Γιατί το Μαξίμου φοβάται τον Αντώνη Σαμαρά

Γράφει ο Σπύρος Γκουτζάνης – Μέχρι που θα φθάσει η συμπόρευση Καραμανλή-Σαμαρά;

Μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να επιδεικνύει αυτοπεποίθηση και να διατείνεται ότι δεν ανησυχεί από τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά οι κινήσεις του το διαψεύδουν.

Λίγες ημέρες πριν την κοινή παρουσία Καραμανλή – Σαμαρά στην Καλαμάτα την περασμένη Κυριακή και Δευτέρα, ο μηχανισμός του Μεγάρου Μαξίμου έκανε ως μη όφειλε εκτεταμένες διαρροές σύμφωνα με τις οποίες ο μεν Καραμανλής θα ήταν σε ήπιους τόνους με τις γνωστές του αναφορές στα εθνικά και τίποτε περισσότερο. Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά διέρρεαν ότι το ξανασκέφτηκε και ότι δεν θα κάνει την κίνηση για την δημιουργία νέου κόμματος.

Τις διαρροές μάλιστα, τις πήραν στα σοβαρά -ως μη όφειλαν από την πλευρά τους – και τις αναπαρήγαγαν αρκετοί δημοσιογράφοι και μάλιστα ως βεβαιότητα ή ως δικές τους εκτιμήσεις και όχι ως διαρροές του Μαξίμου. Ένιοι εξ αυτών μάλιστα είναι παλιοί και έμπειροι ώστε να μην δικαιολογούνται τέτοια δεοντολογικά και μεθοδολογικά ολισθήματα.

Τελικά έπεσαν όλοι έξω. Ο Κώστας Καραμανλής έπλεξε το εγκώμιο του Αντώνη Σαμαρά και είπε προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι ενίοτε τους πιο έμπειρους τους συμβουλεύεσαι και δεν τους διαγράφεις κυριολεκτικά (εννοώντας τον Σαμαρά) ή μεταφορικά (εννοώντας τον εαυτό του).

Σε μία σύντομη και περιεκτική ομιλία άσκησε κριτική ότι δεν στέλνεις επαμφοτερίζοντα μηνύματα στην Άγκυρα που μπορεί να εκληφθούν ως υποχωρητικότητα ενώ έχει μάλιστα κλιμακώσει με NAVTEX για το μισό Αιγαίο και επανέλαβε και την αναφορά του στη κρίση των θεσμών. Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά έδωσε μία ημέρα αργότερα συνέντευξη σε τοπικό κανάλι για να μην μείνει καμία αμφιβολία. Συμπυκνωμένα είπε ότι είναι λάθος το ταξίδι στην Τουρκία, καταλόγισε αλαζονεία και αυταρέσκεια στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τόνισε ότι έχει δημιουργηθεί ψυχικό ρήγμα με την λαϊκή βάση της ΝΔ. Όσο για το κύριο και καίριο, εάν κάνει κόμμα έστειλε στον κουβά τις διαρροές ότι το ξανασκέφτηκε και δεν θα προχωρήσει λέγοντας “το σταθμίζω” και ευθαρσώς, προς το κοινό στο οποίο απευθύνεται, συμπεριέλαβε στην στάθμιση αυτή και την προσωπική του κατάσταση από τον θάνατο της κόρης του.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε το “διάγγελμα” του για την αναθεώρηση του Συντάγματος και έδωσε την συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά την Δευτέρα, για να επισκιάσει το “event” της Καλαμάτας. Ο δε δημοσιογράφος ξέχασε να ρωτήσει.

Αλλαγή σκηνικού

Έχει κάθε λόγο το Μέγαρο Μαξίμου για να φοβάται ένα κόμμα Σαμαρά, όπως άλλωστε και ένα κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα ή την Μαρία Καρυστιανού. Και πολύ περισσότερο και από τους τρεις αφού κάτι τέτοιο θα ανατρέψει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρότι αποδυναμωμένος διαθέτει ακόμη την πολιτική κυριαρχία απέναντι στα υπάρχοντα κόμματα και τον Νίκο Ανδρουλάκη και την Ζωή Κωνσταντοπούλου που επέλεξε και σαν αντιπάλους. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα την διατηρήσει εάν στο πολιτικό πεδίο εμφανιστεί ένα κόμμα που συγκεντρώνει την κοινωνική δυσαρέσκεια και δύο πρώην πρωθυπουργοί. Σε κάθε περίπτωση Αντώνης Σαμαράς και Αλέξης Τσίπρας καταρρίπτουν το επιχείρημα ότι είναι ο μόνος που μπορεί να εγγυηθεί την σταθερότητα της χώρας. Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν κυβερνήσει σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες, χρεοκοπίας και κατάρρευσης της χώρας, και έχουν φέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Με τον Αντώνη Σαμαρά η δυσκολία είναι μεγαλύτερη για το Μέγαρο Μαξίμου γιατί δεν μπορεί να του καταλογίσει ούτε καν την περιπέτεια του 2015 κλπ. Ως δεξιός και πρώην πρόεδρος απευθύνεται στο 1.300.000 ψηφοφόρους που εγκατέλειψαν τη ΝΔ μεταξύ εκλογών και ευρωεκλογών.

Επιπλέον μιλάει πολιτικά, διαθέτει αφήγημα με αρχή μέση και τέλος και συνολική πρόταση για την επανατοποθέτηση της χώρας και της Δεξιάς παράταξης διεθνώς και στο εσωτερικό, στην νέα συγκυρία που διαμορφώνει το παράδειγμα Τραμπ. Έχει άλλη αξιοπιστία το “ο Μητσοτάκης είναι το χάος” όταν εκστομίζεται από τον πρώην πρωθυπουργό που στήριξε τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε όλη του την ανέλιξη. Και φοβάται το Μέγαρο Μαξίμου την συμφωνία του Κώστα Καραμανλή που πέρα από την δική του αποδομητική κριτική, ενισχύει την αξιοπιστία των αιτιάσεων του Αντώνη Σαμαρά.

Ένα κόμμα Σαμαρά θα αποσπάσει ένα έστω μικρό ποσοστό ψηφοφόρων της ΝΔ. Το ίδιο, δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, και ένα κόμμα Καρυστιανού. Έτσι η ΝΔ όχι στο 25% δεν θα φθάσει αλλά είναι αμφίβολο εάν θα κινηθεί πάνω από το 20%. Μόνο που για τον Αντώνη Σαμαρά το ζητούμενο δεν είναι να ρίξει τον Μητσοτάκη (παρότι αυτό διαρρέει ο μηχανισμός του Μαξίμου), τον ενδιαφέρει να προκύψει βιώσιμη λύση για την χώρα την επομένη των εκλογών.

Παρότι σχετικά αποστασιοποιημένος, αυτό αγγίζει και τον Κώστα Καραμανλή. Στην περίπτωση που προχωρήσει, το εγχείρημα θα κριθεί από το εάν δημιουργήσει δυναμική στην ευρύτερη Κεντροδεξιά που θα υπερβεί το σημερινό τέλμα. Είναι ζητούμενο και όχι δεδομένο, αλλά οι πραγματικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Όπως αντίστοιχα και στην άλλη πλευρά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Μέχρι πού θα φθάσει η συμπόρευση;

Τόσο η κοινή παρουσία όσο και η τοποθέτηση Καραμανλή στην Καλαμάτα επιβεβαίωσαν την συναντίληψη και συμπόρευση των δύο, ακυρώνοντας την προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να τους διαχωρίσει. Το ερώτημα βέβαια είναι μέχρι που θα φθάσει η συμπόρευση από την πλευρά του Κώστα Καραμανλή, εάν τελικά ο Αντώνης Σαμαράς ιδρύσει κόμμα. Επ αυτού κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα, μόνο επισφαλείς εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν.

Από την μέχρι τώρα στάση του όμως έχει και εκείνος με τον τρόπο του στείλει το ίδιο μήνυμα ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ανταποκρίνεται στις σταθερές της ΝΔ και της Δεξιάς παράταξης. Και αυτό έχει βαρύνουσα σημασία για μία κατηγορία ψηφοφόρων που έχει εγκαταλείψει τη ΝΔ και αναζητά αλλού πολιτική στέγη. Εκείνο που μπορεί να συμπεράνει κανείς με σχετική βεβαιότητα είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν έχει καμία διάθεση να προσεγγίσει με το Μέγαρο Μαξίμου και ότι δεν θα κάνει δήλωση στήριξης της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.