Μεταπασχαλινά

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Ένα δεκαήμερο μακριά απ’ όλες τις κινητές και ακίνητες συσκευές, μακριά από προβλέψεις και διαψεύσεις, πολλαπλές κρίσεις και μετέωρες εξηγήσεις

Χθες έμαθα ότι «τo 2007 μπορούσες να εργαστείς ως μετακλητός, ακόμη και με βεβαίωση σπουδών», και ότι «ο υπουργός μπορεί να λέει “θέλω τον κ. Χ για ειδικό μου σύμβουλο” και η διοίκηση βρίσκει πώς να το κάνει». Αυτό. Είναι ωραίο, είναι ωραίος κι όσοι διαφωνείτε στην ομορφιά έχετε χρέος.

Χθες έμαθα για τα καρκασαλλίκκια με τον ένοικο του Λευκού Οίκου που ήθελε να ανοίξει το Ορμούζ και το έκλεισε περισσότερο. Χθες έμαθα για τα τραμπιλίκια προς το Ιράν και την αιφνίδια επίθεση κατά του Πάπα. Α πα πα, νομίζει ότι είναι ο Χριστός, που θεραπεύει το κακό και οι σχετικές ανησυχίες επανέρχονται, ακόμη και από το στρατόπεδό του, για το γιατρό, το γιατρό, λόγω της έντασης των σχετικών περιστατικών. Δεν κρίνω, δεν είμαι ειδικός.

Αποσυνδεδεμένη από τον κόσμο, συνδεδεμένη με την κοινότητα και την Άνοιξη, που «ως άλλη μυροφόρος, κηρύσσει δια μυρίων στομάτων ότι “εώρακε τον Κύριον”». Συνδεδεμένη με την κοινότητα, που κερνούσε συγχώρεση και οικειότητα. Με τον παπα-Βαγγέλη, που στάζει μέσα από την ταπείνωση και το μαρτύριο μέλι, με τα πιτσιρίκια που τρέχουν και τον αγκαλιάζουν, χωρίς να ξέρουν τι και πώς, που τον κρατούν από το χέρι στην περιφορά, που πίνουν ξίδι με χαρά, που μέσα από την αίσθηση του ανήκειν νιώθουν γερά. Χωρίς κοσμικότητες, παραδίδονται σε ταυτότητες. Φυσικά, είναι παιδιά, και μιλούν και ρωτούν και κουράζονται και βγαίνουν στον περίβολο να παίξουν, να ακούσουν δέντρα και να γευτούν αρμυρίκια. Το δικό τους πέρασμα (Πάσχα) έχει ελευθερία.

Δεν είναι μόνο τα κλειστά σχολεία και βιβλία ή τα φολκλορικά στοιχεία, οι καμπάνες, οι λαμπάδες, τα πυροτεχνήματα, τα τσουγκρίσματα, τα γλυκίσματα. Είναι τα ερωτήματα και τα μαθήματα. Να αγαπάς. Να γυρίζεις το μάγουλο. «Δύσκολο, πολύ δύσκολο». Αν θες. Δες. Μα, γιατί, πώς; «Δεν καταλαβαίνω». Ακόμη κι αυτό, όμως, που ξεστομίζει ο μικρός δεν έχει αγωνία. Μόνο απορία. Έτσι είναι οι σχέσεις, έτσι είναι η πιο αγαπητική σχέση. Αμεσότητα.

Πηγή: naftemporiki.gr