Της Νικόλ Λειβαδάρη – Στη Γαλλία οι μαθητές οργώνουν τους δρόμους, στην Ισπανία το «κίνημα της Μαρικάρμεν» και η στεγαστική κρίση φέρνουν ογκώδεις διαδηλώσεις και, πιθανότατα, πρόωρες εκλογές και στη Γερμανία το οικονομικό τέλμα τροφοδοτεί σταθερά την επέλαση της ακροδεξιάς.
Είναι η εικόνα μιας Ευρώπης σε βαθιά οικονομική και κοινωνική περιδίνηση. Με τον πληθωρισμό να εκρήγνυται ξανά τον Σεπτέμβριο, με τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων στα ύψη, με την ενεργειακή επάρκεια του χειμώνα να εξαρτάται αποκλειστικά και μόνον από τις εισαγωγές ακριβού αμερικανικού LNG και τις διαθέσεις του Τραμπ. Και με οργισμένες κοινωνίες, που απορρίπτουν συλλήβδην την παραδοσιακή πολιτική ελίτ, ψάχνοντας διέξοδο σε πάσης φύσεως μοντέλα αντισυστημισμού.
Στις Βρυξέλλες, όμως, είναι… απλώς business as usual. Είναι απλώς μια ακόμη ενεργειακή «διαταραχή», που μπορεί να αντιμετωπιστεί με… κλειστούς διακόπτες και με χαμηλότερο δημόσιο φωτισμό. Είναι ένα ακόμη πληθωριστικό κύμα, που θα ανακοπεί με υψηλότερα επιτόκια, ήτοι με ακριβότερο χρήμα, το οποίο θα επιβαρύνει νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Είναι η απειλή μιας ακόμη κρίσης χρέους, την οποία η ευρωπαϊκή ηγεσία παρακολουθεί ως θεατής, θεωρώντας την, περίπου, ως αναπόδραστο τίμημα της «σωστής πλευράς της ιστορίας».
Πρόκειται για το ίδιο τίμημα που διαλύει ταυτόχρονα και βίαια δύο βασικούς πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος: το κοινωνικό κράτος και τη βιομηχανική βάση της οικονομίας, η οποία -χωρίς καμία στήριξη και υπό το βάρος του υπέρογκου ενεργειακού κόστους- χάνει αμαχητί στην κούρσα του αμερικανικού και κινεζικού ανταγωνισμού.
Η Ευρώπη, για μια ακόμη φορά, γίνεται θύμα της αδράνειάς της και θύτης των ίδιων των λαών της.
Διεκδικώντας την εμπιστοσύνη των αγορών και του «μεγάλου συμμάχου», χάνει την εμπιστοσύνη των πολιτών της. Και η ζημιά δεν είναι μόνον πολιτική και οικονομική, είναι έως και υπαρξιακή…
Πηγή: naftemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
