Ό,τι χωρίζει ή ό,τι ενώνει;

Γράφει ο Πλάτωνας Τσούλος – Ευκαιρία αποτελεί επίσης η οργάνωση κοινού ευρωπαϊκού στρατού, ο οποίος σταδιακά θα κάλυπτε το κενό που θα δημιουργούσε τυχόν αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ

Στον χώρο της οικονομίας συνηθίζουμε να λέμε ότι σε περιόδους εντάσεων, γεωπολιτικών ή άλλων, η μετατροπή της κρίσης σε ευκαιρία είναι η πλέον ενδεδειγμένη εναλλακτική διαφυγής από το πρόβλημα.

Στην περίπτωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, που αποτελεί μία σύνθετη γεωπολιτική, γεωοικονομική, στρατιωτική και ενεργειακή κρίση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται αφενός να την αντιμετωπίσουν με τις λιγότερες δυνατές συνέπειες και αφετέρου να τη μετατρέψουν σε ευκαιρία, καθιστώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχυρότερη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η καθολική και άμεση ενεργοποίηση του άρθρου 42.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), γνωστού ως ρήτρα αμοιβαίας άμυνας και συνδρομής, που στόχο έχει την προάσπιση των ευρωπαϊκών συνόρων. Αν και κάτι ανάλογο φάνηκε να συνέβη στην περίπτωση της Κύπρου, ο αμυντικός συνασπισμός κατά του Ιράν δεν ήταν ούτε καθολικός ούτε άμεσος.

Ευκαιρία αποτελεί επίσης η οργάνωση κοινού ευρωπαϊκού στρατού, ο οποίος σταδιακά θα κάλυπτε το κενό που θα δημιουργούσε τυχόν αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ. Οι σημερινές συνθήκες υποχρεώνουν την Ευρώπη να ενδυθεί τον μανδύα μιας πραγματικά ενωμένης στρατιωτικής οντότητας.

Άλλη μια ευκαιρία έχει να κάνει με τον τομέα των επενδύσεων, δεδομένου ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κατευθύνει τους διεθνείς επενδυτές στο να αναζητήσουν ασφαλέστερα «καταφύγια», σε αγορές ικανές να εγγυηθούν την πολιτική σταθερότητα. Η Ευρώπη διαθέτει όλα τα φόντα ώστε να «πλασαριστεί» ως μία πραγματικά ελκυστική εναλλακτική.

Η ολοκλήρωση της τραπεζικής, χρηματιστηριακής και κεφαλαιακής ενοποίησης σαφώς και θα λογιζόταν μια ακόμη ευκαιρία για την Ε.Ε. Τα όσα συνέβησαν ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, έδειξαν ξεκάθαρα ότι η Ευρώπη, προκειμένου να προασπίσει τα οικονομικά της συμφέροντα, οφείλει να διασφαλίσει την ενιαία λειτουργία των αγορών χρήματος και κεφαλαίου.

Όλα τα ανωτέρω προϋποθέτουν τόλμη, θάρρος προνοητικότητα, όραμα και κυρίως τη διάθεση των Ευρωπαίων ηγετών να παραμερίσουν αυτά που τους χωρίζουν και να εστιάσουν σε αυτά που τους ενώνουν. Μπορούν;

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ