Αρθρογραφία 16.06.2026, 12:23

Όταν η διαχείριση τα κάνει θάλασσα

Του Δημήτρη Παπαδοκωστόπουλου – Η επικοινωνία στα δημόσια οικονομικά ασκούσε πάντα γοητεία τόσο πριν από το ευρώ, αλλά και μετά, όταν η πραγματικότητα μπορούσε να φτιασιδωθεί με τα εργαλεία που έδιναν οι Βρυξέλλες.


Η εντυπωσιακή είδηση στις 19/5 ότι στο πρώτο τρίμηνο του έτους το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης μειώθηκε κατά 6 δισ. (από 406,1 δισ. την 31η/12/2025 σε 400,52 δισ. την 31η/3/2026) ήταν προάγγελος των κυβερνητικών εξαγγελιών ότι το 2027 η Ελλάδα θα σταματήσει να είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης.

Και το ακόμα πιο εντυπωσιακό στο διάστημα αυτό ήταν ότι ο εσωτερικός δανεισμός του κράτους από τους φορείς του Δημοσίου σε repos, από 62,51 δισ. που ήταν στις 31/12/2025 έπεσε στα 59,09 δισ. στο τέλος Μαρτίου του 2026.

Η μείωση -που ήταν και αξιοσημείωτη- πανηγυρίστηκε δεόντος από την κυβέρνηση ως έμπρακτη απόδειξη της σταθερής μείωσης του χρέους, που ήταν η αιτία που μας οδήγησε στη χρεοκοπία το 2010 και στο Καστελόριζο.

Αυτό το κλίμα διατηρήθηκε μέχρι τις 9/6 που το Γενικό Λογιστήριο δημοσιοποίησε τα μηνιαία στοιχεία για το χρέος στο τέλος Απριλίου, το οποίο εμφανίστηκε να ανέρχεται στα 407,7 δισ., που ήταν εκ πρώτης όψεως ψυχρολουσία. Όχι τόσο για τους μέσα, όσο για τους έξω που παρακολουθούν τα ελληνικά στοιχεία και είδαν ότι σε ένα μήνα το χρέος αυξήθηκε κατά 7 δισ., ενώ στο πρώτο τρίμηνο του χρόνου μειώθηκε κατά 6 δισ. ευρώ…

Στο ίδιο διάστημα, επίσης, ο δανεισμός με repos του Δημοσίου από τους φορείς πήγε στα 65,80 δισ. (ρεκόρ απ’ όταν ξεκίνησε να ισχύει το μέτρο) από 59,09 δισ. στο τέλος Μαρτίου…

Το ερώτημα είναι αν έγινε κάτι τόσο καταστροφικό και δεν το πήραμε χαμπάρι. Και η απάντηση είναι ότι δεν έγινε τίποτα, καθώς το χρέος δεν διαφοροποιείται σε τέτοιο βαθμό από μήνα σε μήνα ή και σε τρίμηνο ακόμα. Ούτε θρίαμβος υπήρξε το πρώτο τρίμηνο ούτε καταστροφή τον Απρίλιο. Τη ζημιά έκανε προφανώς η επικοινωνιακή διαχείριση των στοιχείων -λόγω πρεμούρας- για παραγωγή σώνει και καλά θετικών ειδήσεων.

Και αυτή η πρεμούρα δύσκολα μπορεί να ερμηνεύσει πώς γίνεται το ονομαστικό χρέος στο τέλος του 2023 να ήταν 406,52 δισ. και στο τέλος του 2025 να γίνεται 406,18 δισ., εμφανίζοντας μείωση 340 εκατ. Στο μεσοδιάστημα αποπληρώθηκαν και 10,3 δισ. δανείων που προφανώς αντλήθηκαν από τα repos, που την ίδια περίοδο αυξήθηκαν από τα 54,54 δισ. στα 62,18 δισ. ευρώ. Εργαλεία υπάρχουν, είπαμε, πολλά…

Εν κατακλείδι το λάθος μήνυμα δεν είναι προς τους μέσα (που έτσι κι αλλιώς λίγοι το πήραν χαμπάρι), αλλά προς τους έξω που τα βλέπουν αυτά και θα γελάνε… Φαινόμαστε ασόβαροι και δεν εμπνέουμε εμπιστοσύνη…

Πηγή: naftemporiki.gr


Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα