Παιχνίδια με την αταξία

Tης Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Στο μανιφέστο του «Επανάσταση» του 2016, ο τότε υποψήφιος πρόεδρος κατηγορούσε τον απολιθωμένο πολιτικό μηχανισμό της Γαλλίας, «βλέπουμε τα ίδια πρόσωπα κι ακούμε τις ίδιες ομιλίες», οπότε έβαλε μπρος (En Marche!) για ιστορίες.

Δεν λέω ότι το είχε σχεδιάσει, αλλά δεν μπορώ παρά να επισημάνω την αντιστροφή της φάσης.

Η ρήξη με την κοινωνία επήλθε πολύ γρήγορα. Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, όπου το στιλ του Μακρόν έπαιξε αποφασιστικό ρόλο. Η συγκυρία τον βοήθησε, με πρώτη την πανδημία και ακολούθως τη ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας. Αλλά είχε ήδη χαθεί κάθε ευκαιρία πολιτικής ουσίας στο αργόσυρτο φινάλε της προεδρίας.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις κρίσεις δεν είναι σαν να επιλέγει την παράδοση στο φαιό;

Δεν μπορώ να φανταστώ -η αλήθεια είναι ότι η φαντασία έχει πάνω μου περιορισμένη εξουσία- ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να ξεμπερδεύουν οι παραδοσιακές δυνάμεις και οι επιχειρηματικές ελίτ με τη «γαλλική εξαίρεση», την ισχυρή παράδοση στα οδοφράγματα και στις εξεγέρσεις. Οι Γάλλοι έχουν το copyright. Ράιτ;

«Όλοι όσοι σας λένε ότι το επείγον είναι να βγούμε στους δρόμους, να διαδηλώσουμε, να δημιουργήσουμε αταξία, έχουν μόνο έναν στόχο: να βλάψουν τη Δημοκρατία», υποστήριξε ο ένοικος των Ηλυσίων. «Η χώρα μας αξίζει μια επιτυχημένη προεδρική εκλογή σε έξι μήνες», με «ενότητα, ηρεμία και σεβασμό». Κι ύστερα όλοι μαζί να ξεχυθούν στην ακρογιαλιά ή να δοκιμάζουν κρασιά;

Πολιτικοί από το φεγγάρι, πολίτες από τον Άρη. Ο ίδιος νιώθει «θυμό και ντροπή» για την «άνευ προηγουμένου βία» «ακροαριστερών ομάδων», στις οποίες έχουν προσχωρήσει πολλοί «παραβατικοί». Πρόεδρος είναι, υποθέτω κάτι παραπάνω θα ξέρει, πρόεδρος κι ο Τραμπ, με πατέρα μεταναστευτικής προέλευσης δεύτερης γενιάς, ξέρει ότι «η μετανάστευση έχει καταστρέψει τη Γαλλία», κι ο Άδωνις, πολιτικός μετανάστης, αναλαμβάνει να συνδέσει τα δύο στοιχεία. «Μία σύμμειξη μεταναστών διαφόρων γενεών, με τους ακροαριστερούς τους συμμάχους έχουν εξεγερθεί, καταστρέφοντάς την και εξευτελίζοντάς την». Την υπέροχη Γαλλία.

Αχ, ναι αν βγει η Μαρίν στις επερχόμενες εκλογές θα φταίει η αταξία κι όχι η αποτυχία του μικρού πρίγκιπα. Από μια παραξενιά της Ιστορίας, στο Λύκειο Σεντ Εξιπερί, στο προάστιο Κρετέιγ του Παρισιού άναψε πριν από έναν μήνα η σπίθα.

Πηγή: naftemporiki.gr