«Ραγισμένος» κόσμος

Της Έφης Τριήρη – Η συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν δεν μοιάζει με κλασική διπλωματική κατάληξη, αλλά με μια βεβιασμένη ισορροπία ανάμεσα στην πολιτική πίεση, στις αγορές και στον φόβο μιας ανεξέλεγκτης ενεργειακής κρίσης.

Πίσω από τη ρητορική της αποκλιμάκωσης, διαμορφώνεται η εικόνα μιας απόφασης που καθορίστηκε λιγότερο από τη στρατηγική και περισσότερο από την οικονομική αντοχή των ΗΠΑ.

Το σχόλιο του Ντόναλντ Τραμπ στη Γαλλία ήταν αποκαλυπτικό. Υπό πολιτική πίεση, επέλεξε ξανά το βραχυπρόθεσμο όφελος έναντι της μακροχρόνιας στρατηγικής φθοράς. Την ίδια στιγμή, ανέδειξε τον σχεδόν ιδεολογικό του σεβασμό προς τη «σοφία των αγορών», τις οποίες χαρακτήρισε «πιο ευφυείς» από οποιονδήποτε σύμβουλό του, εκτός από τον ίδιο. Συνεπώς, η ειρήνη δεν παρουσιάζεται μόνο ως γεωπολιτική επιλογή, αλλά και ως οικονομική αναγκαιότητα.

Ωστόσο, η επιλογή αυτή δεν έρχεται χωρίς πολιτικό κόστος. Η προσχώρηση του Τραμπ σε ένα ειρηνευτικό πλαίσιο, το οποίο Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές έφτασαν να συγκρίνουν με «κατευνασμό», που θα έκανε τον Ρόναλντ Ρίγκαν «να τρίζουν τα κόκαλά του», εγείρει ερωτήματα για τη διαπραγματευτική ισχύ των ΗΠΑ εν όψει των κρίσιμων 60 ημερών για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Η συμφωνία δεν κλείνει το ζήτημα, το μεταφέρει σε πιο εύθραυστη φάση.

Την ίδια στιγμή, τα δομικά προβλήματα παραμένουν άθικτα. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι και το δίκτυο πολιτοφυλακών του Ιράν εξακολουθούν να αποτελούν πυρήνα ισχύος εκτός συμφωνίας, ενώ η προοπτική άρσης κυρώσεων ενισχύει άμεσα την Τεχεράνη οικονομικά και γεωπολιτικά.

Ακόμη πιο κρίσιμο, το ενεργειακό υπόβαθρο της κρίσης. Ο επικεφαλής της ΙΕΑ προειδοποίησε ότι «το γυαλί ράγισε», υπογραμμίζοντας πως τα Στενά του Ορμούζ έχουν ήδη κλείσει μία φορά, ένα επικίνδυνο προηγούμενο που υπενθυμίζει ότι η παγκόσμια ενεργειακή ροή μπορεί να διακοπεί ξανά.

Σε αυτό το περιβάλλον, η συμφωνία μοιάζει περισσότερο με διαχείριση κινδύνου παρά με επίλυση σύγκρουσης. Μια προσπάθεια να σταματήσει η «αιμορραγία» πριν μετατραπεί σε συστημικό σοκ. Η ιστορία θα δείξει εάν πρόκειται για διπλωματική λύση ή για μικρή αναβολή της επόμενης κρίσης.

Πηγή: naftemporiki.gr