίσαμε, την πρώτη ώρα τελείωσε, αλλά κερδίσαμε», είπε ο Τραμπ.
Αλλά μια αντικειμενική επισκόπηση των γεγονότων υποδηλώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κερδίσει ακόμη. Η αυξανόμενη πολυπλοκότητα αμφισβητεί μια πολιτικά βολική αφήγηση νίκης.
Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ
Ο αποτελεσματικός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, ένα σημείο διέλευσης για περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, και οι επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια στον Κόλπο έχουν εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου – και της βενζίνης στα πρατήρια. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, έχοντας επίγνωση του κινδύνου από πυραύλους και drones κατά πλοίων, διστάζει να εισέλθει στην κρίσιμη πλωτή οδό. Στο μεταξύ, τα ασφάλιστρα για τα πλοία έχουν εκτοξευθεί.
Δεν υπάρχει σαφής στρατιωτική λύση για το γρήγορο άνοιγμα του Πορθμού. Ακόμα κι αν καταστεί δυνατή η διέλευση, θα απαιτούσε συνεχείς αποστολές συνοδείας, κάτι που θα μπορούσε να ξεπερνά τις δυνατότητες των ήδη υπερφορτωμένων και αποδυναμωμένων ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και της Δύσης.
Μια καλύτερη επιλογή θα ήταν μια πολιτική λύση με το Ιράν. Όμως ο Τραμπ απαιτεί άνευ όρων παράδοση και η Τεχεράνη αρνείται.
«Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει πραγματικά καλός τρόπος για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ με τη βία, δεδομένου του γεγονότος ότι οι Ιρανοί μπορούν να το κρατήσουν κλειστό μόνο με έναν μικρό αριθμό πραγματικά φθηνών drones», δήλωσε η Jennifer Kavanagh, διευθύντρια στρατιωτικής ανάλυσης στην Defense Priorities.
«Αυτό είναι το σημείο που πολλοί από εμάς θέσαμε πριν καν ξεκινήσει ο πόλεμος, ότι οι προκλήσεις που έθεσε το Ιράν είναι πολιτικές προκλήσεις που χρειάζονται πολιτική λύση. Οι υποδομές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, το πυρηνικό πρόγραμμα, αυτά είναι πράγματα που απαιτούν πολιτική λύση. Και το ίδιο ισχύει και με αυτό το ζήτημα», είπε η Kavanagh. «Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση σε αυτό, γιατί ακόμα κι αν ανοίξουν τώρα, τι θα τα κρατήσει ανοιχτά;»
Το πρόβλημα του ανώτατου ηγέτη
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από τα πρώτα χτυπήματα του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ χαρακτήρισε τη σύγκρουση ως άμεση προσπάθεια επιβολής αλλαγής καθεστώτος – ακόμα κι αν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι υποβάθμισαν τον στόχο μετά την επακόλουθη επιβίωση του καθεστώτος.
Έτσι, η αντικατάσταση του μακροχρόνιου ηγέτη από τον γιο του, Μοτζτάμπα, θολώνει την αφήγηση επιτυχίας του Τραμπ. Επιτρέπει στους Δημοκρατικούς να παρουσιάσουν την επιχείρηση «Επική Οργή» ως στρατιωτική επιτυχία αλλά ως τακτική αποτυχία.
Ο Δημοκρατικός βουλευτής Jake Auchincloss, βετεράνος του Σώματος Πεζοναυτών, δήλωσε αυτήν την εβδομάδα στο CNN ότι ο νέος ανώτατος ηγέτης είναι «ακόμα πιο εξτρεμιστής, ακόμα πιο σκληροπυρηνικός από τον πατέρα του».
Θα σταματούσε το Ισραήλ τον πόλεμο;
Υποθέτοντας ότι ο Τραμπ θα φτάσει σε ένα σημείο όπου επιθυμεί να τερματίσει τον πόλεμο για πολιτικούς λόγους, δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι το Ισραήλ – το οποίο είναι πολύ πιο προσαρμοσμένο στην πιθανότητα αέναου πολέμου λόγω της γεωγραφικής του θέσης – θα συμφωνήσει. Έχουν ήδη υπάρξει ενδείξεις ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί να διαφέρουν, μετά τον βομβαρδισμό των ιρανικών πετρελαϊκών υποδομών από το Ισραήλ.
Ο Τραμπ δήλωσε την Κυριακή ότι το πότε θα τελειώσει ο πόλεμος θα είναι μια «αμοιβαία απόφαση» μεταξύ του ίδιου και του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το σχόλιο αναζωπύρωσε ανησυχίες ότι ένα ξένο έθνος έχει αδικαιολόγητη επιρροή στις στρατιωτικές αποφάσεις ενός αρχηγού των ΗΠΑ.
Οι συχνά αναζωπυρούμενοι πόλεμοι και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ — σε μέρη όπως η Γάζα, ο Λίβανος, το Ιράν και η Συρία — δείχνουν ότι βλέπει την περιφερειακή ασφάλεια ως μια συνεχή αποστολή και όχι ως κάτι με ένα οριστικό τέλος νίκης, όπως θα προτιμούσε ο Τραμπ.
Δεν υπάρχει σαφής πολεμική αφήγηση
Η σύγχυση και οι αντιφάσεις στις περιγραφές της κυβέρνησης για τους πολεμικούς της στόχους μπορεί επίσης να εμποδίσουν τη δημιουργία μιας συνεκτικής ιστορίας νίκης – ειδικά εάν τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή συνεχίσουν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο του Τραμπ.
Το πυρηνικό ζήτημα
Ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι κατέστρεψε περαιτέρω το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο προηγουμένως είχε δηλώσει ότι είχε «εξαλείψει» σε αεροπορικές επιδρομές πέρυσι. Αλλά εάν διατηρήσει τα αποθέματα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού, η Τεχεράνη θα διατηρήσει τη θεωρητική δυνατότητα επανεκκίνησης του πυρηνικού της προγράμματος στο μέλλον.
Αυτήν την εβδομάδα υπήρξαν εικασίες ότι ο Τραμπ μπορεί να διατάξει μια επιχείρηση ειδικών δυνάμεων για την εξαγωγή του ραδιενεργού υλικού.
Αλλά αυτό θα απαιτούσε μια τεράστια επίγεια δύναμη και μια αποστολή ακραίου κινδύνου. Ο πυρηνικός φορέας του ΟΗΕ πιστεύει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν περίπου 200 κιλά ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού στο πυρηνικό εργοστάσιο του Ισφαχάν. Χωρίς να εξαλείψει αυτά τα αποθέματα, η Ουάσιγκτον δεν μπορεί ποτέ να είναι πραγματικά σίγουρη για τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν.
Η πολιτική στασιμότητα του Ιράν
Ο Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμο λέγοντας στους Ιρανούς «ότι η ώρα της ελευθερίας σας είναι κοντά» και ότι είχαν μια μοναδική ευκαιρία να εξεγερθούν ενάντια στη θεοκρατική τους απολυταρχία. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχουν υπάρξει δημόσια σημάδια μιας τέτοιας εξέγερσης.
Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι μια άλλη βάναυση καταστολή από την κυβέρνηση όταν σταματήσουν οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ενώ ο Τραμπ θα μπορούσε ακόμη να ισχυριστεί μια στρατηγική νίκη εάν η απειλή του καθεστώτος για την ευρύτερη Μέση Ανατολή εξουδετερωθεί, αυτό θα ήταν πολύ κατώτερο από την πρώιμη δημόσια πολεμική ρητορική του.
Η πολιτική κατάσταση της Αμερικής
Οι αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν τους Αμερικανούς ότι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου που προκλήθηκε από τον πόλεμο είναι προσωρινή και αποτελεί μια αναγκαία βραχυπρόθεσμη θυσία για ένα μακροπρόθεσμο όφελος. Όμως η προοπτική μιας ιρανικής πυρηνικής βόμβας — η οποία δεν υπήρχε ακόμη όταν ξέσπασε ο πόλεμος — είναι πολύ πιο μακρινή ανησυχία στις αμφίρροπες εκλογικές περιφέρειες των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ απ’ ό,τι στο Ισραήλ, όπου θεωρείται πιθανή υπαρξιακή απειλή.
Καθώς οι Αμερικανοί θρηνούν πεσόντες στρατιωτικούς και βλέπουν τους ήδη πιεσμένους οικογενειακούς προϋπολογισμούς να επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο από την άνοδο των τιμών της βενζίνης και των συναφών καταναλωτικών δαπανών, είναι απίθανο να συμμεριστούν τους πανηγυρισμούς νίκης του Τραμπ.
Το τέλος των πολέμων σπάνια είναι τόσο καθαρό και ξεκάθαρο όσο η νίκη της Αμερικής επί του Ναζισμού και της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας το 1945. Αναμφισβήτητα, το έθνος έχει χάσει πολύ περισσότερους πολέμους από όσους έχει κερδίσει από τότε.
Όμως ο Τραμπ αντιμετωπίζει την αναπόφευκτη συνέπεια ενός πολέμου επιλογής. Πρέπει να βγει από αυτόν με μια νίκη πριν από το αρχικό πλεονέκτημα της στρατιωτικής ισχύος εξασθενήσει και ένας πιο αδύναμος αντίπαλος μπορέσει να επιβάλει ένα τελικό στάδιο σύγκρουσης που θα δοκιμάσει την αντοχή του.
ertnews.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
