Η ωραία των Αγορών

Tης Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Στις 6/9/1999 ο Γενικός Δείκτης στο Χ.Α. έκλεισε στις 5.621,67 μονάδες. Την επόμενη ημέρα, στης ευφορίας το σπίτι έγραφε στο ταμπλό 5.705,10 μονάδες.

Ήταν μια συνηθισμένη Τρίτη έως τις 2:56:50, οπότε το λεκανοπέδιο της Αττικής χτυπήθηκε από 5,9 Ρίχτερ. 143 νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες.

Στην ιστοσελίδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών (πλέον Euronext Athens) αναφέρεται ότι ο σεισμός κράτησε το Χρηματιστήριο κλειστό στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου. Νομίζω ότι μάλλον έριξε ρολά στις 8 και τις 9. Στις 10 επέστρεψε δυναμικά στις 5.740,47 μονάδες και τη Δευτέρα και 13 απογειώθηκε στις 6.032,85. Με 143 νεκρούς.

Από τότε, αρκετές φορές είχα την αίσθηση ότι «εμφανίζεται μεταμφιεσμένη σε άνοιξη μια παράξενη αγριότητα». Πάντως, κάτι που δεν μπορούσα να καταλάβω.

Είναι οι οικονομικοί φορείς παράλογοι; Όχι. Άλλα μετρούν, με σακοράφες κεντούν.

Οι επενδυτές επιβραβεύουν ή τιμωρούν. Την οικονομική πολιτική των εθνικών κυβερνήσεων, με σοβαρές συνέπειες για κρίσιμες μεταβλητές, όπως είναι λ.χ. η χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους, η πορεία του χρηματιστηρίου, οι ροές των επενδύσεων, οι γενικότερες συνθήκες ρευστότητας κ.λπ.

Οι επενδυτές ανησυχούν και αντιδρούν. Ξέρουν τι είναι καλό για ψηφοφόρους και χώρες. Τα βραζιλιάνικα περιουσιακά στοιχεία, για παράδειγμα, δέχτηκαν ισχυρές πιέσεις μετά την επανεκλογή Λούλα, καθώς οι αγορές προεξοφλούσαν νίκη του αντιπολιτευόμενου Φλάβιο Μπολσονάρου.

Τα ’χει αυτά η κάλπη, δεν είναι περίπατος σε στρωτό μονοπάτι. Η βασική ανησυχία των επενδυτών αφορά τις προοπτικές των δημόσιων οικονομικών της Βραζιλίας, υπό την επόμενη κυβέρνηση, που θα είναι η προηγούμενη.

Ήταν καλή; Ιδέα δεν έχω, μα προφανώς για την πλειοψηφία ήταν η καλύτερη επιλογή. Όσο κι αν κάποιοι είναι αποφασισμένα και συστηματικά επιμελείς στην αφαίρεση. Από τις τσέπες των άλλων.

Στα 7,1 εκατ. λίρες αυξήθηκαν οι ετήσιες αποδοχές του επικεφαλής της Deloitte, Ρίτσαρντ Χιούστον, καταγράφοντας άνοδο 45%, σε μια χρονιά κατά την οποία ο όμιλος προχώρησε σε 1.000 απολύσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Χιούστον, έχουμε πρόβλημα. Με το θεώρημα.

Πηγή: naftemporiki.gr