Τι ανέφερε η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Λασιθίου Κατερίνα Σπυριδάκη
Η Βουλευτής Λασιθίου και Ειδική Εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, τοποθετήθηκε στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση και επεξεργασία του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης των κρατικών λαχείων.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή της, η κα Σπυριδάκη επέλεξε να αναδείξει τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα εκτός Κοινοβουλίου, αναφερόμενη στην 24ωρη απεργία των εργαζομένων στους Δήμους, η οποία, όπως τόνισε, δεν αποτελεί μια αποσπασματική κινητοποίηση, αλλά μια βαθιά αντίδραση σε δομικές αλλαγές: «Οι εργαζόμενοι στους δήμους… απεργούν γιατί βλέπουν να αλλάζει ριζικά το πλαίσιο εργασίας και λειτουργίας των κοινωνικών δομών».
Εξηγώντας το περιεχόμενο της κινητοποίησης, ανέδειξε ότι αφορά κρίσιμες δομές κοινωνικής συνοχής, όπως παιδικούς και βρεφικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΑμεΑ και ΚΗΦΗ: «Δεν είναι απλώς υπηρεσίες… είναι στήριγμα για τους γονείς, χώρος ανάπτυξης για τα παιδιά, δίκτυ προστασίας για τους ευάλωτους».
Στάθηκε ιδιαίτερα στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, οι οποίοι, όπως σημείωσε, καταγγέλλουν ένα νέο μοντέλο που οδηγεί σε απορρύθμιση: «Οι συμβάσεις
περιορίζονται, η σταθερότητα χάνεται και η λειτουργία των δομών συνδέεται με voucher».
Αναδεικνύοντας τις συνέπειες αυτής της επιλογής, υπογράμμισε ότι μετατρέπεται μια δημόσια κοινωνική υπηρεσία σε μηχανισμό αγοράς, ενώ παράλληλα υπονομεύεται η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών: «Όταν αλλάζει συνεχώς το προσωπικό… επηρεάζεται η σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί και η ίδια η παιδαγωγική διαδικασία».
Τόνισε, επίσης, ότι οι Δήμοι καλούνται να λειτουργήσουν χωρίς σταθερούς πόρους και με καθυστερημένες χρηματοδοτήσεις: «Όταν η ευθύνη μεταφέρεται χωρίς τα μέσα, μεταφέρεται το αδιέξοδο».
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε τη βασική πολιτική αντίφαση της κυβέρνησης: «Αποδομείτε δομές που στηρίζουν την κοινωνία και ταυτόχρονα μοιράζετε επιδόματα και ζητάτε ευχαριστώ».
Και έθεσε το θεμελιώδες ερώτημα: «Θέλουμε ένα κράτος που λειτουργεί με σχέδιο ή ένα κράτος που πρώτα δημιουργεί ανασφάλεια και μετά τη διαχειρίζεται επικοινωνιακά;».
Μετά την ανάδειξη του κοινωνικού πλαισίου, η κα Σπυριδάκη εισήλθε στην ουσία του νομοσχεδίου, επισημαίνοντας ότι πίσω από έναν φαινομενικά «δευτερεύοντα» τίτλο, κρύβονται κρίσιμες πολιτικές επιλογές: «Δεν μιλάμε για την τύχη… μιλάμε για το πώς διαχειρίζεται το κράτος τη δημόσια περιουσία».
Χρησιμοποιώντας έντονο πολιτικό λόγο, περιέγραψε συνολικά την κυβερνητική πρακτική: «Η διακυβέρνηση θυμίζει παιχνίδι τύχης και το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί υπό αυτούς τους όρους».
Αναφερόμενη στο ιστορικό της σύμβασης, παρουσίασε συγκριτικά στοιχεία μεταξύ της αρχικής παραχώρησης του 2013 και της νέας συμφωνίας, αναδεικνύοντας σημαντική μείωση του οικονομικού ανταλλάγματος: «Από τα 190 εκατομμύρια πάμε στα 80 και από τα 50 ελάχιστο πάμε στα 20».
Θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: «Τι άλλαξε; Υποχώρησε η αγορά ή το Δημόσιο αποδέχεται λιγότερα;».
Και προχώρησε σε μία ιδιαίτερα εύστοχη αποτύπωση: «Στα λαχεία ο παίκτης ρισκάρει να κερδίσει περισσότερα, ενώ στη δική σας σύμβαση το κράτος ρισκάρει να πάρει λιγότερα».
Αναφερόμενη στη διαδικασία του διαγωνισμού, ανέδειξε το ζήτημα της περιορισμένης συμμετοχής: «Διαγωνισμός με έναν συμμετέχοντα δεν είναι διαγωνισμός… είναι μια διαδικασία με έναν και μόνο τυχερό».
Ειδική αναφορά έκανε στο θέμα των συμβούλων, επισημαίνοντας την προβληματική διαδικασία επιλογής τους: «Προθεσμίες δέκα ημερών για συμβούλους σε διαδικασία εκατομμυρίων ευρώ… πώς διασφαλίζεται ο ανταγωνισμός;».
Και έθεσε ερωτήματα για την ακύρωση διαδικασιών χωρίς αιτιολόγηση: «Τι άλλαξε; Γιατί δεν χρειάστηκε τελικά εξειδικευμένος σύμβουλος;».
Στο ίδιο πλαίσιο, στάθηκε στον ρόλο του Υπερταμείου, αναδεικνύοντας το ζήτημα της έλλειψης λογοδοσίας: «Το Υπερταμείο δεν μπορεί να λειτουργεί ως μαύρο κουτί».
Και έθεσε με σαφήνεια το θεσμικό αίτημα του ΠΑΣΟΚ: «Πρέπει να έρχεται στη Βουλή, να εξηγεί και να ελέγχεται».
Με μία ιδιαίτερα χαρακτηριστική φράση, ανέδειξε το ζήτημα ελέγχου στη διαχείριση δημόσιας περιουσίας: «Στα τυχερά παιχνίδια υπάρχει έλεγχος για να μην εξαπατηθεί ο παίκτης – στη δημόσια περιουσία ποιος ελέγχει τον ντίλερ;».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο ζήτημα της δέσμευσης του Δημοσίου μέσω της σύμβασης: «Δεσμεύουμε το κράτος και το μέλλον, περιορίζουμε τη δυνατότητα όχι μίας αλλά τριών εκλεγμένων κυβερνήσεων να ασκήσουν πολιτική; Δημιουργούμε ένα πλαίσιο στο οποίο ο ιδιώτης προστατεύεται και το κράτος αναλαμβάνει τον κίνδυνο; Στα παιχνίδια τύχης ο παίκτης αποδέχεται τον κίνδυνο, ενώ ο ιδιώτης δεν έχει κίνδυνο. Εδώ τον έχει το δημόσιο».
Τέλος, αναφέρθηκε στην απουσία απολογισμού για τη διάθεση πόρων σε κοινωνικές πολιτικές: «Το νομοσχέδιο μιλάει για κοινωνικές πολιτικές. Μιλάει για στήριξη ευάλωτων ομάδων, απεξάρτηση, πολιτισμό, αθλητισμό. Όλα σωστά και όλα είναι απαραίτητα, αλλά που είναι ο απολογισμός, που είναι τα στοιχεία, που είναι η διαφάνεια. Γιατί χωρίς απολογισμό ή κοινωνική πολιτική γίνεται διακήρυξη χωρίς περιεχόμενο. Δεν αρκεί, λοιπόν, να λες ότι θα διαθέσεις τα έσοδα, πρέπει να δείχνεις και να αποδεικνύεις το που τα έχεις διαθέσει».
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η κα Σπυριδάκη ξεκαθάρισε τη θέση του ΠΑΣΟΚ: «Δεν είμαστε απέναντι στις επενδύσεις… είμαστε απέναντι σε κακές συμφωνίες και σε διαδικασίες χωρίς διαφάνεια».
Και κατέληξε με σαφή πολιτικό μήνυμα: «Η τύχη είναι για τα παιχνίδια. Η πολιτική χρειάζεται σχέδιο, διαφάνεια και ευθύνη»
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
