Άνθρωποι και ηγεσία

Tης Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Know this, that men are as the time is.
(Να ξέρεις: οι άνθρωποι είναι ό,τι και η εποχή τους.)
(«Βασιλιάς Ληρ», Πράξη V, σκηνή 3, στίχος 30)

Άνθρωποι κι οι ηγέτες, όσο κι αν κάποιοι εξ αυτών κόβουν το ανθρώπινο σε φέτες, θεωρώντας ότι η εξουσία τούς μεταμορφώνει σε θεούς. Τον σαρκασμό του Μισέλ ντε Μονταίν δεν ακούν; «Και στον ψηλότερο θρόνο του κόσμου, δεν παύουμε να καθόμαστε παρά πάνω στον πισινό μας» (Essais, 1572)

Όσο δυνατός κι αν είναι αυτός, ακόμη και σαν πέτρα, κοτρώνι, όπως του Κολοκοτρώνη, καθώς εξελληνίστηκε το αρβανίτικο προσωνύμιο «Μπιθεγκούρας».

Στην τάξη του πρόσκαιρα σκηνοθετημένου κόσμου, αυτοί που δεν κωλώνουν, οι ξεσκολισμένοι, που όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν, δεν είναι τα φοβερά ξεφτέρια της εποχής;

Απορείς «με το κουρασμένο μάτι και την ξεβιδωμένη χειραψία όταν συναπαντήσεις» τον επιτυχημενάκια της πολιτικής, του επιχειρείν, της πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής; Απορείς με τα λάβαρα και τις νίκες, τις αναπεπταμένες σημαίες κάθε τολμητία ή όταν αποκαλύπτονται τα οπίσθια της εξουσίας και τα φριχτά αχαμνά του αλόγου της Μολδοβλαχίας δεν μπορείς πλέον να κάνεις πως δεν θωρείς;

Μεγάλο πράγμα η συνήθεια, κι ας μην είμαστε κουτορνίθια. Εξεπέσαμεν, αλλά από τα σύννεφα δεν πέσαμε. Στενέψαμε.

Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πώς και κατά πού προχωρούμε. «Παρατηρήστε καλά τη συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών:
Θεωρήστε την αξιοπερίεργη, ακόμη κι αν δεν είναι μοναδική,
Ανεξήγητη, ακόμη κι αν είναι συνηθισμένη,
Ακατανόητη, ακόμη κι αν είναι ο κανόνας.
Ακόμη και την πιο μικρή πράξη, φαινομενικά απλή,
Εξετάστε την με δυσπιστία! Και σ’ αυτό που συνηθίζεται
Δείτε κυρίως την αναγκαιότητα! […] […] Δείτε την κατάχρηση μέσα στον κανόνα
Κι όταν θα την έχετε διακρίνει
Τότε βρείτε και το φάρμακο!» (Μπέρτολτ Μπρεχτ, Η εξαίρεση και ο κανόνας).

Πηγή: naftemporiki.gr