Του Μιχάλη Ψύλου – Μαζικές και βίαιες διαδηλώσεις συγκλονίζουν τη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Πορτογαλία, τη γείτονα Αλβανία.
Διαφορετικές χώρες, ξεχωριστές διαμαρτυρίες, ένα όμως κοινωνικό ζήτημα σιγοβράζει στους δρόμους και στις πλατείες της Ευρώπης.
Οι δρόμοι γεμίζουν με εκείνους που φοβούνται πως δεν θα βγάλουν οικονομικά τον μήνα. Και τους νέους που βλέπουν το τέλος του κόσμου στον οποίο έζησαν οι γονείς τους. Οι σκηνές που στήθηκαν την περασμένη Τρίτη στο Σύνταγμα από φοιτητές δεν ήταν απλώς ακόμη μία εικόνα διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας.
Οι φοιτητές βγήκαν στον δρόμο ζητώντας μέτρα για το στεγαστικό και μεγαλύτερη οικονομική στήριξη των ίδιων και των οικογενειών τους.
Οι δραματικές ελλείψεις στα σχολεία, η στέγαση, οι συνέπειες του επανεξοπλισμού της Ευρώπης στο κοινωνικό κράτος. Πολλές αιτίες που συμπυκνώνονται σε μια: στην οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια.
Την ίδια ώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση, διασπασμένη και άπραγη, συμφωνεί μόνο στη χρηματοδότηση της Ουκρανίας κι όχι στο αν και πώς θα μειωθούν οι τιμές στην ενέργεια.
Οι κινητοποιήσεις αποτυπώνουν το άγχος μιας γενιάς που νόμιζε ότι τα είχε όλα, αλλά τελικά αισθάνεται να ασφυκτιά από προσδοκίες και απαιτήσεις για υψηλή απόδοση. Και, μάλιστα, με πενιχρά κέρδη.
Η πεποίθηση ότι το δημόσιο σύστημα είναι ανεπανόρθωτα διαλυμένο κερδίζει έδαφος. Η δημόσια διοίκηση θεωρείται ξεπερασμένη και ανεπαρκής. Πολλοί, μάλιστα, προτιμούν την ψηφιακή νεοαποικιοκρατία των Big Tech από την αναποτελεσματικότητα των θεσμών.
Συνολικά, υπάρχει μια αντίληψη που τείνει προς το αρνητικό: «Μας καταστρέψατε τον κόσμο, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα πια».
Το όραμα ενός δημιουργικού και ελπιδοφόρου μέλλοντος για πολλούς 20χρονους και 30χρονους φαίνεται, δυστυχώς, ανύπαρκτο.
Δικαιολογημένα ή όχι, αισθάνονται να ζουν σε δυο κόσμους που δεν επικοινωνούν.
Ο πόλεμος των κόσμων, άλλωστε, μαίνεται εδώ και δεκαετίες: με τον ιδεαλισμό του παγκόσμιου ειρηνευτικού κινήματος της δεκαετίας του 1960 να έχει χαθεί και την ανθρωπιστική δέσμευση που χαρακτήριζε τη δεκαετία του 1990 και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα να έχει παραμεριστεί, το μόνο που απομένει είναι η επιστροφή στις αρχέγονες μάχες.
Οι νέοι είναι θυμωμένοι, νιώθουν πως κάποιοι κλέβουν το μέλλον τους. Όχι άθελά τους, αλλά από ιδιοτελή επιλογή.
Οι δρόμοι του «θερμού φθινοπώρου» της Ευρώπης είναι εικόνες που πρέπει να θυμόμαστε για τις επόμενες εποχές.
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
