Toυ Μιχάλη Ψύλου – Μια ΕΕ που ιδανικά διασχίζει τον Ατλαντικό, φτάνει στον Καναδά και συνορεύει με τις Ηνωμένες Πολιτείες στα δυτικά. Στα ανατολικά, με την ένταξη της Ουκρανίας, η ΕΕ θα πλησίαζε ακόμη περισσότερο τη Ρωσία, μεταμορφώνοντας την σε έναν διηπειρωτικό παράγοντα με πολύ πιο σημαντικό ρόλο από αυτόν που έχει σήμερα.
Αυτό ήταν το «όραμα» της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη χθεσινή ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Μόνο που οι μεγαλοπρεπείς ομιλίες κρύβουν την πραγματική κατάσταση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Και υπάρχει ένα μείγμα απαισιοδοξίας και αβεβαιότητας στην αφήγηση της φον ντερ Λάιεν για την ΕΕ. Μια Ενωση που βρίσκεται στις πιο εύθραυστες στιγμές της ιστορίας της, με κάθε είδους κινδύνους να παραμονεύουν.
Πού είναι η ανάπτυξη;
Υποτίθεται ότι η ομιλία για την Κατάσταση της Ενωσης ενόψει του 2027, θα ήταν μια ευκαιρία να χαραχθεί μια ατζέντα που στοχεύει στην ανάκτηση του χαμένου εδάφους, σε σχέση με τις δύο παγκόσμιες υπερδυνάμεις- τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Για την ιστορία μάλιστα, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δεν ανέφερε ούτε μία φορά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην 22σέλιδη ομιλία της που διήρκεσε 75 λεπτά. Προφανώς για να μην ταράξει τον… Τραμπ.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες περίμεναν ενδεχομένως να ακούσουν ένα σχέδιο μεγάλων μεταρρυθμίσεων. Αλλά αυτό που ακούσαμε ήταν μια μακρά λίστα με ωραία λόγια. Για «βιώσιμες πολιτικές», βασισμένες όμως στη λιτότητα, η οποία οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο.
Η φον ντερ Λάιεν μίλησε μάλιστα για τις αποταμιεύσεις των Ευρωπαίων, που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την υποστήριξη της ανάπτυξης: Θα «βάλουν χέρι» δηλαδή, στο υστέρημα που βάζουν στην άκρη τα νοικοκυριά, για να γίνουν επενδύσεις;
Δεν ακούστηκε άλλωστε τίποτα άλλο, από πού θα βρούμε πού θα βρούμε τη χρηματοδότηση για να φέρουμε την Ευρώπη στο επίπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας. Ούτε καν αν θα αλλάξουν οι αυστηροί κανόνες δημοσιονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.
Το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο που ανέφερε η φον ντερ Λάιεν ήταν η (αναγκαία φυσικά), απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών, η οποία εκτιμάται ότι θα αποφέρει οφέλη 17 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό, ωστόσο, είναι λιγότερο από το 0,1% του ΑΕΠ της ΕΕ.
Αντίθετα, τόνισε την ανάγκη επέκτασης των αμυντικών δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 80%. Που σημαίνει 80% λιγότερες δαπάνες σε όλους τους κοινωνικούς τομείς.
Η φον ντερ Λάιεν είπε επίσης ότι πρέπει να απελευθερωθούμε από την τοξική μας εξάρτηση από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα και μίλησε για ΑΠΕ και πυρηνική ενέργεια, για να κάνουμε το μέλλον της Ευρώπης, ηλεκτρικό. Αλλά από τον Ιανουάριο υπάρχει ένας πλήρης αποκλεισμός του ρωσικού φυσικού αερίου: με τι θα το αντικαταστήσουμε;
Πρόβλημα αξιοπιστίας
Η φον ντερ Λάιεν έχει αναμφίβολα, πρόβλημα αξιοπιστίας: το ιστορικό της στη δεύτερη θητεία της είναι κακό. Οι ομιλίες της τα τελευταία χρόνια ήταν γεμάτες από φανταχτερές ανακοινώσεις, αλλά με χαμηλό ποσοστό εφαρμογής.
Η ομιλία της προέδρου της Κομισιόν αποτελεί άλλη μία απόδειξη της παρακμής της άρχουσας τάξης της Ευρώπης.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η ΕΕ χρειάζεται νέους ηγέτες, για να ανακτήσει και εκείνον τον ρόλο, που είχε στο παρελθόν.
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
