Του Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Αυτό το όριο με τα κόκκινα δάνεια, που θα αποπληρώνονται μέχρι τρεις φορές το αρχικό ποσό (και δύο για τους αγρότες), το οποίο περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και βρίσκεται σε διαβούλευση και προωθείται για να σφίξει τις απαιτήσεις funds και servicers, μοιάζει λίγο με κοροϊδία.
Δηλαδή ένα δάνειο των 100 χιλιάδων, που μπορεί να γίνει 300 χιλιάδες, είναι εντάξει για να το πληρώσει αυτός που κάποτε είχε την ατυχία να κοκκινίσει… Όσων τα δάνεια κοκκίνησαν δεν είναι όλοι μπαταχτσήδες και ό,τι έγινε στην Ελλάδα προκλήθηκε ως αποτέλεσμα της χρεοκοπίας, που διέκοψε τη στρωμένη ζωή πολλών ανθρώπων και επιχειρήσεων και άλλων την τίναξε στον αέρα.
Η Ελλάδα το 2025 δεν είχε φθάσει ακόμα το πραγματικό ΑΕΠ του 2009 και η χρεοκοπία έκανε τη χώρα να χάσει το 25% του εγχωρίου προϊόντος της, όσο δηλαδή χάνεται και σε έναν πόλεμο που βομβαρδίζονται οι υποδομές και ξεκινάς από την αρχή.
Τη χρεοκοπία στην Ελλάδα την προκάλεσε το κράτος και τίναξε εν συνεχεία στον αέρα τις τράπεζες και όλη την οικονομία. Πολλοί δανειολήπτες έγιναν κόκκινοι, χωρίς να το επιδιώξουν οι ίδιοι, είτε με παραλείψεις είτε με αδιαφορία για τις υποχρεώσεις τους.
Και αν εντός τους υπάρχουν και απατεώνες -που υπάρχουν και τέτοιοι-, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους πάρει όλους το ποτάμι. Και 300% πάνω το όριο αποπληρωμής είναι τεράστιο ποσό, αν σκεφτούμε ότι τα funds έχουν πάρει δάνεια στο 10% της αξίας τους…
Το να ζητάς από κάποιον για ένα δάνειο 100 χιλιάδων ευρώ να σου πληρώσει 300 χιλιάδες δεν είναι διευκόλυνση -που υποτίθεται κάνει το σχέδιο νόμου στους οφειλέτες- αλλά τιμωρία.
Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν περίπου 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι με κόκκινα δάνεια που δεν μπορούν να περάσουν ούτε έξω από τράπεζα και είναι αποκλεισμένοι από κάθε τραπεζική διευκόλυνση. Επιχειρήσεις σβηστές, νοικοκυριά σε απόγνωση, έξω από το οικονομικό υφάδι, χωρίς καμία ελπίδα να επανέλθουν όσο δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα δάνειά τους. Αυτούς υποτίθεται θέλει να ανακουφίσει η κυβέρνηση, που πάει να βάλει χέρι στα funds όπως λένε στις τηλεοράσεις επαιρόμενα τα στελέχη της… Και το 300%, αν τελικά μείνει και μετά τη διαβούλευση, δεν είναι ανακούφιση αλλά βάσανο ισόβιο σε μια ανθρώπινη ζωή που είναι και πεπερασμένη!
Και μιλάμε για μια χώρα με στεγαστικό πρόβλημα, αρνητικές αποταμιεύσεις του πληθυσμού και αγοραστική δύναμη στον πάτο της Ευρώπης. Είναι τραγικό όλα τα θέματα να τα προσεγγίζουμε με παροιμιώδη αδυναμία να κάνουμε κάτι πραγματικό σοβαρό. Φόρους στα καύσιμα και στα είδη πρώτη ανάγκης δεν μπορούμε να μειώσουμε -όπως έκανε η Κύπρος, αλλά και άλλες χώρες της Ε.Ε.- ούτε μπορούμε να κάνουμε μεταρρυθμίσεις πραγματικές στο κράτος μήπως και πάρει μπροστά η οικονομία. Αλήθεια, τι κάνουμε τότε;
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
