Tου Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Αυτό με τις κοστολογήσεις των προγραμμάτων των κομμάτων -που ζητούνται εν είδει πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων- αρχίζει και γίνεται κωμωδία, με την κυβέρνηση να αμφισβητεί τα νούμερα που παρουσιάζουν ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ και τους δεύτερους να την τρολάρουν, ενώ το γαϊτανάκι δεν έχει τέλος.
Στη ΔΕΘ -υπό τον φόβο των Ιουδαίων- αποθεώθηκε η λογιστική απαρίθμηση, που από ένα σημείο και μετά εμφανίζει άψυχα προγράμματα, μηδέ της κυβέρνησης εξαιρουμένης, η οποία λέει ότι θα βάλει τα 2,2 δισ. στον προϋπολογισμό και ότι αυτά είναι υπολογισμένα.
Υπολογισμένη ήταν, υποτίθεται, και η 13η σύνταξη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2019, την οποία πήραν μία φορά οι συνταξιούχοι και μετά την έκοψε η νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το ίδιο έγινε και με τον ΦΠΑ (που υποσχόταν ότι θα μειώσει από το 24% στο 22%), αλλά και με τα μεγάλα πλεονάσματα, τα οποία θα περιόριζε γιατί απορροφούσαν ζωτικότητα από την οικονομία.
Το «έχουμε υπολογισμένο να το δώσουμε…» δεν μετράει, καθώς μπορούν είτε οι ίδιοι να αναθεωρήσουν, αν προκύψουν έκτακτες συνθήκες, είτε οι επόμενοι να εκτιμήσουν αλλιώς τα πράγματα. Η ρητορική λογιστική που επιλέγεται, με την ακρίβεια στον Θεό, απαξιώνει περαιτέρω τα κόμματα και αναγκάζει πολλά στελέχη -κυρίως κυβερνητικά- να προτείνουν διάφορα ως δικές τους απόψεις προκειμένου να ξεχωρίσουν από τη χορεία της κοινοτοπίας και της βαρεμάρας. Το έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης με το επίδομα ανεργίας, που -παρά τις διαβεβαιώσεις ότι ήταν δική του ιδέα- η αντιπολίτευση τον κατέταξε συλλήβδην στους «λαγούς» του Μητσοτάκη, που ρίχνει διά της πλαγίας την ιδέα της κατάργησης του επιδόματος ανεργίας…
Οι αρχηγοί εγκλωβίστηκαν στην απαρίθμηση δράσεων και κοστολογήσεων, ωσάν η οικονομική πολιτική μιας χώρας που βρίσκεται σε κρίση να είναι υπόθεση υπολογισμών ενός μπακάλικου ή ακόμα και ενός επαρχιακού σούπερ μάρκετ. Το όραμα και η στρατηγική σκέψη απουσίαζαν, αν όχι εντελώς, σε σημαντικό βαθμό και έδωσαν τη θέση τους στην απαρίθμηση φιλολαϊκών μέτρων, που -υποτίθεται- θα ληφθούν από την κυβέρνηση, και υποσχέσεων, για τα άλλα δύο κόμματα. Και κάπου εκεί μπαίνει και το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, που θα τα μετρήσει, λες κι αν τα βρει όλα σωστά ή δεν τα βρει θα αλλάξει κάτι είτε στις διαθέσεις των ψηφοφόρων είτε στην πορεία της χώρας…
Οι Έλληνες έχουν την τελευταία αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη και όλες οι προσπάθειες των κομμάτων εξουσίας θα έπρεπε να αποσκοπούν στην αλλαγή αυτής της κατάστασης. Να μας έλεγαν πώς θα φέρουν επενδύσεις πραγματικές με θέσεις εργασίας, πώς θα αυξήσουν την παραγωγικότητα της οικονομίας, πώς θα αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό, πώς θα βάλουν τη χώρα στην πρώτη ταχύτητα της Ε.Ε., πώς θα φτιάξουμε βιομηχανία και πρωτογενή τομέα και πολλά άλλα που έχουμε ανάγκη. Αυτά είναι τα ουσιαστικά για να υπάρχει αύριο.
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
