Οψόμεθα…

Toυ Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Όπως μια οικονομία θέλει παραγωγική βάση (εκτός από κατανάλωση) για να την υπολογίζουν, έτσι και μια χώρα είναι σεβαστή όταν μπορεί να υποσχεθεί στον κάθε επίβουλο ότι το κόστος που θα πληρώσει θα είναι δυσανάλογο αυτού που θα κερδίσει όταν βλάψει τη χώρα.

Σε μια πρόσφατη συζήτηση με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ο CEO της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, του είπε κατάμουτρα ότι τα τελευταία 50 χρόνια η Δύση μετέφερε όλη τη βιομηχανία της στην Κίνα (με τις ΗΠΑ να έχουν πάθει τη μεγαλύτερη ζημιά), η οποία έχει σήμερα και βαριά βιομηχανία αλλά και βιομηχανία σόφτγουερ.

Διαχώρισε τη Γερμανία από τις ΗΠΑ λέγοντας ότι δεν έκανε το λάθος να τα πάει όλα στην Κίνα και φτιάχνει ακόμα βιομηχανικά προϊόντα, ανταγωνιστικά, που η ψηφιακή τεχνο- λογία δεν θα μπορέσει ποτέ να αντικαταστήσει.

Και ο CEO κατέληξε λέγοντας: «Αυτή η βιομηχανική επανάσταση είναι τόσο ισχυρή, τόσο παντοδύναμη. Δεν έχετε άλλη ευκαιρία. Είτε έχουμε άλλη ευκαιρία είτε όχι, θα πρέπει πάντα να υποθέτουμε ότι δεν έχουμε».

Το μυστικό είναι στην τελευταία φράση: «Είτε έχουμε άλλη ευκαιρία είτε όχι, θα πρέπει πάντα να υποθέτουμε ότι δεν έχουμε…». Και ταιριάζει γάντι στη δική μας διαχρονική περίπτωση, όπου οι τελευταίες εξελίξεις με τη Λιβύη μας κάνουν να το σκεφτούμε ξανά και ξανά, αναπολώντας τις ευκαιρίες που χάνονται είτε στην οικονομία είτε στα εθνικά θέματα.

Το διεθνές δίκαιο και οι διακηρύξεις προθέσεων δεν αρκούν. Το πρώτο πρέπει να το έχεις με το μέρος σου, αλλά κυρίως να διαθέτεις ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, που θα κάνουν σεβαστό το δίκαιο αυτό. Στην Κάσο κάναμε πίσω, όπως στα Ίμια παλαιότερα, και σήμερα βρισκόμαστε πάλι πιασμένοι στο ίδιο δόκανο, με τη Φον ντερ Λάιεν να κάνει αυτό που μπορεί: δηλώσεις και να προσφέρει συμπάθεια, χωρίς αξία.

Η Φον ντερ Λάιεν είναι η συνισταμένη πολλών κρατών εντός της Ε.Ε., με πολλές χώρες να είναι στενά συνδεδεμένες με την Τουρκία, οπότε αδιαφορούν. Στην ουσία είμαστε μόνοι μας κι αυτό που μετράει είναι οι δικές μας δυνάμεις: διπλωματικές και στρατιωτικές. Τώρα, στο πρώτο, με τον Γ. Γεραπετρίτη ΥΠΕΞ, δεν μπορείς να έχεις πολλές ελπίδες, όπως έχει πει ο Αντώνης Σαμαράς, και φαίνεται τούτο από τα συσσωρευμένα αποτελέσματα που πλέον δεν ωραιοποιούνται.

Η Τουρκία, από την άλλη, στην παρούσα συγκυρία με το τουρκολιβυκό έκανε μια ευφυή επιλογή χρόνου. Ο Τραμπ βρίσκεται υπό τεράστια εσωτερική πίεση, λόγω των ενδιάμεσων εκλογών, ο Νετανιάχου έχει να ασχοληθεί με την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, η Αίγυπτος μετρά τις επιλογές της, ενώ η Ε.Ε. είναι ανίκανη να επιβάλει οτιδήποτε, αν αυτό δεν αφορά καπάκια ή καλαμάκια… Και μένει μια αποφασιστική Ελλάδα, που θα πρέπει να υπερασπιστεί παντί τρόπω τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Οψόμεθα…

Πηγή: naftemporiki.gr