Η στάση της κυβέρνησης
Δεν μπορεί κάθε φορά η κυβέρνηση να περιορίζεται στην απομάκρυνση ενός στελέχους και να θεωρεί ότι το πρόβλημα λύθηκε. Η χθεσινή απομάκρυνση του Λάζαρου Τσαβδαρίδη από την κυβέρνηση, πουρνό πουρνό, δείχνει την ταχύτητα με την οποία κινήθηκε το Μέγαρο Μαξίμου, αντιλαμβανόμενο ότι μια υπόθεση που μπορεί να επιχειρήσει κανείς να την παρουσιάσει ως «νόμιμη, αλλά όχι ηθική» είναι ικανή να αποδειχθεί εκλογικά ολέθρια.
Η συγκεκριμένη φράση, που μας γυρίζει στα χρόνια της προ- προηγούμενης διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μόνο ευχάριστες αναμνήσεις δεν μπορεί να ξυπνά στην κυβερνητική παράταξη. Και όσοι έσπευσαν να την επαναφέρουν στη δημόσια συζήτηση μάλλον προσέφεραν κακές υπηρεσίες.
Έλα όμως που έχουν μαζευτεί πολλά. Παραιτήσεις υπουργών, καταγγελίες, υποθέσεις που προκαλούν πολιτικούς κραδασμούς και μια διαρκής αίσθηση ότι ορισμένοι αντιμετωπίζουν την εξουσία περίπου ως προσωπικό τους προνόμιο. Δεν μπορεί κάθε φορά η κυβέρνηση να περιορίζεται στην απομάκρυνση ενός στελέχους και να θεωρεί ότι το πρόβλημα λύθηκε.
Η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη, ο οποίος αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την κυβέρνηση τον περασμένο Απρίλιο, είναι ακόμη χαρακτηριστική. Διαφορετική υπόθεση, αλλά με κοινό παρονομαστή τα ερωτήματα για την πολιτική συμπεριφορά και την αντίληψη ορισμένων κυβερνητικών στελεχών.
Ίσως, τελικά, να είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς τέτοια φαινόμενα όταν μια παράταξη βρίσκεται περισσότερο από επτά και βάλε χρόνια στο τιμόνι της χώρας. Η μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιους την αίσθηση ότι όλα επιτρέπονται, ότι υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες για τους ίδιους και διαφορετικοί για τους υπόλοιπους πολίτες, ειδικά όταν νιώθεις πως δεν σε απειλεί κάποιος άμεσα και θα εξακολουθείς να κυβερνάς χωρίς απειλή από εν δυνάμει αντίπαλο.
Το πραγματικό ερώτημα για τον Τσαβδαρίδη
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στην παραίτηση του πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης.
Μπορεί ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης να παραμείνει βουλευτής και στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μετά από όσα έχουν αποκαλυφθεί; Μπορεί να είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές;
Οι καταγγελίες για την εικονική συμμετοχή της κόρης του σε ομάδα χάντμπολ, με στόχο την εξασφάλιση πρόσθετης μοριοδότησης στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, είναι εξαιρετικά σοβαρές. Ο ίδιος αρνείται ότι υπήρξε παρατυπία και επιμένει πως η κόρη του εισήχθη στο πανεπιστήμιο χωρίς να χρησιμοποιήσει επιπλέον μόρια.
Αυτό ασφαλώς πρέπει να καταγραφεί. Δεν εξαφανίζει όμως τα ερωτήματα που προέκυψαν ούτε το πολιτικό και ηθικό ζήτημα που οδήγησε τελικά στην αποχώρησή του.
Γιατί εδώ μιλάμε για την πρόσβαση των νέων στην ανώτατη εκπαίδευση. Για χιλιάδες παιδιά που δίνουν κάθε χρόνο μια εξαντλητική μάχη στις Πανελλαδικές. Για οικογένειες που ξοδεύουν χρήματα, στερούνται, αγωνιούν και στηρίζουν με κάθε τρόπο την προσπάθεια των παιδιών τους να κατακτήσουν μια θέση στο πανεπιστήμιο.
Και απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ακόμη και η υπόνοια ότι κάποιος μπορεί να αναζητά μια προνομιακή διαδρομή λόγω της πολιτικής του θέσης είναι βαθιά προκλητική.
Η κυβέρνηση είχε μια ευκαιρία να δείξει ότι η πολιτική ευθύνη δεν τελειώνει με την απώλεια μιας υπουργικής καρέκλας. Ότι υπάρχουν και συνέπειες που αφορούν τη συνολική πολιτική παρουσία ενός στελέχους.
Θα μπορούσε, λοιπόν, να στείλει ένα ακόμη πιο καθαρό μήνυμα, αποκλείοντας τον Λάζαρο Τσαβδαρίδη από τα επόμενα ψηφοδέλτιά της.
Θα το κάνει; Δύσκολο. Όχι αδύνατο, αλλά δύσκολο.
Οι εκλογές πλησιάζουν και οι κομματικοί υπολογισμοί συνήθως αποδεικνύονται ισχυρότεροι από τις διακηρύξεις περί πολιτικής ηθικής.
Και κάπως έτσι θα συμβεί πιθανότατα αυτό που έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν. Θα συζητήσουμε την υπόθεση Τσαβδαρίδη, θα αγανακτήσουμε, θα την καταπιούμε και στο τέλος θα την ξεχάσουμε. Μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη υπόθεση που θα μας θυμίσει την προηγούμενη.
Όπως συνέβη παλαιότερα και με την περίπτωση του Σάββα Τσιτουρίδη που κι εκείνος στις εποχές του ακούραστου Καραμανλή του Β’, αμάρτησε για το παιδί του και τόσες άλλες υποθέσεις που απασχόλησαν την πολιτική ζωή.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι εμφανίζονται τέτοιες υποθέσεις. Είναι ότι συνηθίσαμε να τις αντιμετωπίζουμε ως ένα ακόμη επεισόδιο της πολιτικής καθημερινότητας.
Άλλωστε, στην Ελλάδα ζεις. Δεν υπάρχει ελπίς…
Πηγή: cretalive.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα









