Μπροστά στην άγνοια

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη-Παραζαλισμένη προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει

Όλοι έχουν κάτι να πουν. Από το ιρανικό έως το αγροτικό. Όλοι έχουν δει Κιαροστάμι και Παναχί, τους δύο Ιρανούς σκηνοθέτες που έχουν κερδίσει Χρυσό Φοίνικα και αυτό δεν ήταν «Ένα απλό ατύχημα», ξέρουν τι θέλουν οι Ιρανοί με τον σπουδαίο πολιτισμό, ξέρουν τι χρειάζονται οι αγρότες, γιατί έχουν μπάρμπα στο χωριό.

Πολλές αναλύσεις, ερμηνείες, συγκινήσεις, αγανακτήσεις, για να καταναλωθούν και σε χρόνο dt να αποβληθούν. Φρέσκα σενάρια ακολουθούν, με την ταχύτητα που πετιούνται διαφημίσεις στα feed.

Παραζαλισμένη προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Από τη viral εικόνα της κοπέλας που καίει με το τσιγάρο της τη φωτογραφία του Χαμενεΐ, η οποία φαίνεται ότι τραβήχτηκε στο Τορόντο κι όχι στης Τεχεράνης τον δρόμο, μέχρι τη σύνθεση των αγροτικών αντιπροσωπειών στον πρωθυπουργό. 25+10, 35 ή 20 σε κάθε συνάντηση για «λόγους ασφαλείας» (;) ή «ψυχρασίας», «επειδή εκείνοι δεν ήθελαν να είναι στην ίδια συνάντηση με κάποιους άλλους».

Είναι απόπειρα διάσπασης των αγροτών; Συγγνώμη, αλλά ήδη δεν έχει διαφωνήσει με την Πανελλαδική μερίδα από το μπλόκο των Πράσινων Φαναριών και αγρότες και κτηνοτρόφοι από την Κρήτη;

Δεν είναι ότι τα θέλω εύκολα, καθαρά και προβλέψιμα, για να χωράνε στα δικά μου σχήματα. Με τα φτηνά διχοτομικά έχω ζητήματα. Το Ιράν, για παράδειγμα, γίνεται δύο καρικατούρες. «Ισλάμ ή Δύση», «Παχλαβί ή μουλάδες», ενώ κάποιοι υπόσχονται φεγγαράδες με έναν «Ιρανό Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν», που θα μπορέσει να προωθήσει ελεγχόμενες αλλαγές, χωρίς να απειληθεί το σύστημα.

Αυτό είναι το βασικό σε κάθε σκηνικό; Οι άνθρωποι είναι πιόνια σε εγχώρια και διεθνή σαλόνια;

Δέχομαι ότι δεν ξέρω. Αποδέχομαι ότι δεν καταλαβαίνω, ότι ο σκληρός μου δίσκος είναι μικρός, ώστε τόσα πολλά να αφομοιωθούν. Βρίσκομαι σε διάσταση με τον κόσμο; Ποιον, όμως; Είναι πολλοί κόσμοι και δεν είναι όλοι κόσμημα.

Πηγή: Ναυτεμπορική