Τι αλλάζει στη σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ;

Γράφει ο Ευάγγελος Αποστολάκης, Βουλευτής Επικρατείας, Πρ. Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Επιτ. Αρχηγού ΓΕΕΘΑ – Η απόσταση μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ δεν αφορά μόνο τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου, αλλά τον ίδιο τον στόχο του

Η συζήτηση των τελευταίων ημερών ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαφοροποιούνται από το Ισραήλ, με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράν, δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα. Η σχέση παραμένει ισχυρή, ωστόσο αυτό που μοιάζει να αλλάζει είναι τα όρια μέσα στα οποία η σχέση αυτή λειτουργεί.

Το ζήτημα δεν είναι αν η Ουάσιγκτον στηρίζει το Ισραήλ διότι το κάνει και μάλιστα ενεργά. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να επηρεάζει το πώς και μέχρι πού το Ισραήλ θα προχωρήσει.

Οι τελευταίες κινήσεις δείχνουν ότι οι δύο πλευρές δεν βλέπουν με τον ίδιο τρόπο την εξέλιξη της σύγκρουσης. Το Ισραήλ κινείται με μια λογική διάρκειας, προβαίνοντας σε συνεχόμενα πλήγματα και έχοντας ως στόχο απτά αποτελέσματα στο πεδίο χωρίς να δείχνει διάθεση να περιορίσει την ένταση στο άμεσο μέλλον και από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να προσπαθούν να αποφύγουν μια γενικευμένη σύγκρουση. Μπορεί να συμμετέχουν ήδη στρατιωτικά στον πόλεμο αλλά ταυτόχρονα επιχειρούν να κρατήσουν την κρίση σε ελεγχόμενα επίπεδα.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει μια σαφής απάντηση στο τι σημαίνει «τέλος» αυτής της σύγκρουσης. Από την αμερικανική πλευρά ακούγονται διαφορετικά πράγματα όπως περιορισμός του Ιράν, αποδυνάμωση, ακόμη και αλλαγή καθεστώτος, αντίθετα, το Ισραήλ λειτουργεί πιο συγκεκριμένα. Χτυπάει στόχους, πιέζει στρατιωτικά και κρατά την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Όλο αυτό δημιουργεί μια εμφανή απόσταση. Όχι στη συμμαχία αλλά στον τρόπο που οι δύο πλευρές αντιλαμβάνονται την εξέλιξη της σύγκρουσης. Το γιατί δεν μεταφράζεται αυτό σε πιο έντονη πίεση από τις ΗΠΑ προς το Ισραήλ έχει να κάνει και με το εσωτερικό τους, καθώς η στήριξη προς το Ισραήλ δεν είναι μια απλή κυβερνητική επιλογή αλλά διαμορφώνεται από το Κογκρέσο, από οργανωμένες ομάδες επιρροής όπως η AIPAC και από μια σταθερή πολιτική παράδοση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Το τελευταίο διάστημα εμφανίζονται φωνές που ζητούν μεγαλύτερη προσοχή ως προς την αμερικανική εμπλοκή, όπως ο J. D. Vance. Στην πραγματικότητα η απόσταση μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ δεν αφορά μόνο τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου, αλλά τον ίδιο τον στόχο του. Το Ισραήλ επιδιώκει την πλήρη στρατιωτική αποδυνάμωση του Ιράν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δείχνουν να κινούνται προς μια τέτοια κατεύθυνση συνολικής κατάρρευσης, έχοντας ως ζητούμενο τον έλεγχο της κρίσης που αφορά τη διαμόρφωση ενός πλαισίου όπου το Ιράν θα παραμένει μεν περιορισμένο, χωρίς όμως να οδηγηθεί σε πλήρη αποσταθεροποίηση.

Παράλληλα η πίεση που ασκείται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τερματισμό της σύγκρουσης δεν είναι μόνο στρατηγική είναι πρωτίστως οικονομική. Αυτό είναι ίσως και το αποτέλεσμα των εξελίξεων των τελευταίων ημερών. Ότι δύο πλευρές παραμένουν σύμμαχοι, αλλά δεν επιδιώκουν το ίδιο αποτέλεσμα και όσο αυτή η διαφορά παραμένει, η διαχείριση της σύγκρουσης θα γίνεται ολοένα και πιο σύνθετη.

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ