Σε ποιο «κλαδί» καθόμαστε

Του Μιχάλη Ψύλου – Σε μια νέα προκλητική κίνηση προχώρησε η Τουρκία, παραμονές, μάλιστα, της πολυαναμενόμενης συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας: Εξέδωσε δύο NAVTEX για το μισό Αιγαίο με ασυνήθιστα μεγάλη διάρκεια, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2027 – για δύο χρόνια, δηλαδή.

Η Άγκυρα επαναφέρει, μάλιστα, το σύνολο των αναθεωρητικών της αξιώσεων στο Αιγαίο με την προκλητική ρητορική περί «αποστρατιωτικοποιημένων» νησιών.

Οι επιδιώξεις της Άγκυρας δεν χωρούν παρερμηνείες. Οι πάγια παράνομες και εκτός διεθνούς Δικαίου αξιώσεις της δεν διαφοροποιούνται στο ελάχιστο.

Η τουρκική αλαζονεία, όμως, έχει φτάσει στα ύψη, έχοντας εξασφαλίσει ευήκοα ώτα στον Λευκό Οίκο.

Οι Αμερικανοί βιάζονται, άλλωστε, να επιλύσουν τις γεωπολιτικές διαφορές, για να αξιοποιήσουν τα πετρέλαια στην περιοχή.

Ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, έχει προαναγγείλει μια αμερικανική παρέμβαση για μια «νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων» στην ευρύτερη περιοχή.

Οι συνθήκες επιδεινώνονται για τη χώρα μας, καθώς η Τουρκία αποφάσισε «αυθημερόν» να μετάσχει στο νεοϊδρυθέν Συμβούλιο Ειρήνης του προέδρου Τραμπ. Όπως και το Ισραήλ, άλλωστε.

Πώς θα αντιδράσει η Αθήνα μπροστά σε αυτή τη νέα δυσχερή πραγματικότητα; Η εικόνα που εξέπεμψε μέχρι τώρα η κυβέρνηση δείχνει αμηχανία.

Σε ποδοσφαιρικούς όρους, η κυβέρνηση παίζει «κατενάτσιο», ελπίζοντας ότι ο Τραμπ δεν θα ασχοληθεί με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ειδικά στο επόμενο διάστημα που θα έχει ξεκινήσει και επίσημα η προεκλογική περίοδος.

Ο πρωθυπουργός μπορεί να απέφυγε -ή να μην μπόρεσε- να πάει στο Νταβός και έτσι δεν μπήκε στη βάσανο να αποφύγει live τις πιέσεις του Τραμπ.

Τι θα γίνει, όμως, αν ο Αμερικανός πρόεδρος τον καλέσει στον Λευκό Οίκο; Όχι, φυσικά, για την επιβολή του διεθνούς Δικαίου στο Αιγαίο, αλλά για την εφαρμογή της πολιτικής Τραμπ, ότι «το μόνο όριο είναι η ηθική μου».

Η εμπειρία δείχνει ότι καθυστερημένες αντιδράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε υποχωρήσεις. Και υποχωρήσεις δεν χωράνε στα εθνικά θέματα.

Η Ελλάδα, άλλωστε, δεν μπορεί καν να υπολογίζει στην Ευρώπη, όταν η Ε.Ε. εμφανίζεται ανήμπορη να υπερασπιστεί τον παγκόσμιο ρόλο της. Το ευρωπαϊκό «κλαδί» τρίζει επικίνδυνα, άλλωστε.

Αυτό φάνηκε και στο Νταβός. Μια ζαλισμένη Ευρώπη και ένας θριαμβευτής Τραμπ να παίρνει, τελικά, αυτό που κατά βάθος ήθελε: Αμερικανικά εδάφη ως βάσεις στη Γροιλανδία. Και η Ευρώπη «ανακουφίστηκε» που ο Τραμπ δεν πήρε όλο τον… πάγο του νησιού.

Πηγή: naftemporiki.gr