Με δικαίωμα στο λάθος

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Ανάμεσα στα success και τα sorry stories μεσολαβούν αρκετά επεισόδια και δεν είναι σ’ όλα η λογική φρουρός. Κάποτε είναι τιμωρός.

Ισχύει από τις πολιτικές εξελίξεις και τις οικονομικές αναλύσεις μέχρι τις ακολουθίες γεγονότων, αριθμών και συμβόλων. Άλλωστε, πόσες φορές οι απαντήσεις που θεωρούνταν εσφαλμένες, στην πραγματικότητα ήταν μια άλλη πιθανή λύση;

Όλα τούτα δεν σημαίνουν ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε ούτε την προπαίδεια, μα πως σε κάθε ιδιοτροπία της πολιτικής, της οικονομίας, της ζωής δεν είναι αναμενόμενη η ακολουθία.
Γι’ αυτό και το σκιάχτρο ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση» μπορεί να σε εκνευρίσει και με άλλονε να θες να δεις μία δύση. Μπορεί να επιλέξεις να αμαρτήσεις. Μπορεί, βέβαια, να πόνεσες πολύ και να γυρίσεις. Δεν είναι δικαίωμά σου τα λάθη τα δικά σου;

«Θα υπάρξουν και πολίτες που ίσως δουν την Κυριακή της κάλπης ως ευκαιρία να στείλουν, υποτίθεται, κάποιο μήνυμα διαμαρτυρίας. Ας γνωρίζουν όμως από τώρα ότι μια τέτοια στάση τη Δευτέρα μπορεί να οδηγήσει ώστε να μην υπάρχει κάποιος να το παραλάβει αυτό το μήνυμα, ότι η μάχη είναι μία και αυτή μόνο θα επιλέξει την ελπίδα ή την περιπέτεια. Απαντώντας στα μεγάλα και όχι στα μικρά ερωτήματα. Και κυρίως χωρίς δικαίωμα στο λάθος, λάθος για τον εαυτό τους, για τα παιδιά τους, για τον τόπο τους».

Τι σόι προειδοποίηση είν’ αυτή, που περιορίζει μόνο στους κυβερνώντες το δικαίωμα στο λάθος; Η κλασική «επιχείρηση φόβος», πολύ χρήσιμο πολιτικό εργαλείο, μπορεί να πετύχει μία φορά, δύο φορές, τρεις, 13 τον στόχο της, με λαγούς, χωρίς πετραχήλια, αλλά υπάρχει κι ο κίνδυνος οι ψηφοφόροι να γίνουν λαγός.

Μία δεν είναι η μάχη, αλλά η λιτανεία του φόβου κι αποκαλύπτει αδυναμία να (ξανα)γεννήσεις προσδοκία.

Πηγή: naftemporiki.gr