Η παραγωγικότητα θέλει ικανό μαέστρο

Του Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Χωρίς παραγωγικότητα δεν θα υπάρχει κοινωνικό κράτος, είπε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Σπύρος Θεοδωρόπουλος, ορίζοντας έναν παρονομαστή που όλοι ξέρουν αλλά αγνοούν στην Ελλάδα

Από την παραγωγικότητα της εργασίας εξαρτώνται οι μισθοί και οι εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, που στηρίζουν το κοινωνικό κράτος. Το 2024 η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο στην Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 54% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, που γίνεται 43% αν μετρηθεί ανά ώρα εργασίας. Η απόσταση του συγκεκριμένου δείκτη από την Ευρώπη εξηγεί και το χαμηλό επίπεδο αμοιβών στο μεγαλύτερο κομμάτι της οικονομίας, που πιέζεται ακόμα περισσότερο από τον υψηλό πληθωρισμό και τη μεγάλη φορολογία.

Η παραγωγικότητα κακώς συγχέεται με τις ώρες εργασίας, ενώ συνδέεται και προκύπτει ως αποτέλεσμα της εξειδίκευσης του προσωπικού και των επενδύσεων που κάνουν οι επιχειρήσεις. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ έφθασαν στα 12,8 δισ. ευρώ το 2025 από 7,6 δισ. ευρώ το 2024, αυξήθηκαν δηλαδή κατά 69%.

Παρ’ όλα αυτά η χώρα συνεχίζει να έχει μεγάλο έλλειμμα παραγωγικών επενδύσεων, το οποίο αποτύπωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ λέγοντας: «Η Ελλάδα διαθέτει επενδεδυμένο κεφάλαιο που αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο του μέσου όρου της Ευρώπης, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη σύγκλιση».

Στην εξίσωση της παραγωγικότητας ο πρόεδρος των βιομηχάνων ενέταξε ως πρόβλημα και τη δομή της ελληνικής επιχειρηματικότητας, που έχει να κάνει με το μικρό μέγεθος, την περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαια, αλλά και την αδυναμία επενδύσεων σε τεχνολογία.

Στην Ελλάδα λειτουργούν σήμερα μόλις 657 επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζόμενους, αριθμός που παραμένει εξαιρετικά χαμηλός για μια οικονομία που επιδιώκει να αυξήσει την παραγωγικότητά της. Για να γίνουν επενδύσεις χρειάζεται φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον χωρίς γραφειοκρατία, εργαζόμενοι που μπορούν να αντεπεξέλθουν στη ζήτηση για προσωπικό που αναζητούν οι επιχειρήσεις και αποφασισμένοι επιχειρηματίες που θα τους κινήσει το κέρδος.

Χωρίς το τελευταίο, κανείς δεν επενδύει και στην Ελλάδα δυστυχώς έχει ποινικοποιηθεί ανοήτως. Και έχει γίνει και με ευθύνη των κυβερνώντων, που, αδυνατώντας να ξεφύγουν από τη μικροπολιτική που συνέχει τα πάντα και εμποδίζει τη θέσπιση σοβαρών θεσμών, ανακαλύπτουν κερδοσκόπους που τους βολεύουν όλους.

Κι αυτό κρύβει τις ευθύνες των αρμοδίων για το ότι η Ελλάδα παραμένει για τρίτη συνεχή χρονιά παγκόσμια πρωταθλήτρια στον διεθνή δείκτη επιχειρηματικής πολυπλοκότητας (GBCI), με τη γραφειοκρατία που καλλιεργεί τη διαφθορά στα ύψη, με τα MyDATA, με τη σύνδεση των POS και ταμειακών, με την ηλεκτρονική κάρτα εργασίας, με τις φοροεπιδρομές κ.λπ.

Επίσης, η επικέντρωσή μας στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού που έχει λιγότερη από τη μισή παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο -συγκριτικά με τους άλλους τομείς της οικονομίας- είναι προβληματική και απορροφά πόρους που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε άλλους παραγωγικότερους τομείς. Το να συντονιστούν όλα τα παραπάνω, είναι δουλειά ενός ικανού μαέστρου που πρέπει να βρούμε.

Πηγή: naftemporiki.gr