Σχολεία-χρέπια με κρατική παραδοχή και επικοινωνιακά σόου

Του Νίκου Γιαννόπουλου*

Η Πολιτεία κυνικά παραδέχεται ότι δεν μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες της. Γι’ αυτό και τους συμβουλεύει να παραμένουν κλειδαμπαρωμένοι στα σπίτια τους κάθε φορά που βρέχει…

Την Τρίτη το απόγευμα πληροφορηθήκαμε από την Περιφέρεια Αττικής ότι τα σχολεία στην Αττική δεν θα λειτουργούσαν την επομένη (Τετάρτη) διότι το μετεωρολογικό δελτίο προέβλεπε ακραία καιρικά φαινόμενα καταρρακτωδών βροχοπτώσεων.

Στη σχετική δήλωσή του, ο Περιφερειάρχης Νίκος Χαρδαλιάς έλεγε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: “Σεβόμαστε τον οικογενειακό προγραμματισμό, γνωρίζουμε όμως τις αντοχές, αλλά και τις αδυναμίες παλαιών υποδομών και επιλέγουμε να κινηθούμε προληπτικά”.

Δεν έχει υπάρξει μεγαλύτερη δημόσια αποδοχή για την ευαλωτότητα του κράτους από τη συγκεκριμένη. Αναγνωρίζουμε ότι τα περισσότερα σχολεία στην Αττική στεγάζονται σε κτίρια-χρέπια, δεν μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό και έτσι τα κλείνουμε όταν βρέχει. Και σε ότι αφορά τον οικογενειακό προγραμματισμό, το τι θα κάνουν δηλαδή οι οικογένειες με μικρά παιδιά
των οποίων τα ενήλικα μέλη εργάζονται, τα πάντα αφήνονται στον αυτοσχεδιασμό της τελευταίας στιγμής. Ποιος σεβασμός λοιπόν;

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι μας λένε κατάμουτρα ότι πραγματικά δεν μπορούμε να έχουμε καμία εμπιστοσύνη στις κτιριακές υποδομές των σχολείων. Και είναι κάτι παραπάνω εξοργιστικό ότι δίνουν εντολή για κλείσιμο των σχολείων χωρίς να έχουν λάβει την οποιαδήποτε μέριμνα για την αδειοδότηση ή την αποζημίωση ενός εκ των δύο γονέων που εργάζονται. Η αντιμετώπιση είναι “κόψτε το λαιμό σας και κρατήστε τα παιδιά στο σπίτι”.

Τα παιδιά, λέει, κάνουν τηλεκπαίδευση, τα μαθήματα δεν χάνονται. Αν και δεν πρόκειται για το κομβικό σημείο στην ιστορία μας, όλοι όσοι έχουμε παιδιά στο δημόσιο σχολείο ξέρουμε ότι η τηλεκπαίδευση είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Εκπαιδευτικοί δεν συμμετέχουν είτε γιατί δεν μπορούν (φανταστείτε εκπαιδευτικό που έχει δύο παιδιά στο δικό του σπίτι) είτε γιατί δεν θέλουν, τα παιδιά βαριούνται ανελέητα, το μάθημα ουσιαστικά χάνεται αλλά το Υπουργείο Παιδείας πιστεύει ότι έχει κάνει το καθήκον του.

Όλο λάθος. Μία τραγωδία που αποδεικνύει τι; Ο,τι δεν υπάρχει ο παραμικρός σεβασμός στους πολίτες και τις ανάγκες τους. Πάνω από όλα δεν είναι η ανθρώπινη ζωή όπως έχουν βαλθεί να μας πείσουν. Είναι οι επικοινωνιακές τους ανάγκες, να δείξουν ότι κάτι κάνουν ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτα.

Ούτε καν μέσα στις προβλέψεις δεν έπεσαν. Τα σχολεία έκλεισαν για το τίποτα. Μέχρι τις 4 το απόγευμα το ύψος βροχής που είχε πέσει ήταν απολύτως διαχειρίσιμο, άρα οι μονάδες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν κανονικά και να εξυπηρετήσουν τουλάχιστον τους εργαζόμενους γονείς. Δεν επανεξετάστηκε η κατάσταση σύμφωνα με τα νέα δεδομένα.

Το χειρότερο; Διατάχθηκαν πειθαρχικές διώξεις για όσους εκπαιδευτικούς δεν συμμετείχαν στην τηλεκπαίδευση. Τζάμπα επίδειξη δύναμης, και αυτό για επικοινωνιακούς σκοπούς. Να δείξουμε στους γονείς ότι παίρνουμε μέτρα και ότι η διαδικασία είναι σοβαρή αλλά σνομπάρεται από τους “κακούς και τεμπέληδες” εκπαιδευτικούς. Κοινωνικός αυτοματισμός και άγιος ο θεός δηλαδή.

Υποτιμούν φανερά τη νοημοσύνη μας. Γιατί το επιτρέπουμε, γιατί δεν διεκδικούμε σύγχρονες λύσεις στα προβλήματά μας, γιατί νομίζουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει στην πραγματικότητα, γιατί ιδιωτεύουμε και προσεγγίζουμε τα κοινωνικά ζητήματα ατομοκεντρικά.

Οσο τα παραπάνω ισχύουν, τα σχολεία θα κλείνουν κάθε φορά που θα βρέχει και το ανάθεμα για τα προβλήματα της τηλεκπαίδευσης θα φορτώνεται στους εκπαιδευτικούς. Την ίδια ώρα θα πνίγονται άνθρωποι σε μερικές από τις πιο ακριβές περιοχές της Αθήνας…