Οι «κρυφοί» τροφοδότες του πληθωρισμού

Tης Νικόλ Λειβαδάρη – Το έργο είναι déjà vu, αλλά σε κάθε σίκουελ γίνεται όλο και πιο επώδυνο:

Ο πληθωρισμός έκανε ξανά άλμα στο 3,7% τον Αύγουστο από το 2,7% του περασμένου μήνα, η αποκλιμάκωση του Ιουλίου αποδείχθηκε απλή παρένθεση και η νέα έκρηξη στις διεθνείς τιμές της ενέργειας προδιαγράφει ακόμη πιο δύσκολες μέρες.

Η ένταση της δυσκολίας, δε, αποτυπώνεται καθαρά στα αναλυτικά στοιχεία που έδωσε χθες η Eurostat. Η Ελλάδα εμφανίζει την έβδομη ταχύτερη άνοδο των τιμών στην Ευρωζώνη, με βασικούς τροφοδότες το κόστος της ενέργειας αλλά και το κόστος των υπηρεσιών.

Οι τιμές της ενέργειας αυξήθηκαν τον Αύγουστο στην Ελλάδα κατά 15,3% έναντι 14,3% που ήταν ο μέσος όρος της Ευρωζώνης, ενώ στις υπηρεσίες η άνοδος έφθασε στο 4,3% (3% στην Ευρωζώνη).

Προσώρας, και εν αναμονή των μέτρων που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, η μόνη απάντηση που δίνει η κυβέρνηση στην εικόνα αυτή είναι η παράταση της επιδότησης στα καύσιμα και οι μειώσεις κατά 7% σε 1.725 κωδικούς προϊόντων στα σούπερ μάρκετ.

Από την πολιτική οπτική, δύσκολα προσπερνά κανείς την επικοινωνιακή στόχευση: ήτοι, το γεγονός ότι οι εν λόγω μειώσεις, ενώ είχαν ήδη προαναγγελθεί από τον Ιούλιο, τέθηκαν σε εφαρμογή στο παρά πέντε της πρωθυπουργικής ανόδου στη ΔΕΘ.

Από οικονομική σκοπιά, εξίσου δύσκολα βλέπει κανείς ουσιαστικό αποτέλεσμα και πραγματική αποσυμπίεση για τα νοικοκυριά, ακόμη κι εάν πληρώσουν δέκα ή δεκαπέντε ευρώ λιγότερα στον μηνιαίο λογαριασμό του σούπερ μάρκετ. Διότι αρκεί μια ματιά στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για να φανεί το, δομικό πια, βάθος του προβλήματος: Την τελευταία επταετία, από το 2019 έως το 2026, το γενικό επίπεδο τιμών στην Ελλάδα έχει αυξηθεί σωρευτικά κατά 24,6%. Στα δε τρόφιμα, η αύξηση αυτή αγγίζει το 39%.

Είναι προφανές ότι οι σωρευτικές αυτές αυξήσεις σε καμία περίπτωση δεν αντισταθμίζονται με τις παράλληλες αυξήσεις που έχουν γίνει στα -κατώτερα κατά βάση- εισοδήματα. Όπως είναι προφανές πως η καθίζηση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με κανένα pass και καμία περαιτέρω αύξηση του κατώτατου μισθού όσο δεν αγγίζονται οι δύο κρυφοί τροφοδότες της χρόνιας ακρίβειας: τα κραταιά ολιγοπώλια και ο δημοσιονομικός πειρασμός των αυξημένων εσόδων που φέρνουν οι πληθωρισμένοι έμμεσοι φόροι…

Πηγή: naftemporiki.gr