Τον νου μας στα συμπτώματα

Του Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου –  Τα κόκκινα δάνεια αυξήθηκαν 9,3% στο πρώτο εξάμηνο του 2026 και τα τέλια άρχισαν να χτυπάνε.

Τα αυξημένα επιτόκια κάνουν τους οφειλέτες να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στις δόσεις τους, ενώ οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί επιβαρύνονται από τον πληθωρισμό, με την ενέργεια να πυροδοτεί αλλεπάλληλους κύκλους αυξήσεων.

Οι επιπτώσεις στο χαρτοφυλάκιο των νοικοκυριών κατέγραψαν ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων της τάξης του 8,6%. Στον επιχειρηματικό τομέα, η αύξηση ήταν 2,2%, με τις μεγαλύτερες πιέσεις να ασκούνται στους ελεύθερους επαγγελματίες και τις μικρές επιχειρήσεις (+12,5%).

Σε πολλές επαρχιακές πόλεις, δρόμοι άλλοτε εμπορικοί με πλήθος καταστημάτων και φωτισμένες βιτρίνες είναι σήμερα σκιές του εαυτού τους, με κατεβασμένα στόρια, βρόμικες τζαμαρίες και ενοικιαστήρια για τα οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται. Είναι κοινό μυστικό ότι σε πολλές πόλεις από αυτές, αν δεν υπήρχαν οι πανεπιστημιακές σχολές, τα πράγματα θα ήταν πολύ μαύρα για τα μαγαζιά και τις τοπικές επιχειρήσεις.

Το κόστος λειτουργίας -με ενοίκια, μισθούς, πρώτες ύλες και ρεύμα- κινείται σε υψηλά επίπεδα και η περίπτωση με την Pizza Fan ίσως δεν είναι μόνο μια «κακή εξαίρεση», αλλά και σύμπτωμα της αγοράς που ασφυκτιά από μια φορολογία που τσακίζει κόκαλα.

Όταν ο επιχειρηματίας αντιληφθεί ότι ο πελάτης του δεν αντέχει αυξήσεις τιμών, ψάχνει χώρο δυστυχώς εκεί όπου δεν πρέπει και γίνεται ό,τι γίνεται. Στις καφετέριες πληρώνεις τον σερβιριζόμενο καφέ με ΦΠΑ 24% και στην απόδειξη ενίοτε γίνεται 13%, που είναι για τον καφέ που παίρνεις στο χέρι… Εσύ μπορεί να πλήρωσες 24% αλλά το κράτος παντελόνιασε τα μισά… Κι αυτός που το κάνει έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει σε σχέση με τον έντιμο επιχειρηματία που εκδίδει σωστές αποδείξεις και δεν κοροϊδεύει. Αυτά συμβαίνουν στη Δανιμαρκία και το ρητορικό ερώτημα είναι: πόσο εύκολο είναι να επιβιώσει μια επιχείρηση που πάει με τον σταυρό στο χέρι; Σ’ αυτό πρέπει να απαντήσουν οι αρμόδιοι που έχουν κάνει θρησκεία τους φόρους και τα υπερπλεονάσματα και τα επαναλαμβάνουν σαν χαλασμένος δίσκος, ελλείψει φαντασίας αλλά και σιγουριάς ότι η εξουσία τους δεν απειλείται.

Αν μειωθούν οι φόροι στα είδη πρώτης ανάγκης, θα αυξηθεί η κατανάλωση και εν ανάγκη ας φάνε και οι πλούσιοι περισσότερα μακαρόνια φθηνότερα… Αντί να τρέχουμε στις Βρυξέλλες και να παρακαλάμε, μπορούμε στα καύσιμα να πάμε σε μικρότερα κλιμάκια, τόσο στον ΕΦΚ όσο και στον ΦΠΑ. Θα εισπράξουν τα ίδια λεφτά και ίσως περισσότερα -αφού θα αυξηθεί η κατανάλωση-, με μικρότερη πίεση στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις και λιγότερη φοροδιαφυγή.

Αυτή η φορολογική ορθοδοξία θα μπορούσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες, κάτι που θέλει πρόγραμμα και σχεδιασμό σοβαρό για να περάσουν οι μειώσεις στην κατανάλωση. Αν δεν μπορούν να το κάνουν, ας καταργήσουν τους μηχανισμούς που έχει για αυτή τη δουλειά το κράτος, να έχουμε και εξοικονόμηση από τα λειτουργικά έξοδα που απαιτούν.

Πηγή: naftemporiki.gr