Κατερίνα Σπυριδάκη: «Σήμερα δεν φέρνετε ένα νομοσχέδιο για την κοινωνία, φέρνετε ένα σχέδιο διαχείρισης της εικόνας σας»

«Ο τωρινός ανασχηματισμός δεν είναι μια απλή πολιτική πρωτοβουλία ανανέωσης, είναι μια κίνηση άμυνας, μια κίνηση πανικού»

Μια ολοκληρωμένη, πολιτικά αιχμηρή και θεσμικά τεκμηριωμένη παρέμβαση πραγματοποίησε στην Ολομέλεια της Βουλής η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ και Ειδική Εισηγήτρια, Κατερίνα Σπυριδάκη, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών για το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, το Ταμείο Εκσυγχρονισμού και τις λοιπές διατάξεις, αναδεικνύοντας τόσο τις δομικές αδυναμίες του σχεδίου νόμου όσο και το συνολικό πολιτικό του πρόσημο.

Ξεκινώντας την πρωτολογία της, η κα Σπυριδάκη αναφέρθηκε στο πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο κατατίθεται το νομοσχέδιο, συνδέοντας τον πρόσφατο ανασχηματισμό με τις εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και θέτοντας ζήτημα πολιτικής ευθύνης:

«Ο τωρινός ανασχηματισμός δεν είναι μια απλή πολιτική πρωτοβουλία ανανέωσης, είναι μια κίνηση άμυνας, μια κίνηση πανικού…».

Περιγράφοντας την κυβερνητική πρακτική με έντονο πολιτικό συμβολισμό, σημείωσε: «Στη σκακιέρα της εξουσίας που εσείς έχετε στήσει, τα πιόνια πέφτουν ένα-ένα… μέχρι τη στιγμή που ο βασιλιάς μένει εκτεθειμένος».

Περνώντας στην ουσία του νομοσχεδίου, ανέδειξε το βασικό του έλλειμμα: την απουσία στρατηγικής και κοινωνικής στόχευσης. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε: «Αν αφαιρέσει κανείς τα μεγάλα λόγια και τα νούμερα, τι μένει; Ένα κείμενο χωρίς στρατηγική… ένα προεκλογικό φυλλάδιο».

Αμφισβήτησε ευθέως την κυβερνητική εικόνα οικονομικής επιτυχίας, θέτοντας το ερώτημα της πραγματικής απήχησης στην κοινωνία: «Σε ποια χώρα ζείτε και τι από αυτά τα νούμερα απολαμβάνουν οι Έλληνες πολίτες;».

Και έθεσε το κρίσιμο ζήτημα της αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών: «Το ζήτημα δεν είναι να μας λέτε πόσα δώσατε, είναι να μας λέτε τι αποτέλεσμα είχαν στην κοινωνία. Και εδώ η απάντηση είναι σιωπή».

Στο πεδίο της αγοράς εργασίας, ανέδειξε την ποιοτική διάσταση της απασχόλησης, υπογραμμίζοντας ότι η μείωση της ανεργίας δεν συνοδεύεται από βελτίωση των όρων εργασίας: «Μιλάμε για εργασία χαμηλά αμειβόμενη, επισφαλή, χωρίς προοπτική…».

Εστιάζοντας στο ίδιο το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, επεσήμανε ότι απουσιάζει πλήρως η κοινωνική στόχευση που προβλέπει ο ευρωπαϊκός κανονισμός: «Σε ποιο σημείο αυτού του νομοσχεδίου σκεφτήκατε τους ευάλωτους; Πού βρίσκονται;».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ζήτημα της κατοικίας, συνδέοντας το με τις πολιτικές της κυβέρνησης για την αγορά ακινήτων: «Μήπως είναι ένα ακόμα κεφάλαιο της ίδιας λογικής που αντιμετωπίζει την κατοικία ως προϊόν και όχι ως δικαίωμα;».

Αναφερόμενη στη βασική αρχιτεκτονική του νομοσχεδίου και ειδικότερα στη δημιουργία νέας υπηρεσίας στο Υπουργείο Οικονομικών για τη διαχείριση του Ταμείου, η κα Σπυριδάκη κατήγγειλε τη συγκέντρωση εξουσιών χωρίς επαρκείς εγγυήσεις: «Τον ίδιο μηχανισμό και ελεγκτή και ελεγχόμενο… οδηγεί σε συγκέντρωση εξουσίας χωρίς επαρκείς δικλείδες».

Τόνισε μάλιστα ότι η Βουλή καλείται να νομοθετήσει χωρίς σαφή εικόνα του περιεχομένου: «Ψηφίζουμε το περίγραμμα και αύριο θα μάθουμε το περιεχόμενο. Αυτό είναι λευκή επιταγή».

Για τις διατάξεις για το Υπερταμείο, ανέδειξε την επιλογή της κυβέρνησης να ενισχύσει έναν ήδη αμφισβητούμενο μηχανισμό: «Δεν διορθώνετε ένα προβληματικό μοντέλο, έρχεστε και το ενισχύετε… επιβραβεύετε έναν ενδιάμεσο μηχανισμό».

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή της για το άρθρο 25 που αφορά τα ΕΛΤΑ και τη δυνατότητα προκαταβολικής χρηματοδότησης της καθολική υπηρεσίας. Επεσήμανε ότι πρόκειται για πρόχειρη διαχείριση ενός δομικού προβλήματος, φέρνοντας ως παράδειγμα την Ιεράπετρα που ένας ολόκληρος δήμος στερείται αυτής της υπηρεσίας: «Αυτό δεν είναι εξορθολογισμός, είναι αποδόμηση του κράτους στην περιφέρεια!».

Αναφερόμενη στη νυχτερινή τροπολογία για τη δυνατότητα τρίτης θητείας στα μέλη της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, κατήγγειλε την αλλοίωση της θεσμικής λειτουργίας των ανεξάρτητων αρχών και τη δημιουργία σχέσεων εξάρτησης: «Δεν μας νοιάζει το πρόσωπο, αρκεί να αλλάζει το κουστούμι του… ανοίγετε τον δρόμο για παρατάσεις με φωτογραφικό τρόπο».

Σχετικά με τις διατάξεις για την Αναπτυξιακή Τράπεζα (άρθρο 23), έθεσε σοβαρά ερωτήματα για την παροχή προνομίων δημοσίου χαρακτήρα σε φορείς που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, χωρίς να έχουν δοθεί επαρκείς εξηγήσεις στη Βουλή.

Στο πεδίο της υγείας και των τροπολογιών που κατατέθηκαν εκτός διαβούλευσης, υπογράμμισε την αποσπασματική αντιμετώπιση ενός συστήματος που ήδη βρίσκεται υπό πίεση: «Δεν λύνετε τίποτα… το πρόβλημα παραμένει, η πίεση παραμένει και οι ασθενείς συνεχίζουν να πληρώνουν».

Ειδικά για την παράταση έκτακτων μέτρων COVID, ανέδειξε τη διαχρονική απουσία σχεδιασμού: «Γιατί δεν υπάρχει μόνιμη λύση; Γιατί σας βολεύει η προσωρινότητα».

Αναφερόμενη στο άρθρο 44 για την τεχνική υποστήριξη των ελικοπτέρων της ΕΛ.ΑΣ., επεσήμανε ότι η προσφυγή σε απευθείας αναθέσεις αναδεικνύει έλλειψη προγραμματισμού: «Δεν είναι σοβαρό κράτος αυτό που λειτουργεί με έκτακτες απευθείας αναθέσεις».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο άρθρο 45 για την ενέργεια, προειδοποιώντας ότι η δυνατότητα χρηματοδότησης υπηρεσιών μέσω των λογαριασμών ρεύματος δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τους καταναλωτές: «Δεν είναι εξοικονόμηση, είναι μια ακόμα παγίδα… με κίνδυνο υπερχρέωσης και εγκλωβισμού πολιτών».

Εξήγησε ότι η ρύθμιση αυτή μετατρέπει τον λογαριασμό ενέργειας σε εργαλείο έμμεσης δανειοδότησης, περιορίζοντας την ελευθερία επιλογής και ενισχύοντας την εξάρτηση των καταναλωτών από τους παρόχους.

Τέλος, αναφέρθηκε στις τροπολογίες που αφορούν το Ταμείο Ανάκαμψης, σημειώνοντας ότι η δυνατότητα βεβαίωσης περάτωσης έργων ακόμη και για επιμέρους τμήματα αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή καθυστερήσεων και αποτυχιών στον αρχικό σχεδιασμό.

Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η κα Σπυριδάκη έδωσε το πολιτικό στίγμα της παρέμβασής της: «Σήμερα δεν φέρνετε ένα νομοσχέδιο για την κοινωνία, φέρνετε ένα σχέδιο διαχείρισης της εικόνας σας».

Και κατέληξε θέτοντας το πραγματικό διακύβευμα: «Ή συνεχίζουμε με πρόχειρες λύσεις, πελατειακές λογικές και επικοινωνία ή προχωράμε σε σοβαρή, δίκαιη και ουσιαστική πολιτική. Εμείς είμαστε στη δεύτερη κατηγορία».