Τουρκικά άρμενα

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Πώς αποκαλούν οι Τούρκοι τους Έλληνες; «Γιουνάν», δηλαδή Ίωνες. Δεν θα μπορούσε η επίκληση της προσφώνησης να χρησιμοποιείται ως αντίβαρο στις τουρκικές προκλήσεις; Το αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει και για την περίφημη ελληνική ναυτοσύνη σε σύγκριση με την τουρκική;

Για τον ομηρικό Έλληνα -που τον θυμηθήκαμε λόγω Νόλαν και της Οδύσσειάς του κι είμαστε έτοιμοι να πιάσουμε το δόρυ και να πάρουμε τα όρη για την ωραία κόρη- η θάλασσα είναι η Μεσόγειος και ο Ωκεανός το τέλος του επίγειου κόσμου. «Ο Έλληνας από τότε έως σήμερα είναι καταδικασμένος από τη φυσική ιστορία να ορίζεται ως άνθρωπος της θάλασσας κι από την πολιτική ιστορία να ορίζει τη θάλασσα ως πεδίο αναφοράς του. Έτσι, δεν είναι τυχαίο πως τα ομηρικά ποιήματα και ιδιαίτερα η Οδύσσεια είναι ένα θαλασσινό έπος, όπου για πρώτη φορά αλλά κατά τρόπο εξαντλητικό ταξινομούνται όλες οι δυνατές παραλλαγές των θεμάτων, των μοτίβων και των σχημάτων που έχουν ως πηγή αναφοράς τη θάλασσα». (Κ. Γεωργουσόπουλος, Νέα Πορεία, τεύχη 461-463/Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1993)

Το θαλασσινό μοντέλο πότε ταίριαξε στη νοοτροπία και στις πολιτιστικές καταβολές των Οθωμανών και των Τούρκων, που είναι κυρίως νομαδικές;

Η ισχύς αντλεί από τη γη, στο ζύγι μπαίνουν οι στρατοί. Εκεί μετριέται η επιρροή. Πώς το λέει η τουρκική παροιμία; «Ο Θεός έδωσε τη στεριά στους μουσουλμάνους και τη θάλασσα στους άπιστους». Δεν το λέμε εμείς, η τουρκική παροιμία δίνει γραμμή. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι δεν έχουν πολλούς γαλάζιους ήρωες. Μη μου πείτε τον Μπαρμπαρόσα, γιατί η Λέσβος γυρεύει γρόσια.

Το προαναγγελθέν νομοσχέδιο της «γαλάζιας πατρίδας» δεν έχει μόνο βάθη ενεργειακά, δεν παρέχει μόνο αποκλειστικά δικαιώματα κυριαρχικά «στη διαχείριση έμβιων και μη έμβιων πόρων, ορυκτών, υδρογονανθράκων και πηγών ενέργειας -όπως τα ρεύματα, οι παλίρροιες, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια- στον βυθό και το υπέδαφος και τα υδάτινα σώματα των περιοχών της τουρκικής ΑΟΖ». Έχω την αίσθηση ότι είναι μία επίθεση στο πεδίο των συμβόλων, που επεκτείνεται στη διεκδίκηση ρόλων στη νέα οικονομική γεωγραφία, τώρα που γράφεται της γεωπολιτικής αναδιάταξης νέα ραψωδία.

Πηγή: naftemporiki.gr