Στα άγρια και μαγευτικά τοπία του Μάρτσαλου πεζοπόρησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου

Μέσα από το επιβλητικό φαράγγι, τη Μονή Ευτυχιανών και την παραλία του Μάρτσαλου, οι πεζοπόροι έζησαν μια μοναδική εμπειρία στα Αστερούσια

Μια ακόμα πεζοπορία στα μαγευτικά και μυστηριώδη Αστερούσια πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 17 Μαΐου 2026 και πιο συγκεκριμένα στην ερημική παραλία του Μάρτσαλου και το ομώνυμο φαράγγι.

Αφετηρία από τη Μονή των Ευτυχιανών

Κατεβήκαμε από το λεωφορείο στον χώρο έναρξης της πεζοπορίας μας στην τοποθεσία «Στους Αγιούς» κοντά στη Μονή των Ευτυχιανών. Επισκεφτήκαμε πρώτα το εν λόγω μοναστήρι, το οποίο είναι νεόδμητο (του 2009 και λειτούργησε το 2011 ως γυναικεία μονή) και ζει εδώ –σύμφωνα με πληροφορίες- μια καλόγρια. Η Μονή είναι πολύ φροντισμένη με ωραίο κήπο, αλλά κλειστή την ώρα που φτάσαμε.  Δίπλα της υπάρχουν ερείπια μιας παλιότερης Μονής, που χτίστηκε πιθανόν τον 10^ο αιώνα από τον Άγιο Ιωάννη τον Ξένο αφιερωμένη κι αυτή στα τρία αδέρφια: Ευτύχιο, Ευτυχιανό και Κασιανή, που ασκήτεψαν και μαρτύρησαν στην περιοχή, και πιθανόν καταστράφηκε κατά την πολιορκία της Κρήτης από τους Τούρκους.

Μαρτσαλιανό φαρράγγι και παραλία

Από εδώ ξεκινά το όμορφο κι ιδιαίτερο φαράγγι των μόλις 2 χιλιομέτρων, που μας άφησε πλήθος ωραίων εικόνων: αρχικά τα πετρώματα από λευκό μαλακό ασβεστόλιθο που δημιουργούν πλήθος βραχομορφές και σπηλαιώσεις και κάποτε φιλοξένησαν στην αγκάλη τους πολλούς ασκητές, ενώ σήμερα είναι καταφύγιο από τη βροχή, τον αέρα και τον ήλιο των κατσικιών! Κατά δεύτερον υπάρχει εδώ μια μικρή αποικία φοινίκων του Θεόφραστου (η 4^η στην Κρήτη μετά το Βάι, την Πρέβελη, τον Αϊ Νικήτα). Τα δύο αυτά στοιχεία σε συνδυασμό με την βαριά χριστιανική ιστορία της περιοχής σε οδηγούσαν συχνά να πιστέψεις ότι βρίσκεσαι σε τοπίο της Βίβλου κι όπου να ‘ναι θα βγουν οι προσκυνητές με τις καμήλες!

Πιο χαμηλά συναντήσαμε και ένα μικρό ρυάκι απ’ το οποίο ποτίζονται εκτός απ’ τα ζωντανά και οι άφθονες πικροδάφνες και τα σχίνα του φαραγγιού. Ελισσόμενοι ανάμεσα απ’ αυτήν την βλάστηση φτάνουμε κάποτε και στην όμορφη μικρή παραλία του Μάρτσαλου σαν μικρό φιορδ ανάμεσα στα κάθετα τοιχώματα. Κάποιες πρόχειρες κατασκευές δείχνουν ότι το καλοκαίρι γίνεται λημέρι για παρέες ντόπιων που κάνουν εδώ ολημεριά τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού!

Επιστροφή από Μονή Οδηγήτριας

Χορτάσαμε τον ήλιο, τσιμπήσαμε κάτι κάτω απ’ τ’ αλμυρίκια, ρίξαμε και μια βουτιά στα κρύα ακόμα νερά και τώρα πρέπει να τα μαζέψουμε και να γυρίσουμε πίσω. Ευτυχώς ο καιρός συννέφιασε και βοήθησε το δύσκολο έργο της ανάβασης, η οποία μας προσφέρει  θέα στα νησιά Παξιμάδια στον κόλπο της Μεσαράς και στις χιονισμένες ακόμα κορφές του Ψηλορείτη. Από παράκαμψη θα οδηγηθούμε στην ονομαστή Μονή της Οδηγήτριας, γνωστή τόσο για τον θρησκευτικό (αντρική Μονή πιθανόν του 14^ου αιώνα, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, σε οχυρή θέση, έδρα του ασκητισμού στην Κρήτη, σε αυτήν ανήκουν Αγιοφάραγγο και Μάρτσαλο), όσο και για τον πεζοπορικό της χαρακτήρα (από εδώ ξεκινούν πολλές πεζοπορίες στη γύρω περιοχή).

Εδώ επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο. Δυστυχώς δεν έχουμε χρόνο για τα Μάταλα, αλλά θα παρηγορηθούμε με μια στάση στο γειτονικό κεφαλοχώρι του Σίβα και στις φημισμένες ταβέρνες του. Κι έπειτα θα γυρίσουμε, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, ετοιμοπόλεμοι για την κοπιαστική βδομάδα που έρχεται έχοντας περπατήσει 17,5 χλμ με 500 υψομετρική έτσι στο χαλαρό! Ευχαριστούμε τον αρχηγό μας, τον Γιάννη Ψαλλιδάκη ή Γιάννη απ’ τα Μάλλια, όπως είναι πιο γνωστός, και τον κολλητό του, τον Σήφη, για τα όμορφα μέρη που μοιράζονται μαζί μας και για τα καλαμπούρια τους, που μας ξεκουράζουν όταν σφίξουν τα ζόρια!!! Τέλος ευχαριστούμε για μια ακόμα φορά την ιστοσελίδα Cretan beaches για τις πληροφορίες, που μας προσφέρει για όλη την Κρήτη!!!