Τρίζει ο «πυρήνας» της Ευρώπης

Της Έφης Τριήρη – Το πρόβλημα του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς δεν είναι πλέον απλώς εκλογικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και αποκτά ευρωπαϊκές διαστάσεις.

Οι χθεσινές κάλπες στα κρατίδια Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας και Βερολίνου έδειξαν ότι ο Γερμανός καγκελάριος δεν κατάφερε να ανακόψει την αποσύνθεση της παραδοσιακής πολιτικής ισορροπίας, το CDU συνθλίβεται ανάμεσα στην άνοδο της AfD από τη μία και στην ενίσχυση της Die Linke από την άλλη. Η δική του υπόσχεση να μειώσει στο μισό τη στήριξη προς την AfD μοιάζει πλέον ουτοπική. Και όπως σχολίασε ένας σατιρικός ιστότοπος, «ο Καγκελάριος μείωσε στο μισό τη στήριξη στο λάθος κόμμα».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, βρίσκεται πέρα από το Βερολίνο. Η Ευρώπη είναι μπροστά σε ένα επικίνδυνο κενό ηγεσίας. Για δεκαετίες, ο γαλλογερμανικός άξονας λειτουργούσε ως ο πολιτικός κινητήρας της Ε.Ε., ακόμη και όταν Παρίσι και Βερολίνο διαφωνούσαν. Σήμερα, όμως, η Γερμανία έχει έναν καγκελάριο που δυσκολεύεται να ελέγξει το ίδιο του το πολιτικό στρατόπεδο, ενώ η Γαλλία παλεύει με υψηλό έλλειμμα, αυξανόμενο κόστος χρέους και ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα. Οίκοι αξιολόγησης προειδοποιούν μάλιστα ότι η πολιτική αβεβαιότητα μπορεί να καθυστερήσει περαιτέρω τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο της σημερινής εικόνας, η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακές πιέσεις, εμπορικές συγκρούσεις και την ανάγκη τεράστιων επενδύσεων, ειδικά στην άμυνα, χωρίς να διαθέτει ένα σταθερό πολιτικό δίδυμο ικανό να χαράξει κατεύθυνση. Όταν το Βερολίνο αποδυναμώνεται πολιτικά και το Παρίσι πιέζεται δημοσιονομικά, το πρόβλημα μεταφέρεται αυτομάτως στις Βρυξέλλες. Ο γαλλογερμανικός άξονας δεν ήταν ποτέ μια απλή συμμαχία δύο κυβερνήσεων, αλλά ο μηχανισμός που συχνά έδινε την πολιτική κατεύθυνση στους ευρωπαϊκούς συμβιβασμούς.

Γι’ αυτό το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Μερτς θα αντέξει την πίεση. Είναι αν, την ώρα που αποδυναμώνονται ταυτόχρονα οι δύο μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης, η Ε.Ε. μπορεί να παράγει συλλογική ισχύ χωρίς έναν σταθερό γαλλογερμανικό πυρήνα. Και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από την τύχη οποιουδήποτε μεμονωμένου πολιτικού.

Πηγή: naftemporiki.gr