Του Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Η εκτίναξη του πληθωρισμού έθεσε σε συναγερμό την ΕΚΤ, που αύξησε κατά 0,25% τα επιτόκια, μια κίνηση την οποία ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας χαρακτήρισε μοναδική επιλογή.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για την περίπτωση της Ελλάδας, όπου ο πληθωρισμός είναι υψηλότερος του μέσου όρου της Ε.Ε., με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τα εισοδήματα των Ελλήνων. Η κίνηση της ΕΚΤ θα αυξήσει τις πιέσεις και το διακύβευμα είναι ποιος θα πληρώσει τη νύφη.
Αν ο πληθωρισμός είναι από υπερβάλλουσα ζήτηση, έχει νόημα η αύξηση των επιτοκίων, καθώς κάνει το χρήμα ακριβότερο και μειώνει τη ζήτηση. Αν είναι από άλλους λόγους (σήμερα π.χ. είναι η ενέργεια λόγω πολέμου) που έχουν να κάνουν με την παραγωγή αγαθών ή με τις εφοδιαστικές αλυσίδες ή τη λειτουργία του ανταγωνισμού, τότε η αύξηση των επιτοκίων δεν θεραπεύει κάτι. Μειώνει βέβαια τη ζήτηση έτι περαιτέρω, χωρίς να ακουμπάει τις άλλες αιτίες και ούτε την ενέργεια κάνει φθηνότερη.
Στην Ελλάδα ξέρουμε τη μεγάλη αδυναμία μας, που είναι η έλλειψη παραγωγικής βάσης και οργάνωσης της πολιτείας. Τόνοι από μελάνη τα έχουν περιγράψει διεξοδικά, όπως και σε χιλιάδες ώρες ομιλιών τους έχουν αναφερθεί σε αυτά οι πολιτικοί όλων των κομμάτων.
Εμμέσως αναφέρθηκε προχθές και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Στουρνάρας, τονίζοντας τα αντικίνητρα που διατηρούμε, κάποια εκ των οποίων είναι: «η ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, το σύστημα παιδείας που δεν παράγει τις δεξιότητες που ενδιαφέρουν την αγορά εργασίας, όπως και οι δημόσιες υποδομές…».
Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου, με άλλα λόγια… και έρχονται βέβαια και εκλογές, με την πλειοδοσία από όλες τις μεριές να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Όλοι υπόσχονται να δώσουν, αλλά δεν μας λένε από πού θα προκύψουν τα χρήματα για τις δαπάνες αυτές.
Η μείωση των φόρων ποτέ δεν ήταν από τα δυνατά χαρτιά των εγχώριων κομμάτων εξουσίας. Ακόμα και όταν υπήρχε στις προεκλογικές τους εξαγγελίες, εξαφανιζόταν στη συνέχεια, όταν αναλάμβαναν τη διακυβέρνηση. Η επιβολή φόρων αποδεικνύεται ευκολότερο από το να οργανώσει το κράτος τους επιμέρους τομείς του, ώστε να γίνει φιλικό στους επενδυτές…
Για παράδειγμα, έχουμε τον χαμηλό ΦΠΑ του 13% σε επτά βασικά αγαθά διατροφής (ψωμί, φρούτα, λαχανικά, κρέατα, αυγά, ζυμαρικά και γάλα), που μας βάζει στην τρίτη θέση εντός της Ε.Ε. Οι αντίστοιχοι μέσοι συντελεστές στην Ε.Ε. είναι 7% στο ψωμί, στα φρούτα & το γάλα , 7,6% στα κρέατα, 8% στα λαχανικά και τα αυγά και 10% στα ζυμαρικά.
Εμείς γιατί να έχουμε 13%, μήπως είμαστε πλουσιότεροι… ή απλά το κράτος έχει βρει τον τρόπο να βγάζει λεφτά από τον πληθωρισμό μέσω των φόρων και μετά να ρίχνει μονομερώς ευθύνες είτε στους παραγωγούς είτε στα σούπερ μάρκετ είτε αλλού…
Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε δηλαδή… και η μπάλα στην εξέδρα!
Πηγή: nadtemporiki.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
