Όταν μετράει μόνο ο ηγέτης

Γράφει ο Μιχάλης Ψύλος – Για τον Αμερικανό πρόεδρο, η αφοσίωση, που συχνά αγγίζει τα όρια της αυταπάρνησης, δεν είναι αρκετή

Το 10ήμερο τελεσίγραφο του προέδρου Τραμπ προς το Ιράν για να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ , λήγει αύριο , Μεγάλη Δευτέρα. «Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία ή επαναλειτουργία του Στενού, θα εξαπολύσουμε την κόλαση», προειδοποίησε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης είναι ότι ο Τραμπ δεν πήγε στο Μαρ -α-Λάγκο για το Πάσχα των Καθολικών, αλλά παρέμεινε στο Κέντρο Επιχειρήσεων, στον Λευκό Οίκο. Είχε να αντιμετωπίσει άλλωστε και τον πονοκέφαλο της διάσωσης του Αμερικανού πιλότου μετά την κατάρριψη του F-15 στο ιρανικό έδαφος.

Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος τελειώνει, αλλά η Τεχεράνη φαίνεται ατάραχη.

Απέρριψε μάλιστα το τελεσίγραφο Τραμπ με περιφρονητικό τρόπο. Χαρακτήρισε την απειλή του Τραμπ ως «μια ανίσχυρη, νευρική, ανισόρροπη και ηλίθια ενέργεια».

Η κατάρριψη άλλωστε δύο αμερικανικών αεροσκαφών ενίσχυσε την αλαζονεία του θεοκρατικού καθεστώτος.

Προβλήματα στο εσωτερικό

Ο αρνητικός αντίκτυπος του πολέμου με το Ιράν πλήττει όμως και τη φήμη του προέδρου Τραμπ στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δεν έφτανε η απόλυση της υπουργού Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι -γιατί απέτυχε να χειριστεί με επιτυχία το σκάνδαλο με τα αρχεία Επστιν – ο Τραμπ εξετάζει και το ενδεχόμενο ανασχηματισμού του υπουργικού συμβουλίου λόγω των χαμηλών ποσοστών στις δημοσκοπήσεις.

Η αποδοχή του Προέδρου είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα και ο Τραμπ πρέπει να ξεφύγει από το αδιέξοδο έλλειψης συναίνεσης για τον πόλεμο.

Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, την «έξοδο» αναμένεται να δουν ο υπουργός Εμπορίου, Χάουαρντ Λούτνικ, η συντονίστρια των Μυστικών Υπηρεσιών, Τούλσι Γκάμπαρντ, και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι ακόμη.

Το Σύμπαν του Τραμπ

Όλοι πληρώνουν το τίμημα για τις δύσκολες στιγμές του Τραμπ: ο πόλεμος στο Ιράν δεν πηγαίνει όπως είχε προγραμματιστεί και ο αρνητικός αντίκτυπός στις τσέπες των πολιτών είναι μεγάλος.

Για τον Αμερικανό πρόεδρο, η αφοσίωση, που συχνά αγγίζει τα όρια της αυταπάρνησης, δεν είναι αρκετή. Δεν υπάρχει στενός κύκλος εμπιστοσύνης. Όλα περιστρέφονται γύρω από ένα πράγμα – ή καλύτερα ένα άτομο: τον Ντόναλντ Τραμπ. Δεν υπάρχει κοινό συμφέρον, μόνο ιδιοτέλεια. Μόνο το Σύμπαν Τραμπ.

Η Παμ Μπόντι για παράδειγμα, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια δύσκολη ισορροπία μεταξύ των καθηκόντων της ως υπουργού Δικαιοσύνης και του ρόλου της ως προσωπική βοηθός του Τραμπ. Όσο επιθετικά κι αν εμφανίστηκε ενώπιον των επιτροπών του Κογκρέσου, όσο κι αν καθυστέρησε την δημοσιοποίηση των αρχείων Έπστιν , το σκάνδαλο αρνήθηκε να εξαφανιστεί. Ειδικά σε μια χώρα της οποίας το δικαστικό σύστημα και τα μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να λειτουργούν.

Έπειτα, υπάρχει και η δύσκολη προθεσμία της 14ης Απριλίου που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Η απολυθείσα πλέον υπουργός Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι έχει λάβει κλήτευση να καταθέσει εκείνη την ημέρα για την υπόθεση των αρχείων Έπστιν ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας του Κογκρέσου. Το να κατέθετε ως υπουργός Δικαιοσύνης είναι ένα πράγμα, αλλά το να καταθέτει ως ιδιώτης είναι κάτι άλλο. Η σημασία της κατάθεσής της αλλάζει…

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ